KOSZT ZATRUDNIENIA PRACOWNIKA W DANII

W ostatnich czasach wyjazdy za granicę w celach zarobkowych stały się zjawiskiem powszechnym. Częstym powodem takiej zmiany jest możliwość rozwoju oraz atrakcyjne warunki płacowe. Dania jest jednym z najczęściej wybieranych krajów, do którego Polacy wyjeżdżają w celach zarobkowych.

Obywatele państw, które są członkami Unii Europejskiej, mogą wyjeżdżać do pracy w Danii bez konieczności posiadania wizy. Według przepisów UE dotyczących przepływu pracowników i usług każdej osobie, która podejmuje pracę w Danii, przysługuje prawo do legalnej pracy i zamieszkiwania na jej terenie, bez posiadania pozwolenia na pracę oraz pobyt. Wymagane jest jednak potwierdzenie zameldowania, które można uzyskać od regionalnej administracji rządowej. Obywatele krajów członkowskich UE mogą przebywać w Danii maksymalnie przez 3 miesiące. Osoby, które poszukują pracy zaś, mogą przebywać na terenie tego kraju najdłużej przez 6 miesięcy pod warunkiem, że będą w stanie samodzielnie się utrzymać.

TRADYCYJNE ZATRUDNIENIE PRACOWNIKA W FIRMIE A EOR, CZYLI “EMPLOYER OF RECORD”

Tradycyjne zatrudnienie pracownika w firmie

Dania jest krajem, który nie posiada jednolitego kodeksu pracy. Duńskie prawo nie reguluje również kwestii minimalnego wynagrodzenia ani zasad współpracy między pracownikiem a pracodawcą. Sprawy dotyczące relacji na linii pracodawca-pracownik zostały uregulowane w umowie głównej zawartej pomiędzy Duńską Konfederacją pracodawców a Duńską Federacją Związków Zawodowych.

Na mocy tych porozumień regulowane są kwestie związane z czasem pracy, wymiarem urlopu, wynagrodzeń oraz wiekiem emerytalnym. W duńskim prawie jest jednak zapis dotyczący zatrudniania obcokrajowców, według którego ich wynagrodzenia nie mogą być niższe niż Duńczyków, którzy są zatrudnieni na tych samych stanowiskach.

Warunki umowy głównej, która zawierana jest między Duńską Konfederacją Pracodawców w Duńską Federacją Związków Zawodowych, można negocjować raz na 4 lata. Wyjątek stanowi aspekt wynagrodzenia pracowników, który podlega negocjacjom co 2 lata.

Do Związków Zawodowych w Danii należy około 85% osób czynnych zawodowo. Ich pozycja jest więc dosyć silna.

Układy zbiorowe pracy dotyczą wielu przedsiębiorstw w danej branży. Ustalają one wysokość wynagrodzenia za pracę. W zależności od wykonywanej pracy wynagrodzenie może być naliczane np. od ilości przepracowanych godzin, od wyników pracy, od pracy na akord, czy też na innych zasadach.

Układy zbiorowe ustalają także inne elementy wynagrodzenia jak np. wynagrodzenie w czasie choroby, wysokość dodatków za pracę w godzinach popołudniowych oraz nocnych, czy dodatków emerytalnych. Na mocy niektórych porozumień, wynagrodzenie może zawierać dodatek w minimalnej kwocie, który jest ustalany indywidualnie z pracownikiem. Układy zbiorowe zazwyczaj są ogólnokrajowe.

Wysokość wynagrodzenia może być również ustalana podczas negocjacji w przedsiębiorstwie. Oprócz kwoty za ilość wypracowanych godzin całość wynagrodzenia zwykle obejmuje jeszcze inne składniki. Przedsiębiorca może uzyskać informację dotyczącą warunków płacy w danym sektorze poprzez kontakt z objętymi układami stronami rynku pracy. Pracodawca bierze pod uwagę również doświadczenie pracownika oraz jego umiejętności. Najniższe stawki w Danii zaczynają się zwykle od kwoty 110 DKK za godzinę brutto.

