Jak założyć firmę w Danii

Firma w Danii – dlaczego warto?

Dania to kraj bardzo chętnie wybierany przez zagranicznych inwestorów. Wpływ na to ma wiele różnych czynników. Dania może się poszczycić przede wszystkim jednym z najwyższych PKB, nie tylko w Europie ale również na świecie.

Jej gospodarka jest stabilna, a także otwarta i elastyczna. Również bardzo korzystnie wypada duńska inflacja, która wyróżnia się wśród innych krajów europejskich bardzo niskim wzrostem. Biurokracja w Danii jest znikoma a wszelkie kwestie polityczne, prawne czy podatkowe są bardzo jasne i przejrzyste, również dla obcokrajowców. Na korzyść Danii przemawia również to, że należy ona także do takich organizacji jak UE, Rada Europy, WTO, EFTA, OBWE i OECD. Zakładając firmę w Danii możemy być spokojni o pozyskanie wysoko wykwalifikowanych specjalistów, ponieważ dzięki tutejszej edukacji która jest na najwyższym poziomie rynek pracy jest obfity w jednych z najbardziej produktywnych i najlepiej wykształconych pracowników w Europie. Dużym ułatwieniem dla zagranicznych inwestorów będzie również fakt, że język angielski jest bardzo powszechnie używany w Danii. Językiem angielskim można się z łatwością posługiwać nie tylko na co dzień i przy kontakcie z mieszkańcami, ale także podczas załatwiania spraw urzędowych. Przy wypełnianiu jakichkolwiek dokumentów związanych z firmą istnieje możliwość wybrania dowolnego dla siebie języka – może być to niderlandzki, ale również właśnie angielski.

Dania posiada wiele zalet również bezpośrednio związanych z prowadzeniem firmy. Przede wszystkim sam proces zakładania firmy należy do jednych z najszybszych, najprostszych i najtańszych na świecie. Firmy zagraniczne zakładające działalność w Danii mają dokładnie takie same przywileje jak firmy duńskie. Polityka Danii czynnie skupia się na wsparciu rozwoju przedsiębiorców, również tych prowadzących małe i średnie firmy, dzięki czemu mogą oni skorzystać z wielu możliwości dotacji, pożyczek czy kredytów. Zakładając firmę w Danii można dokonać wyboru spośród licznych form prawnych, dobierając taką która będzie najbardziej optymalna dla rodzaju prowadzonej działalności. Zdecydowanie zachęcającym czynnikiem jest także bardzo niski jak na europejskie standardy podatek dochodowy dla firm, którego stawka wynosi 28%, a także niskie koszty związane z opłatą przez pracodawców składek z tytułu ubezpieczeń socjalnych i zdrowotnych – jest to zaledwie 1% funduszu płac. Dzięki temu że Dania zawarła umowy z licznymi krajami nie tylko Europy ale także Ameryki czy Azji, w większości przypadków unikniemy podwójnego opodatkowania.

Firma w Danii – dlaczego warto?

(Infografika 1: Decydując się założyć firmę w Danii, możemy wybrać jej formę prawną spośród takich jak:
– Jednoosobowa działalność gospodarcza (Enkeltmandszirksmhed),
– Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Anpartsselskab – ApS),
– Spółka komandytowa (Kommanditselskab – K/S),
– Spółka akcyjna (Aktieselskab – A/S),
– Spółka jawna (Interesselskab – I/S),
– Przedstawicielstwo firmy zagranicznej (Salgskontor),
– Oddział firmy zagranicznej (Filial af udenlandsk selskab),
– Stowarzyszenie spółdzielcze (Andelsforening/Brugsforening).)

Jednoosobowa działalność gospodarcza (Enkeltmandszirksmhed)

Jednoosobowa działalność gospodarcza to forma prawna, która cieszy się w Danii bardzo dużą popularnością. Jest to najprostsza dostępna forma prowadzenia działalności gospodarczej i wymaga jedynie prostej rejestracji internetowej w Erhvervsstyrelsen. Jedynymi formalnościami jakie musi dopełnić osoba chcąca prowadzić jednoosobową działalność gospodarczą jest dostarczenie do właściwego urzędu gminy planu biznesowego firmy oraz świadectwa, które potwierdza że dana osoba posiada odpowiednie kwalifikacje. Przy zakładaniu tego rodzaju formy prawnej nie wymaga się zgromadzenia kapitału zakładowego, jednakże należy przygotować się na koszty związane z rejestracją, które wynoszą średnio 10 tys. koron duńskich, czyli około 5 tys. złotych. Wszelkie instytucje państwowe oraz urzędy funkcjonujące w Danii kontaktują się z firmami zazwyczaj za pośrednictwem poczty cyfrowej (Digital Postkasse), dlatego po zarejestrowaniu firmy należy jak najszybciej ją założyć.

Nazewnictwo jednoosobowej działalności gospodarczej jest dość dowolne. Firma może funkcjonować zarówno pod nazwiskiem osoby która jest jej właścicielem, jak i pod przyjętą nazwą. Jednoosobowa działalność gospodarcza nie posiada osobowości prawnej, dlatego wszelkie pasywa jak i aktywa firmy należą do jej właściciela a w razie wystąpienia jakichkolwiek zadłużeń właściciel firmy zobowiązany jest do ich całkowitej spłaty, odpowiadając przy tym całym swoim majątkiem. Ta forma prawna umożliwia zatrudnianie pracowników oraz dopuszcza możliwość udzielenia pełnomocnictwa przez właściciela innym osobom, które będą odpowiedzialne za działania w imieniu przedsiębiorstwa. Jeśli dochód firmy nie przekracza 50 tys. koron duńskich w roku, nie ma obowiązku jej rejestracji do rejestru płatników VAT.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Anpartsselskab – ApS)

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością to najczęściej wybierana forma działalności w Danii. Jest najbardziej odpowiednią formą prawną dla tych przedsiębiorców, którym zależy na sprawowaniu ścisłej kontroli nad działalnością firmy. Aby założyć duńską spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością konieczne jest posiadanie przynajmniej jednego wspólnika. Należy także zgromadzić kapitał początkowy o wysokości minimum 125 tys. koron duńskich. Sam proces rejestracji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jest dużo tańszy i prostszy niż w przypadku innych duńskich spółek. Aby móc dokonać rejestracji spółki, oprócz opłacenia kapitału założycielskiego konieczne jest także sporządzenie statutu spółki oraz umowy założycielskiej a także zarejestrowanie jej w Agencji Przedsiębiorstwa i Handlu najpóźniej po dwóch miesiącach od momentu podpisania umowy założycielskiej. Średni koszt założenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością waha się między 3 tys. a 5 tys. koron duńskich.
Duńska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością posiada swoją osobowość prawną oraz podlega pod regulację duńskiej ustawy o prywatnych spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością. Oznacza to, że kapitał firmy jest rozdzielny z kapitałem właścicieli. Ten rodzaj formy prawnej wymaga wyodrębnienia kierownictwa firmy. Można również powołać Radę Nadzorczą która składa się z trzech członków, jednakże nie jest to wymagane prawnie. Jeśli firma zdecyduje się na jej stworzenie, należy ten fakt zawrzeć w statucie stowarzyszenia. W skład spółki z ograniczoną odpowiedzialnością może wchodzić jedynie jeden akcjonariusz spółki.

