Praca w Danii - wynagrodzenie bez konieczności odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy w Polsce

Przedsiębiorca, który współpracuje z firmą K. w Danii w celu rozwoju nowych produktów, wysyła swoich pracowników na terytorium Danii. Pracownicy ci będą tymczasowo pracować na rzecz duńskiej firmy. W tym okresie przedsiębiorca pozostaje ich prawowitym pracodawcą i wypłaca wynagrodzenie za ich pracę. Jednak koszty związane z wynagrodzeniem za pracę wykonywaną w Danii zostaną pokryte przez duńską firmę. Przedsiębiorca wystawi fakturę na rzecz duńskiej firmy, aby pokryć poniesione koszty zatrudnienia pracowników pracujących w Danii.

Wszyscy pracownicy, którzy będą pracować w Danii, mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce (ich główne centrum interesów życiowych jest w Polsce). Żadnemu z tych pracowników nie przekroczy pobyt na terytorium Danii 183 dni. Przedsiębiorca nie ma w Danii swojej placówki, czyli nie prowadzi działalności gospodarczej poprzez stałe miejsce prowadzenia działalności (nie spełnia żadnego z kryteriów określonych w artykule 5 Konwencji między RP a Królestwem Danii w zakresie unikania podwójnego opodatkowania w odniesieniu do podatków od dochodu i majątku z dnia 6 grudnia 2001 r.).

Polscy pracownicy w Danii

W przypadku polskich pracowników pracujących na terenie Danii dla duńskiej spółki K., taka forma zatrudnienia jest nazywana "najmem siły roboczej". Oznacza to, że wynagrodzenie wypłacane przez polskiego przedsiębiorcę za pracę wykonywaną w Danii podlega opodatkowaniu w Danii od pierwszego dnia pracy.

Praca wykonywana przez oddelegowanych pracowników jest zgodna z zakresem działalności duńskiej firmy i stanowi integralną część jej działalności. Odpowiedzialność za pracę tych pracowników oraz związane z nią ryzyko ponosi duńska spółka. To ona kontroluje miejsce, w którym pracownicy oddelegowani wykonują swoje obowiązki.

Podwójne opodatkowanie w przypadku pracowników pracujących za granicą

Dyrektor KIS oświadczył, że jeśli pracownik otrzymuje dochody za pracę wykonywaną poza Polską i te dochody są opodatkowane poza Polską, to zakład pracy nie musi pobrać zaliczek na podatek dochodowy od tych dochodów, zgodnie z artykułem 32 ust. 6 ustawy.

Zgodnie z umową między Polską a Danią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, wynagrodzenia za pracę najemną, takie jak pensje i płace, otrzymywane przez osobę zamieszkałą w jednym z państw, podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie, chyba że praca jest wykonywana w drugim państwie. Jeśli praca jest wykonywana w drugim państwie, wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim państwie.

Zgodnie z artykułem 14 ust. 2 tej umowy, jeżeli osoba zamieszkała w jednym państwie otrzymuje wynagrodzenie za pracę najemną wykonywaną w drugim państwie i przebywa w nim przez nie więcej niż 183 dni w ciągu 12 miesięcy, wynagrodzenie podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym państwie, gdzie osoba ta ma miejsce zamieszkania. To dotyczy tylko sytuacji, gdy wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę mającego miejsce zamieszkania w pierwszym państwie i nie jest ponoszone przez zakład, który pracodawca posiada w drugim państwie.

W przypadku pracowników zamieszkałych w Polsce, wynagrodzenia podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, chyba że praca jest wykonywana na terytorium Danii. Gdy praca jest wykonywana w Danii, wynagrodzenia podlegają opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w Danii, zgodnie z artykułem 14 ust. 1 umowy.

Jednak artykuł 14 ust. 2 umowy zawiera wyjątek od tej zasady. Wynagrodzenia pracowników podlegają opodatkowaniu tylko w państwie zamieszkania, czyli w Polsce, jeśli spełnione są określone warunki, takie jak ograniczenie czasu pobytu w Danii do 183 dni w ciągu 12 miesięcy. Jeżeli którekolwiek z tych warunków nie jest spełnione, wynagrodzenie pracowników podlega opodatkowaniu zgodnie z artykułem 14 ust. 1 umowy, czyli w państwie zamieszkania (w Polsce) i w państwie, w którym praca jest wykonywana (w Danii).

Dlatego jeśli pracownicy przebywają w Danii przez mniej niż 183 dni w ciągu 12 miesięcy, rozpoczynających się lub kończących w danym roku podatkowym, ich dochód podlega opodatkowaniu w Danii tylko wtedy, gdy wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Danii, albo gdy jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, które pracodawca posiada w Danii.

Aby ocenić, czy spełnione są wszystkie warunki wymienione w artykule 14 ust. 2, włączając w to kwestię, czy przedsiębiorca jest "pracodawcą" o którym mowa w artykule 14 ust. 2 lit. b) polsko-duńskiej umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, należy się odwołać do wskazówek zawartych w Komentarzu do Modelowej Konwencji OECD w sprawie opodatkowania dochodów i majątku.

Pojęcie ekonomicznego pracodawcy

Dyrektor KIS wyjaśnił, że w przypadku opisanym we wniosku istotne jest wyjaśnienie pojęcia "ekonomicznego pracodawcy" zgodnie z pkt 8-8.14 Komentarza do artykułu 15 Modelowej Konwencji oraz ocena, czy podmiot, dla którego pracuje się, spełnia wszystkie warunki umożliwiające uznanie go za "pracodawcę". Ważne jest ustalenie, czy usługi świadczone przez osobę fizyczną są integralną częścią działalności przedsiębiorstwa, dla którego są dostarczane. Kluczowym czynnikiem jest ustalenie, które przedsiębiorstwo ponosi odpowiedzialność lub ryzyko za wyniki pracy wykonanej przez tę osobę.

Dyrektor KIS stwierdził, że w tym przypadku duńska spółka będzie uznana za ekonomicznego pracodawcę zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt b) Konwencji. Jednakże, w opisanej sytuacji nie zostaną spełnione razem warunki wymienione w art. 14 ust. 2 Konwencji, dlatego wynagrodzenia pracowników będą opodatkowane zgodnie z art. 14 ust. 1 Konwencji, zarówno w Polsce, jak i w Danii.

W rezultacie przedsiębiorca nie będzie zobowiązany do obliczania, pobierania i odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy w Polsce od ww. wynagrodzeń, zgodnie z przepisami art. 32 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.