Odgórnie ustalone są stawki:
– dla kierowców, którzy wykonują przewozy kabotażowe i kombinowane. Ich minimalna stawka brutto za godzinę nie może być niższa niż 163 DKK za godzinę.
– dla pracowników produkcji. Ich minimalna stawka brutto za godzinę nie może być niższa niż 127 DKK.

Do składników wynagrodzenia w Danii zalicza się:

– ustaloną stawkę minimalną
– akordowe i premiowe systemy płac oraz wynagrodzenie uzależnione od efektów
– w przypadku porozumień dotyczących wynagrodzeń minimalnych oraz nieokreślonych stawką, elementy wynagrodzenia oparte są o umowy lokalne, osobiste wynagrodzenie za pracę, a także dodatek osobisty.
– wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy
– wynagrodzenie za dni urlopu ustalone na mocy porozumień zbiorowych
– wynagrodzenie za dni ustawowo wolne od pracy
– wynagrodzenie za nadgodziny
– składkę na zakładowy system emerytalno-rentowy
– składki na konto wynagrodzeń (szczególne oszczędności)
– w obszarze płac zwykłych wynagrodzenie zazwyczaj obejmuje dodatki stałe dla wszystkich pracowników najemnych
– dodatek za pracę w systemie zmianowym
– dodatek za pracę w godzinach wieczornych, nocnych oraz w weekend
– dodatek za przesunięte godziny pracy
– dodatek za pracę poza przedsiębiorstwem oraz podróże służbowe, w którym ujęty jest dodatek socjalny, niestanowiący zwrotu poniesionych kosztów
– wynagrodzenie za pierwszy dzień choroby dziecka
– poza świadczeniami, które wynikają z ustawy o urlopach macierzyńskich, dodatkowe wynagrodzenie za urlop macierzyński
– wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy wskutek chorób, których nie obejmuje zasiłek chorobowy
– wysokość wynagrodzenia i warunki układów zbiorowych w zależności od wybranych grup zawodowych (budowlano-montażowych, murarzy, malarzy, elektryków, cieśli i stolarzy, operatorów i monterów, personelu sprzątającego, robotników niewykwalifikowanych, robotników wykwalifikowanych, wysłanych kierowców).

Już od pierwszego dnia pracy, warto dopilnować aspektu związanego z umową. Dla pracownika stanowi ona pewne zabezpieczenie przed różnymi sytuacjami. Przede wszystkim umowa o pracę na czas określony musi zostać sporządzona pisemnie. W innym przypadku trudno będzie udowodnić warunki określone w umowie. Duńskie prawo nie reguluje kwestii związanych z okresem, na jaki można zawierać takie umowy ani sposobu ich przedłużania. W sytuacji, gdy czas trwania stosunku pracy przekracza jeden miesiąc oraz 8 godzin tygodniowo, pracodawca ma obowiązek przedstawić pracownikowi warunki pracy.

koszt zatrudnienia pracownika w danii - umowa

Nie należy podpisywać umowy o pracę, jeśli jest ona niezrozumiała. Dotyczy to również innych dokumentów. W przypadku nieznajomości języka warto w tej kwestii skorzystać z pomocy tłumacza. Przed podpisaniem umowy, można zweryfikować jej warunki z przedstawicielem związku zawodowego.

Pracodawca ma obowiązek wypłaty ustalonego wynagrodzenia. Jest również zobowiązany do zapewnienia pracownikom odpowiednich przerw. Osobom zatrudnionym w Danii przysługuje prawo do minimum 5 tygodniowego płatnego urlopu wypoczynkowego w ciągu roku, a więc 30 dni roboczych wraz z sobotami. Rok urlopowy w Danii rozpoczyna się 2 maja, a kończy 30 kwietnia roku następnego. Urlopy oraz dni wolne od pracy uzgadnia się z pracodawcą. Warto, aby takie uzgodnienia były konsultowane z przedstawicielem związku zawodowego.

Między 1 maja a 30 września pracownik musi wykorzystać 18 dni nieprzerwanego urlopu. W tym czasie prawo do urlopu i wynagrodzenia jest ustanowione ustawowo. W sytuacji, gdy pracownik nie przepracuje całego roku kalendarzowego, jego wymiar urlopu wynosi ok. 2,08 dnia za każdy przepracowany miesiąc.