Spółka komandytowa (Kommanditselskab – K/S)

Założenie spółki komandytowej w Danii jest możliwe pod warunkiem, że posiadamy minimum dwóch wspólników, z czego przynajmniej jeden powinien być komplementariuszem oraz minimum jeden powinien być komandytariuszem. Komplementariusz może być zarówno osobą fizyczną jak i prawną, na przykład spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Komplementariusz jest całkowicie odpowiedzialny za wszelkie zobowiązania spółki, natomiast odpowiedzialność komandytariusza obejmuje jedynie wniesiony przez niego kapitał startowy.

Drugim warunkiem umożliwiającym rejestrację spółki jest sporządzanie umowy założycielskiej, która szczegółowo określa zasady prowadzenia działalności gospodarczej przez spółkę. Spółkę komandytową należy zarejestrować w Agencji Handlu i Przedsiębiorstw. Należy pamiętać, że termin rejestracji spółki komandytowej to 8 tygodni od momentu podpisania umowy. Nazwa spółki powinna składać się przynajmniej z jednego nazwiska wchodzących w skład spółki komplementariuszy.

Spółka akcyjna (Aktieselskab – A/S)

Spółka akcyjna to najbardziej rozwinięta dostępna forma prawna w Danii. Jest ona najbardziej odpowiednia średnich i dużych firm, którym zależy na tym aby przedsiębiorstwo było notowane na duńskiej giełdzie papierów wartościowych i mogło sprzedawać swoje udziały. Wiążę się ona też z bardziej skomplikowanym procesem rejestracji, podczas którego należy spełnić szereg warunków.

(Infografika 2: Spółka akcyjna – konieczne do spełnienia warunki w celu umożliwienia jej rejestracji:
– Posiadanie minimum jednego wspólnika,
– Zgromadzenie kapitału zakładowego w wysokości 500 tys. koron duńskich – wniesienie kapitału możliwe jest zarówno w gotówce jak i w aktywach,
– Minimum jeden udziałowiec spółki akcyjnej musi być obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
– Sporządzenie i podpisanie umowy założycielskiej – umowa powinna zawierać takie dane jak nazwa spółki, siedziba spółki, dane osobowe założycielki, dane osobowe zarządu firmy, wysokość wniesionego kapitału założycielskiego, rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej i cel prowadzonej działalności gospodarczej,
– Sporządzenie statutu spółki,
– Emisja kapitału akcyjnego,
– Zatwierdzenie przez udziałowców wniosku o założeniu spółki,
– Wybranie zarządu i rady nadzorczej spółki,
– Rejestracja spółki akcyjnej w Agencji Przedsiębiorstw i Handlu w okresie do sześciu miesięcy od momentu podpisania umowy założycielskiej.)

Koszt rejestracji duńskiej spółki akcyjnej wynosi od 4,5 tysiąca koron duńskich wzwyż, w zależności od wybranej kancelarii prawnej. Co ciekawe, jeśli nazwa spółki zawiera takie słowa jak ,,w trakcie rejestracji” czyli ,,under stiftelse”, to może ona rozpocząć prowadzenie działalności już od momentu podpisania umowy założycielskiej. Rejestracja spółki akcyjnej w duńskim rejestrze handlowym powinna się odbyć w okresie do 6 miesięcy po podpisaniu aktu założycielskiego i zdeponowaniu kapitału początkowego. Średni czas rejestracji spółki po złożeniu wszelkich wymaganych dokumentów wynosi około 2-3 tygodni. W przypadku duńskiej spółki akcyjnej, nie ma możliwości zarejestrowania firmy na podstawie anglojęzycznych dokumentów – konieczne jest ich sporządzenie w języku duńskim. Po rejestracji spółki w duńskim rejestrze handlowym konieczne jest jej zarejestrowanie również w urzędzie podatkowym (Told-og Skatteregion).

Spółka akcyjna zobowiązana jest do posiadania takich organów wewnętrznych jak zarząd, dyrekcja lub rada nadzorcza. Ustanawiane są one podczas posiedzenia generalnego. W ich skład powinny wchodzić przynajmniej 3 osoby – jest to konieczne ze względu na zasadę zachowania większości głosów w momencie odbywania się głosowań dotyczących rozstrzygnięcia spraw spółki. Zarówno współwłaściciele jak
i udziałowcy nie mają obowiązku odpowiadania za ewentualne długi firmy swoim prywatnym majątkiem, jednakże wyjątek może stanowić sytuacja w której bank wymaga żyrowania w przypadku kredytów. Założyciele spółki nie są zobowiązani do posiadania akcji danej spółki. Jeśli akcjonariusz indywidualny zdecyduje się na kupno minimum 5% kapitału akcyjnego spółki, musi o tym fakcie poinformować spółkę w ciągu 30 dni. Istnieje również możliwość zakupienia już istniejącej spółki akcyjnej i dostosowanie jej pod konkretną działalność, ale w większości przypadków proces jej przekształcania jest dużo bardziej czasochłonny i kosztowny niż zakładanie nowej spółki od podstaw.

Spółka jawna (Interesselskab – I/S)

Spółka jawna jest to rodzaj spółki przy której zakładaniu nie wymaga się wniesienia kapitału zakładowego. Nie posiada ona także osobowości prawnej, jednakże posiada ona możliwość zawierania różnego rodzaju umów oraz także może brać udział w postępowaniach sądowych. W skład spółki jawnej powinny wchodzić przynajmniej dwaj wspólnicy, którzy mogą być zarówno osobami fizycznymi jak
i prawnymi. Aby zarejestrować spółkę konieczne jest sporządzenie umowy założycielskiej, która określa zależności pomiędzy osobami które ją zakładają.
Po podpisaniu umowy założycielskiej należy w ciągu 8 tygodni przesłać ją wraz z wnioskiem rejestracyjnym do Agencji Przedsiębiorstw i Handlu. Jeśli wszyscy wspólnicy spółki posiadają ograniczoną odpowiedzialność, konieczne będzie także zarejestrowanie jej w DBA. Nazwa spółki jawnej musi zawierać skrót I/S, który informuje o formie prawnej przedsiębiorstwa. Udziały spółki jawnej są z reguły równo podzielone pomiędzy udziałowców, chyba że ustanowiono inaczej.

Przedstawicielstwo firmy zagranicznej (Salgskontor)

Dobrym rozwiązaniem dla firm które już prowadzą swoją działalność w innym kraju i chciałyby ją rozszerzyć o Danię, jest przedstawicielstwo firmy zagranicznej. Jest to opcja tym bardziej zachęcająca, ponieważ nie wymaga ona kapitału zakładowego ani nie pociąga za sobą wyższych kosztów. O otwarcie przedstawicielstwa firmy zagranicznej mogą ubiegać się te przedsiębiorstwa, które prowadzą działalności gospodarcze o formach prawnych podobnych do tych, które są dostępne w Danii. Oprócz tego przynajmniej jedna osoba która zarządza firmą musi zamieszkiwać na terenie jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej. Przedstawicielstwo firmy zagranicznej powinno zawierać w swojej nazwie nazwę firmy macierzystej, kraj jej siedziby oraz słowo „filial”, czyli oddział. Za wszelkie zobowiązania przedstawicielstwa firmy zagranicznej odpowiada firma macierzysta, ponieważ przedstawicielstwo nie posiada odrębnej osobowości prawnej.

Oddział firmy zagranicznej (Filial af udenlandsk selskab)

Zakładanie oddziału firmy zagranicznej jest procesem bardziej czasochłonnym niż zakładanie spółek. Założenie duńskiego oddziału firmy zagranicznej jest możliwe w przypadku tych firm, których formy prawne podobne są do tych obowiązujących w Danii, a więc jest to opcja dostępna dla polskich przedsiębiorców. Aby założyć oddział firmy w Danii konieczne jest złożenie online formularza rejestracyjnego online.

(Infografika 3: Dane, które należy podać w formularzu rejestracji duńskiego oddziału firmy zagranicznej:
– Nazwa spółki macierzystej,
– Numer KRS,
– Forma prawna,
– Przedmiot działalności,
– Suma kapitału akcyjnego,
– Ostatnie sprawozdanie finansowe,
– Nazwa duńskiego oddziału,
– Adres duńskiego oddziału,
– Dane personalne,
– Przedmiot działalności duńskiego oddziału,
– Adresy podmiotów odpowiedzialnych za działalność duńskiego oddziału.)

Oprócz złożenia formularza rejestracyjnego konieczne jest także wniesienie kapitału zakładowego, którego minimalna kwota wynosi 80 tys. koron duńskich. Koszt założenia duńskiego oddziału firmy zagranicznej wynosi około 8 tys. koron duńskich. Podobnie jak w przypadku przedstawicielstwa firmy zagranicznej, tak samo duński oddział powinien zawierać w swojej nazwie słowo “filial”, nazwę spółki macierzystej oraz państwo z którego się wywodzi. Odpowiedzialność za zobowiązania oddziału firmy zagranicznej ponosi dyrektor duńskiej firmy. Należy mieć także na uwadze, że oddział spółki jest podporządkowany duńskiemu prawu. Oddział firmy zagraniczny zobowiązany jest do wysyłania kopii miesięcznych sprawozdań finansowych
z okresu całego roku na adres Agencji Handlu i Przedsiębiorstw.

Stowarzyszenie spółdzielcze (Andelsforening/Brugsforening)

Stowarzyszenie spółdzielcze jest formą prawną dość rzadko występującą w Daniii. Może ono być stworzone na podstawie sporządzonej przez osoby fizyczne umowy stowarzyszeniowej. Ta umowa daje możliwość na zawieranie transakcji kupna i sprzedaży towarów oraz także na przetwarzanie produktów. Odpowiedzialność członków stowarzyszenia spółdzielczego jest ograniczona. Stowarzyszenie spółdzielcze powinno zawrzeć w swojej nazwie skrót A.m.b.a., który odnośni się do formy prawnej prowadzonej firmy.

Inne formalności związane z rejestracją firmy w Danii

Przebieg procesu rejestracji firmy w Danii w dużej mierze zależy od wybranej formy prawnej, jednakże niektóre jego elementy są niezmienne. Dzięki temu że Polska jest państwem członkowskim Unii Europejskiej, każdy jej obywatel może swobodnie założyć firmę na terenie Danii. W momencie dostarczenia niezbędnych dokumentów do Agencji Handlu i Przedsiębiorstw wystarczy dołączyć do nich jedynie certyfikat pobytowy obywatela UE, który umożliwia rozpoczęcie działalności gospodarczej na terenie innego państwa członkowskiego, w tym przypadku Danii.

Każda firma potrzebuje także swojego konta bankowego do przeprowadzania różnego rodzaju transakcji finansowych. W Danii każde konto bankowe musi być zarejestrowane w systemie NemKonto. Można dokonać rejestracji zarówno duńskiego rachunku jak i zagranicznego które już istnieje. Dobrą praktyką jest otworzenie nowego konta duńskiego dla firmy, które bank od razu rejestruje do systemu NemKonto. Dokumenty które są potrzebne do otworzenia konta w duńskim banku to przede wszystkim paszport wnioskodawcy, zezwolenie na pobyt, kod identyfikacyjny, prawo jazdy, statut spółki, dokumenty osobiste założycieli firmy, dokumenty potwierdzające własność nieruchomości duńskich i zagranicznych, rachunek zysków i strat, oświadczenie o współpracy z innymi bankami oraz ewentualne licencje jeśli są wymagane w przypadku prowadzenia danej działalności gospodarczej.

Kolejną przydatną rzeczą jest wyrobienie elektronicznego podpisu, czyli NemID/MitID. Dzięki NemID mamy ułatwiony dostęp do duńskich banków internetowych a także oficjalnych stron rządowych. Aby otrzymać swój indywidualny podpis elektroniczny, wystarczy udać się do najbliższego punktu obsługi mieszkańców (Borgerservice). Przy wyrabianiu podpisu należy podać dowód tożsamości, więc warto mieć przy sobie dowód osobisty bądź paszport. Mile widziane jest także przyprowadzenie ze sobą osoby towarzyszącej, która dodatkowo potwierdzi że nasza tożsamość jest prawdziwa.
W przypadku prowadzenia niektórych rodzajów działalności gospodarczej może być dodatkowo wymagane, aby posiadać odpowiednie licencje lub zatwierdzenia. Może to nieco spowolnić cały proces rejestracji firmy. Aby uzyskać licencje, należy zwrócić się do odpowiednich duńskich władz które są uprawnione do ich wydawania.

W zależności od tego, czego dotyczy działalność firmy, organami wydającymi odpowiednie licencje są na przykład Policja, Baza Żywienia czy gmina. Najczęściej wymagane licencje i pozwolenia dotyczą sprzedaży alkoholu, usług przewozu osób i towarów, działania związane z rynkiem żywności a także działalność medyczna czy farmaceutyczna.

(Infografika 4: Średnie koszty związane z rejestracją firmy w Danii:
– Kapitał początkowy – od 0 do 500 tys. koron duńskich, w zależności od wybranej formy prawnej firmy,
– Koszt rejestracji formy własności przedsiębiorstwa – 670 koron duńskich,
– Przetwarzanie podpisu cyfrowego – pierwsze trzy bezpłatnie, kolejne 80 koron duńskich,
– Rejestracja logo oraz znaku towarowego – 4 420 koron duńskich za pierwsze, 1 435 koron duńskich za dodatkowe,
– Usługi tłumacza, notariusza, firm doradczych – od 10 tys. do 25 tys. koron duńskich,
– Rejestracja firmy wykonana przez specjalistyczną organizację – 65 tys. koron duńskich.)