Obowiązkiem pracodawcy w Danii jest także zapewnienie pracownikom bezpieczeństwa pracy. Musi on zapoznać pracowników z przepisami BHP w języku, który jest dla nich zrozumiały. Po jego stronie leży również zapewnienie wszelkich niezbędnych środków BHP jak np. odzież ochronna, środki czystości, czy inny sprzęt w zależności od danej branży (kaski, maski przeciwpyłowe, przyłbice ochronne itp.)

Zarówno dla pracownika, jak i pracodawcy za nielegalną pracę w Danii grozi kara grzywny lub pozbawienia wolności.

Staż w Danii

Programy stażowe w Danii finansuje państwo. Czas trwania stażu wynosi od 6 do 18 miesięcy. Aby dostać się na staż, trzeba spełnić następujące warunki:

– wiek między 18 a 35 lat
– posiadanie odpowiedniego dyplomu, otrzymanego nie później niż 18 miesięcy przed zatrudnieniem
– często wymagana jest znajomość języka duńskiego, niemieckiego, szwedzkiego, norweskiego lub angielskiego.

koszt zatrudnienia pracownika w danii - staż

W sytuacji, gdy stażysta nie otrzyma wynagrodzenia, wnioskodawca musi przedstawić swoją zdolność finansową.

Po zakończeniu stażu większość stażystów zostaje w przedsiębiorstwie, którym nabywali doświadczenie.

Związek Zawodowy Spożywców NNF

Związek ten należy do duńskiej Konfederacji Związków Zawodowych. Zrzesza około 30 000 członków małych i dużych firm. Jego zadaniem jest zapewnienie swoim członkom bezpiecznych warunków pracy oraz godziwego wynagrodzenia. Związek Zawodowy NNF jednakowo traktuje wszystkich swoich członków, niezależnie od tego, z jakiego kraju pochodzą.

Do Związku Zawodowego Spożywców NNF mogą przystępować pracownicy (zarówno wykwalifikowani, jak i niewykwalifikowani) piekarni, przemysłu mięsnego, zakładów mleczarskich, produkcji słodyczy, a także przemysłu tytoniowego.

W większości firm członkowie Związku Zawodowego NNF dokonują wyboru męża zaufania. Jego zadaniem jest dopilnowanie, aby każdy pracownik otrzymał to, co mu przysługuje. Mąż zaufania wraz ze Związkiem Zawodowym NNF pomagają swoim członkom m. in. w kwestiach dotyczących warunków pracy, wynagrodzenia, dokształcania, czy emerytury. Członkowie, którzy słabo znają język duński i nie chcą zostać oszukani przez pracodawcę, mogą liczyć na pomoc ze strony Związku w sprawach związanych z podpisywaniem umowy o pracę.

W sytuacji, gdy pracodawca nie stosuje się do ustaleń układu zbiorowego, Związek może podać go do sądu, aby członkowie mogli otrzymać wypłatę zaległego wynagrodzenia, czy też wypłatę odszkodowania.

Pracownicy oddelegowani za granicę, którzy objęci są układem zbiorowym, od października 2016 roku mogą w określonych przypadkach (jeśli pracodawca nie uznaje ich roszczeń), skorzystać z pomocy Funduszu Rynku pracy.

Koszt pracy

koszt zatrudnienia pracownika w danii - koszt

Niemiecki Urząd Statystyczny przeprowadził porównanie kosztów godziny pracy w krajach Unii Europejskiej. Wynika z niego, że koszt pracy w Danii wynosi 45 euro za godzinę. Koszty pracy oprócz wynagrodzenia, obejmują także ubezpieczenia społeczne, podatki, środki BHP, czy szkolenia pracownicze.

Niskie koszty pracy przyciągają inwestorów i sprzyjają tworzeniu się nowych miejsc pracy. Kraj, w którym koszty zatrudnienia nie są wysokie, stanowi więc konkurencję dla innych państw, w których koszty te są wyższe. Dla pracownika ważna jest wysokość kwoty jego wynagrodzenia w stosunku do łącznych kosztów pracy. Z wysokich kosztów zatrudnienia nie korzysta sam pracownik, ale też państwo.