Jeśli rejestracja przejdzie pomyślnie, wydawane są takie dokumenty jak certyfikat założycielski, wyciąg z rejestru DCCA z nazwą firmy, adresem siedziby, wymogami dyrektorów, wielkości kapitału docelowego, oryginalny certyfikat udziału, pieczęć firmowa, oryginalny statut pod apostill oraz pełnomocnictwo.

Kupno istniejącej firmy

Alternatywną opcją zamiast zakładania nowej firmy jest zakup już istniejącej. W Danii z łatwością można znaleźć oferty sprzedaży gotowych przedsiębiorstw, a cały proces jest bardzo łatwy i szybki. Wszystkie formalności można w większości przypadków wypełnić zdalnie, a przejęcie firmy nie zajmuje dłużej niż 3 tygodnie. Firmy wystawione na sprzedaż zazwyczaj są zarejestrowane od kilku miesięcy oraz posiadają uniwersalną nazwę, dzięki czemu pasuje ona do prowadzenia różnego rodzaju działalności. Są one tworzone z myślą o odsprzedaży przedsiębiorcom, którym zależy na czasie i jak najmniejszej ilości formalności. Opcja kupna gotowego biznesu posiada również inne korzyści – jeśli firma jest zarejestrowana przez dłuższy okres czasu, nie posiada żadnych zobowiązań oraz posiada doświadczenie w rachunkowości, jest powszechnie uznawana przez instytucje bankowe, agencje rządowe a także przez partnerów biznesowych za wiarygodną i stabilną. Jedyną kwestią o jaką musi się zatroszczyć osoba kupująca gotową firmę jest otworzenie rachunku bankowego dla firmy.

Start-up Denmark

Duńskie Ministerstwo Biznesu i Wzrostu we współpracy z Ministerstwem Imigracji, Integracji i Mieszkalnictwa oferuje dla inwestorów zagranicznych program Start-up Denmark. Program ten oferuje nie tylko umożliwienie rozpoczęcia działalności gospodarczej na terenie Danii, ale w jego ramach także otrzymywane jest pozwolenie na pobyt dla maksymalnie dwóch osób na okres 2 lat. Ta inicjatywa ma na celu zachęcenie przedsiębiorców zagranicznych do rozwijania swojej firmy w Danii, dzięki czemu duńska gospodarka mogłaby się jeszcze bardziej rozwijać.

Aby móc wziąć udział w programie Start-up Denmark, konieczne jest spełnienie określonych kryteriów. Przedsiębiorca musi posiadać pomysł na biznes, który jest innowacyjny w swej dziedzinie oraz będzie przynosił wartość dodaną dla gospodarki Danii. Z każdą propozycją inwestorów zagranicznych zapoznaje się grupa duńskich ekspertów, którzy decydują o zatwierdzeniu bądź odrzuceniu pomysłu. Niestety, nie jest to program skierowany do przedsiębiorców, którzy planują przykładowo otworzyć w Danii restaurację lub sklep spożywczy. Kolejnym warunkiem jest bycie akcjonariuszem na terenie kraju którego obywatelstwo posiada dany inwestor oraz nieotrzymywanie dywidend. Ostatnim, jednak nie najmniej ważnym kryterium jest posiadanie przez przedsiębiorcę oszczędności, których wysokość będzie wystarczająca aby pokryć koszty jednej osoby lub całej rodziny w przeciągu jednego całego roku kalendarzowego. Za minimalną kwotę oszczędności uznaje się około
18 tys. euro w przypadku gdy inwestor planuje samotny pobyt w Danii, gdy wraz z drugą osobą 36 tys. euro, natomiast w przypadku dzieci dolicza się dodatkowo ok. 6 tys. euro za jedno.

(Infografika 5: Poszczególne etapy programu Start-up Denmark:
– Wysłanie biznesplanu – składany biznesplan musi zawierać takie niezbędne elementy jak charakterystyka oferowanych usług bądź produktów, szczegółowy opis modelu biznesowego oraz wszelkie wymagane umiejętności kontrahentów;
– Oczekiwanie na decyzję – Po wysłaniu biznesplanu należy oczekiwać na podjęcie decyzji przez duńskiego eksperta. Czas oczekiwania wynosi do
6 tygodni. Przedsiębiorca którego biznes plan został zatwierdzony, zostanie
o tym poinformowany za pomocą oficjalnego pisma;
– Złożenie odpowiednich wniosków – po zatwierdzeniu biznesplanu przez duńskiego eksperta konieczne jest złożenie dwóch wniosków – o program
i o zezwolenie na pobyt. Oba powinny zostać złożone w Duńskiej Agencji
ds. Międzynarodowej Rekrutacji i Integracji;
– Ostateczne zatwierdzenie decyzji – po przejściu wszystkich poprzednich etapów należy oczekiwać na otrzymanie końcowej odpowiedzi ze strony organizatorów. Średni czas oczekiwania to około 4 tygodnie. Gdy wnioski
o program i zezwolenie na pobyt zostały zaakceptowane, inwestor zagraniczny może się przenieść do Danii oraz podjąć działania w celu rozpoczęcia ustalonej działalności gospodarczej.)

Przedsiębiorca który pomyślnie przeszedł cały proces przewidziany przez program otrzymuje dostęp do przywilejów równych tym, jakie są zapewniane obywatelom Danii prowadzącym działalność gospodarczą. Ma możliwość korzystania z dotacji państwowych i programów wsparcia, może zawierać kontakty biznesowe oraz posiada nieograniczony dostęp do rynku europejskiego. Oprócz tego ma do dyspozycji także bezpłatne konsultacje w ośrodkach rozwoju biznesu. Zarówno inwestor zagraniczny jak i jego rodzina zyskuje także takie korzyści jak gwarancje społeczne, obejmujące między innymi opiekę zdrowotną i edukację.

Prawo do pobytu w Danii

Pobyt bez dokumenty postojowego
Przebywanie na terytorium Danii bez dokumentów postojowych jest możliwe dla obywateli Polski, jeśli dany pobyt nie trwa dłużej niż 3 miesiące. Według duńskiego prawa pobyt liczony jest od daty wjazdu na terytorium kraju. Jeśli planowany pobyt się przedłuży i w konsekwencji będzie trwał dłużej niż 3 miesiące, wtedy konieczne jest złożenie wniosku o zarejestrowanie pobytu obywatela UE, jeszcze przed przekroczeniem okresu 3 miesięcy. Zaświadczenie zarejestrowania pobytu obywatela UE to oficjalne potwierdzenie, że dana osoba przebywa na terytorium Danii legalnie. Możliwe jest także zarejestrowanie pobytu obywatela UE bezpośrednio po wjeździe na terytorium Danii.

Każde zaświadczenie zarejestrowania pobytu obywatela UE wymaga podania konkretnego powodu, dla którego dana osoba przebywa na terytorium kraju.
W zależności od okoliczności powód ten może ulec zmianie – wtedy konieczne jest ubieganie się o pozyskanie nowego zaświadczenia.
Wyjątek w tej sytuacji stanowią obywatele krajów skandynawskich, ponieważ są oni zwolnieni z posiadania dokumentów pobytowych. Obywatele takich krajów jak Szwajcaria, Norwegia, Islandia czy Liechtenstein muszą przestrzegać takich sam zasad jak obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej.

Stały pobyt
O stały pobyt mogą ubiegać się osoby, które przebywały legalnie na terytorium Danii przez minimum 5 lat. Należy udać się z aktualnym zaświadczeniem o zarejestrowaniu pobytu obywatela UE do biura obsługi mieszkańców (Borgerservice). Biuro to zazwyczaj znajduje się w gminie. Po wizycie w Borgerservice otrzymuje się numer ewidencyjny (CPR), kartę ubezpieczenia zdrowotnego oraz rejestrację adresu. Zasady pobytu obywateli Unii Europejskiej na terenie Danii regulowane są przez przepisy EU-opholdsbekendtgørelsen.

Wiza biznesowa
Osoby, które odwiedzają w Danię w celach biznesowych takich jak na przykład zawieranie umów, lub aby brać udział w seminariach, konferencjach, spotkaniach, mogą ubiegać się o wizę biznesową. Uzyskanie wizy biznesowej jest proste a cały proces przypomina ubieganie się o wizę Schengen. Do uzyskania wizy biznesowej niezbędne jest posiadanie zaproszenia od firmy lub partnera biznesowego z Danii. W zaproszeniu muszą być zawarte takie informacje jak cel wizyty, data, potwierdzenie pobytu a także dowód bezpieczeństwa finansowego. Wniosek o otrzymanie wizy powinien być złożony najwcześniej 3 miesiące a najpóźniej dwa tygodnie przed planowaną wizytą.

Wniosek o wizę składa się w Sekcji Konsularnej Ambasady Danii lub Centrum Wizowym. Jeśli wiza wyrabiana będzie po raz pierwszy, należy się tam udać osobiście. Na miejscu konieczne będzie podanie danych biometrycznych oraz przekazanie zdjęcia cyfrowego. Przy każdym kolejnym wyrabianiu wizy w przeciągu kolejnych 5 lat możliwe będzie wyręczenie się w składaniu wniosku o wizę biurem podróży, ponieważ tylko za pierwszym razem wymagana jest osobista obecność.

Po złożeniu wniosku należy oczekiwać na wydanie decyzji, która zazwyczaj jest podejmowana w przeciągu 10 dni od dostarczenia dokumentów przez osobę ubiegającą się o wizę. Jeśli zajdzie potrzeba przedstawienia dodatkowych informacji, czas oczekiwania może się wydłużyć do miesiąca. W szczególnych okolicznościach gdy ambasada decyduje się na przekazanie dokumentów i informacji do służby imigracyjnej w celu dokładnego sprawdzenia ich poprawności, oczekiwanie na wydanie decyzję może się trwać nawet 3 miesiące. Wyrabianie wizy biznesowej jest płatne i kosztuje 27 euro, jednakże można także wybrać przyspieszoną procedurę która trwa 3 dni – wtedy koszt wynosi 35 euro.

(Infografika 6: Wymagane dokumenty przy składaniu wniosku o wizę biznesową:
– Kwestionariusz wnioskodawcy,
– Zgoda na przetwarzanie danych osobowych,
– Potwierdzenie uiszczenia zapłaty za wizę,
– Zaproszenie od firmy lub partnera biznesowego,
– Kopie stron zagranicznego paszportu zawierające znaki – paszport musi być ważny co najmniej przez 90 dni od momentu planowanego zakończenia wizyty,
– Potwierdzenie zakupienia ubezpieczenia zdrowotnego,
– 2 kolorowe zdjęcia przedstawiające twarz wnioskodawcy – zdjęcia powinny mieć rozmiar 3,5 x 4,5 cm, twarz powinna znajdować się na białym tle
i zajmować ok. 70% obszaru zdjęcia),
– Wyciąg bankowy – ok. 60 euro/dzień,
– Potwierdzenie rezerwacji hotelu.)

Oprócz podstawowych dokumentów które są składane w każdym procesie wnioskowania o wizę biznesową, może zaistnieć konieczność przedstawienia również dokumentów dodatkowych. Najczęściej wymaga się takich dokumentów jak wyciąg z usługi podatkowej lub dokumenty rejestracyjne w przypadku indywidualnych przedsiębiorców, wyciąg z rejestru handlowego, kopie pełnomocnictwa a także informacje na temat firmy bądź partnera biznesowego który wystosował zaproszenie. Dla pobytów dłuższych niż dwa tygodnie konieczne może być także przedstawienie szczegółowego planu podróży. W przypadku gdy strona zapraszająca nie ponosi kosztów związanych z podróżą, należy także przedstawić dokumenty które potwierdzają zdolność finansową osoby ubiegającej się o wizę.
Możliwe jest także przedłużenie ważności wizy biznesowej o dodatkowe 90 dni.

Ta opcja jest dostępna dla osób odwiedzających Danię, którzy potrzebują pozostać na jej terenie z uzasadnionych powodów. Aby to uczynić konieczne jest złożenie wniosku w Duńskim Centrum Służby Imigracyjnej lub na najbliższym posterunku. Osoby prowadzące działalność gospodarczą w Danii mogą się też ubiegać
o wydanie wizy wielokrotnego użytku.

Opodatkowanie w Danii

Każda osoba prowadząca działalność gospodarczą lub będąca zatrudniona na terenie Danii jest zobowiązana do opłacania duńskich podatków. Podatki w Danii mają charakter progresywny, a to oznacza że ich wysokość uwarunkowana jest dochodem danej osoby. Duńscy podatnicy mają prawo do odliczenia od podatku na przykład koszty transportu do pracy, składki ubezpieczeniowe i emerytalne, koszty wyżywienia a także alimenty na dzieci, jednakże musi mieć to pokrycie w rzeczywistości i być odpowiednio udokumentowane. W razie jakichkolwiek wątpliwości duński Urząd Skarbowy może przeprowadzić kontrolę. która może dotyczyć opłacanych podatków na przestrzeni ostatnich 7 lat.

Według systemu obowiązującego w Danii, można podlegać pod całkowite bądź ograniczone zobowiązania podatkowe. Aby określić, pod którą kategorię podlega dana osoba, bierze się pod uwagę takie czynniki jak to czy przebywa w Danii na stałe, jak długo przebywa na jej terenie, rodzaj i wysokość uzyskiwanego wynagrodzenia, miejsce zatrudnienia a także miejsce stałej siedziby pracodawcy bądź prowadzonej firmy. Osoba która podlega całkowitemu obowiązkowi podatkowemu musi uiszczać podatek od całości swoich dochodów, również biorąc pod uwagę dochód uzyskany w innych krajach. W przypadku osób podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, nie mają oni obowiązku opłacania podatków z tytułu dochodów uzyskanych w Danii. W momencie opuszczenia terytorium Danii przez osobę fizyczną obowiązek podatkowy wygasa.