Koszty pracy w Danii należą do jednych z najwyższych w Europie. Należy jednak zwrócić uwagę na to, że dzięki podatkom, które pracownicy odprowadzają od swoich pensji, w Danii finansowana jest darmowa edukacja, darmowe biblioteki, darmowa opieka zdrowotna oraz wsparcie socjalne.

EOR (Employee of Record)

Rynek duński wymaga znajomości przepisów na poziomie nie tylko lokalnym, ale również regionalnym i globalnym. Prowadzenie działalności gospodarczej w Danii może wiązać się z wysokimi kosztami, sporym ryzykiem biznesowym, wysokim poziomem odpowiedzialności, zaangażowaniem, a także czujnością. Korzystając z usług EOR (Employee of Record), przedsiębiorca nie musi zajmować się wszystkim osobiście.

EOR jest nowoczesnym narzędziem, które służy do zarządzania kadrami w innym kraju. Polega na profesjonalnym sprawowaniu formalnej opieki nad pracownikami przez organizację zewnętrzną. Oznacza to, że firmy mogą zyskać pracownika, który jest zatrudniony zgodnie z przepisami prawa lokalnego i podlega formalnemu pracodawcy, będącemu podmiotem EOR.

To rozwiązanie sprawia, że przedsiębiorcy, którzy pragną rozszerzyć działalność na zagraniczne rynki, mogą kierować swoją firmą z dowolnego miejsca na świecie, podczas gdy EOR zajmie się prowadzeniem spraw kadrowo-płacowych przedsiębiorcy w innym państwie. Jest to bardzo korzystne z punktu widzenia finansowego, strategicznego i operacyjnego, gdyż pozwala na zaoszczędzenie czasu, obniżenie kosztów, a także nie wymaga tworzenia nowych struktur.

koszt zatrudnienia pracownika w danii - EOR

Przykładem firmy świadczącej usługi EOR jest Uniqorm, który prowadzi taką działalność od wielu lat. Swoim zleceniodawcom służy fachową wiedzą i doświadczeniem oraz międzynarodową infrastrukturą. Firma ta realizuje zlecenia zgodnie z wymogami i regulacjami prawnymi bezpośrednio związanymi z zatrudnianiem pracowników, płacami oraz imigracją. Więcej informacji jest dostępnych na stronie internetowej https://uniqorm.com/pl.

Korzystając ze współpracy z EOR, można swobodnie rozwijać swoją firmę, a kwestie kadrowo-płacowe pozostawić w rękach ekspertów. Model zatrudnienia EOR daje więc korzyści w postaci zyskania większej ilości czasu, zmniejszenia kosztów, posiadania pełnej kontroli, a także obniżenia ryzyka biznesowego.

EOR pomaga przedsiębiorcom:

– przyspieszyć przechodzenie procesu związanego z wszystkimi formalnościami
– zapewnić pracownikom m. in. wypłatę w koronach duńskich oraz świadczenia pracownicze, obejmujące np. ubezpieczenie emerytalne czy opiekę medyczną.
– ograniczyć ryzyko biznesowe.

Współpraca zwykle przebiega w następujący sposób: Przedsiębiorca podaje informację o pracowniku, wyznacza okres jego zatrudnienia oraz stawkę wynagrodzenia. Pracownicy firmy świadczącej usługi EOR dopełniają wszystkich formalności jak np. numer identyfikacyjny, rejestracja czy wizyta w urzędzie. Ostatniego dnia miesiąca przedsiębiorca przekazuje informację o ilości godzin przepracowanych przez pracownika. Następnie przedsiębiorcy wystawiana jest faktura w kwocie pensji pracownika w walucie PLN po kursie NBP. Kiedy transfer zostanie zaksięgowany, pracownik w Danii otrzymuje wynagrodzenie.

FORMALNOŚCI ZWIĄZANE Z WYJAZDEM ORAZ ROZPOCZĘCIEM PRACY W DANII

Należy pamiętać, aby wyjeżdżając do Danii zabrać ze sobą dowód osobisty, ponieważ jest to dokument, który obowiązuje we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej, w tym także na terenie Danii. Warto mieć przy sobie kontakt do polskiej Ambasady, na której pomoc można będzie liczyć w różnych sytuacjach, np. w przypadku stania się ofiarą oszustwa.