Planując rozpoczęcie działalności firmy w Danii należy pamiętać o tym, aby zarejestrować ją w Agencji Przedsiębiorstw i Handlu nie później niż przynajmniej 8 dni przed faktycznym rozpoczęciem działalności. Można to zrobić za pośrednictwem regionalnego urzędu ceł i podatków. W wielu krajach można się spotkać z występowaniem ulg podatkowych czy wakacji podatkowych dla przedsiębiorców, jednakże Dania niestety nie jest jednym z nich.

Osoby fizyczne

Według przepisów obowiązujących na terenie Danii, osoby fizyczne podlegają pod takie podatki jak podatek dochodowy oraz podatek progresywny. Podatek dochodowy jest liniowy i wynosi 32%, natomiast stawka podatku progresywnego zależy od uzyskiwanych dochodów. Dla dochodów mniejszych niż 42 tys. koron duńskich na rok, stawka podatku progresywnego wynosi 5,64%, natomiast dla dochodów przekraczających ten limit jest to 15%. Obliczając podatek progresywny pod uwagę bierze się zarówno dochody otrzymywane z tytułu pracy jak i dochody kapitałowe. Podatek dochodowy płacony jest na rzecz lokalnych władz, natomiast podatek progresywny na rzecz skarbu państwa.

Firma jednoosobowa

Przychody które zostały uzyskane w wyniku działalności firmy jednoosobowej uznane są oficjalnie jako przychody właściciela firmy. Skutkuje to tym, że podatek od prowadzonej działalności oraz innych dochodów przedsiębiorcy rozliczany jest na pojedynczym zeznaniu podatkowym. Deklaracja podatkowa powinna być składana raz na kwartał lub raz na pół roku, w zależności od danej firmy. Deklarację można składać online, za pośrednictwem strony internetowej duńskiego Urzędu Skarbowego. Właścicielom firm jednoosobowym, podobnie jak osobom zatrudnionym na terenie Danii, przysługują świadczenia zdrowotne i emerytalne. Termin odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy to 20 marca oraz 20 listopada. Jeśli zaliczka została odprowadzona w terminie wcześniejszym można liczyć na zwrot podatku z odsetkami które będą wyższe niż w banku, natomiast w przypadku opłacenia składki dopiero w listopadzie oprocentowanie będzie obniżone o 0,4, przez co odsetki również będą niższe.

Spółki – podatek CIT

Spółki działające na terenie Danii zobowiązane są do odprowadzania podatku od osób prawnych, którego stawka wynosi 28%. Opodatkowanie spółek opiera się na zasadzie konsolidacji – oznacza to, że pod uwagę bierze się nie tylko dominującą spółkę duńską, ale także jej oddziały i wszelkie spółki zależne. W przypadku spółek osobowych opodatkowanie dotyczy tylko wspólników spółek.

Podatek VAT

Każde przedsiębiorstwo którego roczne obroty przekraczają kwotę 50 tys. koron duńskich ma obowiązek rejestracji i opłacania podatku VAT. Podatek VAT to podatek od wartości dodanej – oznacza to, że jest on wliczony w ceny oferowanych usług lub produktów. Wysokość podatku VAT wynosi 25% i obowiązuje firmy, których działalność opiera się na sprzedaży towarów bądź świadczeniu usług. W przypadku niektórych działalności stawka VAT wynosi 0% i do takich działalności zaliczamy między innymi opiekę medyczną, sprzedaż bądź wynajem nieruchomości, edukację, działalność kulturalną, bankowość a także transakcje ubezpieczeniowe.

Dzięki duńskiemu prawu spółki zagraniczne sprzedające towary bądź oferujące usługi duńskim przedsiębiorcom i firmom mogą zastosować procedurę odwrotnego obciążenia. Według procedury odwrotnego obciążenia spółki zagraniczne nie mają obowiązku opłacania duńskiego podatku VAT. Przy wystawianiu faktur nie ma konieczność wliczania podatku, a podana wartość towaru bądź usługi powinna być netto. Korzystając z gotowej formuły Reversed charge podmiotem obciążonym za opłaceniem podatku VAT staje się nabywca. Ta procedura może być zastosowana tylko w przypadku określonych rodzajów działalności gospodarczej, na przykład takich jak prace budowlane, wydarzenia sportowe, sprzątanie, leasing pracowniczy, prace konserwacyjne i naprawy, sprzątanie, rozrywka, wystawy i konferencje.

Podatki akcyzowe

Podatki akcyzowe są opłacane w przypadku zakupu danego towaru przez nabywcę końcowego i dotyczą jedynie określonych kategorii produktów.

(Infografika 7: Podatki akcyzowe dotyczą takich towarów jak:
– Woda mineralna,
– Piwo, wino i alkohole mocne,
– Herbata,
– Kawa,
– Czekolada,
– Lody,
– Tytoń,
– Paliwa silnikowe,
– Kasety video,
– Nagrania fonograficzne,
– Żarówki elektryczne.)

Zatrudnianie pracowników

W Danii można wyróżnić dwie kategorie prawa pracy, w zależności od rodzaju zatrudnianych pracowników – są to przepisy dotyczące pracowników fizycznych oraz przepisy dotyczące pracowników umysłowych. Niezależnie jednak od charakteru wykonywanej pracy, każdy pracodawca zatrudniający pracowników w przedsiębiorstwie prowadzącym działalność na terenie Danii ma obowiązek zapewnić pracownikom szkolenia z zakresu BHP, godne wynagrodzenie oraz ubezpieczenie od chorób zawodowych a także wypadków. W przypadku niedociągnięć można spodziewać się strajków, blokad, konfliktów pracowniczych lub solidarnościowych akcji protestacyjnych ze strony związków zawodowych.

Warunki pracy

Relacje które mają miejsce między pracownikami a pracodawcami dla poszczególnych grup zawodowych nie posiadają w Danii odpowiedniego aktu prawnego, który regulowałby je w sposób jednolity. Głównym dokumentem do którego można się odnieść jest umowa zawarta pomiędzy Duńską Federacją Związków Zawodowych a Duńską Konfederacją Pracodawców – to właśnie tam poruszane są takie zagadnienia jak wymiar czasu pracy, okres wypowiedzenia, minimalny czas urlopu czy maksymalny wiek emerytalny.

Wszelkie umowy pomiędzy pracodawcą a pracownikiem muszą być zawarte na piśmie, umowy ustne nie są uznawane. Duńskie prawo nie reguluje tego, na jaki okres czasu należy zawierać umowę, dlatego istnieje pewna dowolność i te kwestie należy ustalać indywidualnie. Przyjęto jednak, że wzrost wynagrodzenia można negocjować co około dwa lata, natomiast umowa o pracę może podlegać negocjacjom średnio raz na cztery lata.

Ubezpieczenia społeczne

Duński system ubezpieczeń społecznych obejmuje wszystkie osoby, które podejmują pracę na terenie Danii. W praktyce oznacza to, że zatrudniając pracownika pracodawca jest zobowiązany do odliczenia od jego wynagrodzenia składki na ubezpieczenia społeczne. Wysokość tych składek w skali roku wynosi około 1 080 koron duńskich. Szacuje się, że duński pracodawca odprowadza średnio od 10 tys. do 12 tys. koron duńskich rocznie z tytułu składek na rzecz ubezpieczeń społecznych w związku z zatrudnianiem pracowników.

Wynagrodzenie

W duńskim prawie nie występują żadne regulacje dotyczące minimalnej stawki wynagrodzenia. Wszelkie warunki dotyczące zarówno pracy jak i wynagrodzenia ustalane są przez określone układy zbiorowe. Co prawda minimalne wynagrodzenie dla ogółu rynku pracy nie występuje, ale układy zbiorowe regulują tą lukę określając minimalne wynagrodzenia dla poszczególnych branż i zawodów. W zależności od charakteru pracy, wynagrodzenie może być ustalane jako stawka na godzinę, dzień lub miesiąc. Podobnie wygląda sytuacja z wypłatą wynagrodzenia, które może mieć miejsce raz lub dwa razy w miesiącu. Wysokość wynagrodzenia dla poszczególnych branż są ustalane na nowo co roku.

Czas pracy

Pracownicy zatrudnieni w duńskiej firmie pracują standardowo przez 37 godziny w tygodniu. Za nadgodziny uznaje się pierwsze 3 nadgodziny lub pierwsze 3 godziny pracy w czasie w którym pracownik zazwyczaj ma wolne. Ustalono, że premia za nadgodziny wynosi 50%. Jeśli liczba przepracowanych w danym dniu nadgodzin jest wyższa niż 3 lub pracownik pracuje w niedziele bądź święta, wtedy wzrasta ona do 100%. Pracownik może również zadecydować, czy zamiast premii woli uzyskać dodatkowy czas wolny. Osoby które pracują na niepełnym etacie posiadają identyczne przywileje do tych, które posiadają osoby pracujące na pełny etat.

Urlop

Kwestie związane z urlopem dla pracowników regulowane są przez odpowiednie ustawy. Każdy pracownik może skorzystać z urlopu, który trwa łącznie 5 tygodni – dokładnie 30 dni, jednakże licząc łącznie z sobotami. W przypadku osób zatrudnionych na drugą i trzecią zmianę dolicza się dodatkowe 2 godziny urlopu za każdy tydzień który został przepracowany. Przynajmniej 18 dni nieprzerwanego urlopu musi być wykorzystane przez pracownika w okresie od 1 maja do 30 września. Może zaistnieć także sytuacja, gdzie pracownik nie zdoła przepracować całego poprzedniego roku kalendarzowego – w takiej sytuacji przysługujący urlop oblicza się na podstawie miesięcy które zostały przepracowane całkowicie, wyliczając odpowiednio 2,08 dnia urlopu za każdy miesiąc.

Układy zbiorowe

Układy zbiorowe to porozumienia chroniące pracowników zatrudnionych w duńskich firmach w kwestiach powiązanych z warunkami pracy. Układy zbiorowe skupiają się na regulacji takich zagadnień jak między innymi warunki pracy, wypłaty, bezpieczeństwo w pracy, czas i miejsce wykonywania pracy, urlopy, rozliczanie nadgodzin, emerytury i inne. W skład układów zbiorowych wchodzą zarówno pracownicy jak i pracodawcy. Pracodawca może zostać członkiem układu zbiorowego jeśli tylko wyrazi taką chęć oraz szczególnie w przypadku, gdy już należy do związku pracodawców. Warto zapamiętać, że obecność pracowników w danym związku zawodowym nie jest równoznaczne ze stosowaniem się przez przedsiębiorstwo do ustalonych przez dane zrzeszenie układów zbiorowych.

Rozwiązywanie umowy z pracownikiem

Długość okresu wypowiedzenia nie jest jednakowa dla każdego przypadku i określa się go na podstawie długości zatrudnienia. Okres wypowiedzenia może także podlegać negocjacji zarówno ze strony pracownika jak i pracodawcy. Zasady dotyczące zwolnień pracowników są regulowane przez układy zbiorowe i różnią się w zależności od sektora oraz stanowiska obejmowanego przez pracownika. Według jednej powszechnie uznawanej zasady, zwolnienie pracownika który przepracował w danej firmie przynajmniej 9 pełnych miesięcy i ma minimum 18 lat może mieć miejsce jedynie po przedstawieniu konkretnych powodów uzasadniających zwolnienie. Jeśli pracownik uzna, że zwolnienie było bezzasadne, może zgłosić zaistniałą sytuację do sądu bądź trybunału odwoławczego. W przypadku udowodnienia winy ze strony pracodawcy, musi on wypłacić pracownikowi należyte odszkodowanie. Istnieje także wyjątek, kiedy pracodawca może zwolnić pracownika natychmiastowo, bez zachowania okresu wypowiedzenia. Pracodawca ma prawo podjąć takie działanie jeśli pracownik wykaże się rażąco złym postępowaniem.

BHP

Przedsiębiorca posiadający firmę w Danii ma obowiązek przestrzegania duńskich przepisów dotyczących BHP. Przepisy te można znaleźć na oficjalnej stronie Duńskiego Urzędu Inspekcji Pracy. Ponadto, jeśli przedsiębiorstwo posiada przynajmniej 10 pracowników konieczne jest także utworzenie organizacji do spraw BHP, na czele której będą stali wyznaczeni inspektorzy. Głównymi obowiązkami inspektorów organizacji do spraw BHP jest wdrażanie obowiązujących zasad bezpieczeństwa w danej firmie. Dotyczy to także przedsiębiorstw, w których stanowiska pracy są tymczasowe bądź zmienne. Niestosowanie się do regulacji BHP grozi otrzymaniem grzywny a także wstrzymaniem wykonywanych prac.

(Infografika 8: Główne obowiązki pracodawcy wynikające z duńskich przepisów dot. BHP:
– Zapewnienie bezpiecznego środowiska pracy,
– Dbałość o higienę pracy,
– Przeszkolenie pracowników z zakresu zasad bezpieczeństwa,
– Przeprowadzanie regularnych szkoleń z zakresu BHP,
– Zapewnienie pracownikom sprzętu ochrony osobistej,
– Kontrolowanie, czy pracownicy wykonują swoją pracę w sposób bezpieczny i zgodny z zasadami BHP,
– Podejmowanie działań mających na celu zapobieganie występowaniu urazów podczas wykonywania pracy.)

Numer identyfikacji podatkowej i karta podatkowa

Osoby które zarabiają na terenie Danii małe sumy są zwolnione z płacenia podatków i otrzymują tzw. frikort. Przywilej ten nie dotyczy przedsiębiorców i zagranicznych inwestorów, którzy zobowiązani są do posiadania numeru identyfikacji podatkowej oraz karty podatkowej. Karta podatkowa jest wydawana elektronicznie, można mieć do niej dostęp za pomocą TastSelv. Aby otrzymać numer identyfikacji podatkowej oraz kartę podatkową należy złożyć podanie. Można to zrobić na dwa sposoby – elektronicznie lub tradycyjnie, składając wypełniony formularz 04.063.