Ze względu na barierę językową, wielu polaków wyjeżdżających do Danii zajmuje się pracą fizyczną. Warto więc nauczyć się przynajmniej podstawowych słówek i zwrotów. Ich znajomość będzie dodatkowym atutem. Podczas pobytu w obcym kraju łatwo można się przekonać, jak potrzebna jest znajomość obowiązującego w nim języka choćby na podstawowym poziomie. Pomocna może się okazać również znajomość języka angielskiego.

Duńscy obywatele znają najwięcej języków obcych w Europie. Zdecydowana większość z nich zna przynajmniej jeden język obcy. Wielu z nich posługuje się dwoma lub trzema obcymi językami. Oprócz języka duńskiego najłatwiej jest porozumieć się w Danii w języku angielskim oraz niemieckim. Znajomość języka duńskiego daje jednak najwięcej możliwości rozwoju zawodowego.

Im większe kwalifikacje posiada pracownik, tym lepsze warunki płacowe może wynegocjować. Planując w przyszłości wyjazd do Danii, warto więc korzystać z różnych kursów i szkoleń, gdyż w tym kraju bardzo wysoko ceni się fachowców.

Gdzie można znaleźć informacje dotyczące wyjazdu, pobytu oraz pracy w Danii?

Informacje dotyczące wyjazdu, pobytu oraz pracy w Danii dostępne są:
– na stronach internetowych polskiej Ambasady w Kopenhadze
– na duńskich stronach Ministerstwa Zatrudnienia
– na duńskich stronach Urzędu do spraw Cudzoziemców
– na duńskich stronach Inspekcji Pracy
– na duńskich stronach Agencji do spraw Rynku Pracy. Można tam znaleźć informacje dla obcokrajowców poszukujących zatrudnienia.
– na stronie Zrzeszenia Związków Zawodowych 3F.

Niektóre z tych stron dostępne są w polskiej wersji językowej.

Dobrym pomysłem jest skorzystanie z internetowego przewodnika dla obcokrajowców przeprowadzających się do Danii. Szczegółowe informacje można znaleźć również na stronie Duńskiego Urzędu Imigracyjnego oraz na stronie Ambasady Danii w Warszawie.

Jak szukać pracy w Danii?

Pracy w Danii można szukać:

– przy pomocy pośredników – można skorzystać z usług agencji, które specjalizują się w pośrednictwie pracy. Warto pamiętać, aby korzystać tylko z usług pośredników, cieszących się dobrą reputacją, ponieważ bardzo łatwo można paść ofiarą oszustwa. Bezpieczny i łatwy dostęp do ofert pracy można uzyskać w Publicznych Służbach Zatrudnienia w Danii. Osoby korzystające z ich usług mogą liczyć na wsparcie również w procesie rekrutacji. Dają również możliwość umieszczenia swojego CV w bazie danych. Oferują także kursy i szkolenia zawodowe
– na stronie Duńskiego Centrum Zatrudnienia
– na stronie internetowej www.jobnet.dk
– na stronie internetowej www.jobzonen.dk – jest to największy portal z ofertami pracy w Danii
– na stronie internetowej www.workinfo.dk
– na stronie internetowej www.workindenmark.dk
– na stronie internetowej www.eures.dk
– na stronie internetowej www.studiejobs.dk
– na stronie internetowej www.job-guide.dk
– na stronie internetowej www.dk-jobs.dk
– na stronie internetowej www.copcap.com
– w Job-shops i Job-boxes, które funkcjonują w duńskich miastach. Są to miejsca, w których można przeglądać oferty pracy. Znajdują się one w urzędach, na pocztach, czy też w bibliotekach. Są tam wywieszone oferty pracy.
– bezpośrednio na portalach firm
– poprzez znajomych.

Pracownik delegowany z Polski do pracy w Danii

Coraz więcej pracowników z Polski jest delegowanych do pracy w krajach Unii Europejskiej. Zaświadczenie A1 stanowi potwierdzenie, że podlegają oni pod system zabezpieczenia społecznego Państwa wydającego ten dokument. W Polsce zaświadczenie A1 jest wydawane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Jest więc poświadczeniem, że delegowany za granicę pracownik podlega ubezpieczeniom w polskim ZUS. Umożliwia to oddelegowanym pracownikom swobodne wykonywanie pracy w krajach Unii Europejskiej bez konieczności stosowania różnych ustawodawstw w sposób naprzemienny.