O numer identyfikacji podatkowej i kartę podatkową można się ubiegać nie wcześniej niż 60 dni przed pierwszym planowanym dniem pracy w Danii. Aby wniosek był kompletny, należy załączyć do niego kopie takich dokumentów jak dowód tożsamości (dowód osobisty lub paszport), pozwolenie na pobyt w Danii, podpisana umowa o pracę jeśli dotyczy oraz w przypadku osób będących w związku małżeńskim również akt małżeństwa.

Rejestr Zagranicznych Świadczycieli Usług

Planując rozpoczęcie działalności firmy na terenie Danii, konieczne jest jej zgłoszenie do Rejestru Zagranicznych Świadczycieli Usług (RUT). Rejestr ten daje dostęp duńskim instytucjom do najważniejszych informacji na temat przedsiębiorstw funkcjonujących na duńskim rynku. Rejestracja w Rejestrze Zagranicznych Świadczycieli Usług powinna mieć miejsce jeszcze przed rozpoczęciem działalności firmy w Danii. Podobnie wygląda sytuacja w przypadku zajścia jakichkolwiek zmian w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa – zmiany powinny być zgłoszone najpóźniej do jednego dnia roboczego przed ich faktycznym wprowadzeniem. Rejestracja w RUT to proces bardzo szybki, ponieważ zgłoszenia składane są cyfrowo, za pośrednictwem strony internetowej virk.dk. Proces rejestracji jest znacznie ułatwiony dla zagranicznych inwestorów, ponieważ nie ma konieczności składania zgłoszenia w języku duńskim – można wybrać także angielski, niemiecki i polski. Nie ma także obowiązku stosowania cyfrowego podpisu i identyfikatora. Przy rejestracji należy podać takie informacje jak nazwa i adres firmy, rodzaj usług, lokalizacja, termin wykonywanej działalności, numer CVR, numer rejestracyjny VAT, kod klasyfikacji sektorowej, dane kontaktowe osoby rejestrującej, oraz w przypadku delegacji czas trwania delegacji oraz dane osób delegowanych.

Po zakończeniu rejestracji otrzymywane jest pokwitowanie z podanym osobistym numerem RUT. Numer RUT jest konieczny w przypadku kontaktu z wszelkimi duńskimi władzami. Pracownicy posiadający swój numer RUT i zatrudnieni w duńskiej firmie, zwłaszcza w usługach ogrodniczych, prac porządkowych, budowlanych, rolniczych i leśniczych, powinni przekazać swoje pokwitowanie pracodawcy.

W przypadku niezarejestrowania firmy w Rejestrze Zagranicznych Świadczycieli Usług lub niezgłoszenia zmian które zaszły w firmie można się spodziewać kary pieniężnej lub oskarżenia wniesionego przez Inspektora Pracy. Standardowa kara za tego typu wykroczenie wynosi od 10 tys. do 20 tys. koron duńskich, ale bywa że jest obliczana także na podstawie każdego dnia zwłoki.

Zakończenie działalności w Danii

Decyzja o zakończeniu działalności firmy w Danii wiąże się z dopełnieniem pewnych formalności, a jedną z nich jest zmiana zeznania podatkowego. Należy udać się do Urzędu Podatkowego i podać informacje, na podstawie których zostanie obliczone zobowiązanie podatkowe do zapłaty. To, czy krajem w którym będzie trzeba uregulować podatek zależy głównie od takich czynników jak miejsce zamieszkania czy rodzaj pracy. Rodzaj formularza który należy wypełnić przed zakończeniem działalności, zależy od zdolności podatkowej danej osoby. Wyróżnia się dwa typy zdolności podatkowej.

(Infografika 9: Rodzaje zdolności podatkowej:
– Ograniczona zdolność podatkowa
– Mieszkanie przez ponad 6 miesięcy w roku kalendarzowym w kraju ojczystym,
– Praca lub prowadzenie działalności w Danii,
– Ośrodek interesów życiowych znajduje się w kraju ojczystym,
– Partner bądź współmałżonek mieszka w kraju ojczystym.
– Pełna zdolność podatkowa
– Mieszkanie w Danii lub przebywanie na jej terenie ponad 6 miesięcy
w roku kalendarzowym,
– Praca lub prowadzenie działalności w Danii,
– Ośrodek interesów życiowych znajduje się w Danii,
– Partner bądź współmałżonek mieszka w Danii.)

Oczywiście sytuacja życiowa danej osoby może się różnić zarówno od wymagań dotyczących ograniczonej zdolności podatkowej, jak i pełnej zdolności podatkowej. Jeśli dana osoba zamieszkuje zarówno w Danii jak i w kraju ojczystym a także pracuje bądź prowadzi działalność gospodarczą na jej terenie, wtedy czynnikami decydującymi jest ośrodek interesów życiowych oraz zamieszkanie partnera lub współmałżonka. Jeśli kraj ojczysty jest ośrodkiem interesów życiowych i to tam zamieszkuje partner, to kraj ojczysty traktowany jest jako stałe miejsce zamieszkania. Analogicznie wygląda sytuacja w przypadku, gdy to Dania jest ośrodkiem interesów życiowych i partner zamieszkuje w Danii.Oprócz zmiany zeznania podatkowego należy także poinformować Urząd Skarbowy o nowym adresie oraz wymeldować się z krajowego rejestru duńskiego, co można uczynić w lokalnym punkcie obsługi mieszkańców.

Duńska gospodarka

Dania jest krajem przyjaznym dla zagranicznych inwestorów, zwłaszcza jeśli chodzi o innowacyjne i oryginalne projekty startupowe. Przed rozpoczęciem działalności gospodarczej w Danii warto zorientować się, jak wygląda tamtejsza gospodarka. Duńska gospodarka posiada kilka głównych sektorów gospodarki – żywność, energia odnawialna, technologie informatyczne, transport morski oraz biotechnologia. Przedsiębiorstwa z tych sektorów mogą cieszyć się największymi kwotami jeśli chodzi o różnego rodzaju dofinansowania ze strony państwa.

Wiele zagranicznych inwestorów decyduje się na otworzenie w Danii restauracji lub kawiarni. Jest to bezpieczna inwestycja, która nie pociąga za sobą wysokich kosztów a w zdecydowanej większości przypadków okazuje się bardzo owocna – duńczycy uwielbiają spędzać swój wolny czas z najbliższymi przy dobrym jedzeniu, częściej też niż większość mieszkańców innych krajów europejskich decydują się na zrezygnowanie z domowego jedzenia na rzecz restauracji. Innymi popularnymi wyborami są także salony fryzjerskie, usługi turystyczne, hotele a także bankowość, ubezpieczenia czy transport. Coraz bardziej rozchwytywane są także salony jubilerskie – powodem jest większa niż kiedykolwiek tendencja Duńczyków do szukania inwestycji. Jest to spowodowane występowaniem w Danii ujemnego oprocentowania, przez co mieszkańcy Danii posiadają wyjątkowo dużo gotówki którą najchętniej większość chciałaby ulokować w bezpieczny sposób. Dobrym rozwiązaniem są kamienie i metale szlachetne.