Europejskie prawo zabezpieczeń społecznych wskazuje na stosowanie jednego ustawodawstwa właściwego, a także na zgodność ustawodawstwa z miejscem, w którym wykonywana jest działalność zawodowa. Istnieją jednak sytuacje, w których można zastosować inne kryteria.

Ubiegając się o uzyskanie zaświadczenia A1, pracownik delegowany z Polski musi spełnić następujące wymogi:

– pracownik musi wykonywać pracę za granicą w imieniu przedsiębiorstwa, które go deleguje
– przedsiębiorstwo delegujące musi prowadzić działalność (a przynajmniej znaczną jego część) w Polsce
– okres delegowania pracownika nie może przekraczać 24 miesięcy
– pracownik nie może być delegowany w celu zastąpienia innej delegowanej osoby
– pracownik zatrudniony w celu oddelegowania musi przed rozpoczęciem zatrudnienia podlegać pod ustawodawstwo państwa UE, w którym mieści się siedziba jego pracodawcy.

W sytuacji, gdy delegowany pracownik ma wykonywać pracę w więcej niż jednym kraju, może podlegać ustawodawstwu miejsca zamieszkania bądź siedziby pracodawcy. Pracownik wykonujący pracę w kilku krajach UE podlega ustawodawstwu tego kraju, w którym znajduje się jego miejsce zamieszkania, jeżeli wykonuje w nim znaczną część swojej pracy. Jeśli zaś nie wykonuje znacznej części swojej pracy w kraju, będącym miejscem jego zamieszkania, podlega ustawodawstwu państwa, w którym:
– siedzibę lub miejsce wykonywania działalności ma pracodawca, jeżeli pracownik zatrudniony jest przez jednego pracodawcę lub co najmniej dwóch pracodawców mających siedzibę w tym samym państwie członkowskim
– znajduje się siedziba pracodawcy, innym niż kraj UE zamieszkały przez pracownika, jeżeli jest on zatrudniony przez dwóch lub więcej pracodawców, których siedziba znajduje się w dwóch państwach członkowskich, z których jedno jest państwem członkowskim zamieszkałym przez pracownika
– ma miejsce zamieszkania, jeżeli jest zatrudniony przez dwóch lub więcej pracodawców, których siedziba znajduje się w dwóch państwach członkowskich innych niż kraj UE będący miejscem zamieszkania pracownika.
Pracownik, który wykonuje pracę w dwóch lub więcej krajów UE, w pierwszej kolejności zwraca się do instytucji ubezpieczeniowej w państwie, w którym mieszka.

Zaświadczenie A1 może zostać wycofane tylko przez instytucję, która je wydała. Aby to zaświadczenie zostało wycofane, instytucja ubezpieczeniowa musi wykazać, że złożone dokumenty nie były zgodne ze stanem faktycznym. Inną możliwością wycofania zaświadczenia A1 jest zmiana okoliczności stanowiących podstawę do jego wydania.
Przed wyjazdem do pracy do innego kraju, pracownik powinien otrzymać dokumenty dotyczące zatrudnienia, jeśli czas trwania tej pracy przekracza 1 miesiąc. Oprócz informacji zawartych w tych dokumentach powinien zostać poinformowany również o:
– czasie trwania pracy
– walucie, w której będzie otrzymywał wynagrodzenie
– sporządzonych zaświadczeniach dotyczących jego stanowiska pracy
– informacje dotyczące świadczeń pieniężnych, związanych z pobytem w innym państwie
– warunkach powrotu do swojego kraju.

Rejestracja pobytu w Danii

W przypadku, gdy czas pobytu będzie przekraczał 3 miesiące, oprócz potwierdzenia zameldowania należy uzyskać również świadectwo rejestracji. Daje ono uprawnienia do dalszego funkcjonowania na terenie Danii. Informacje dotyczące rejestracji dostępne są w języku polskim na stronie internetowej www.statsforvaltning.dk.

Formalności związanych z rejestracją pobytu można dokonać w duńskim urzędzie administracyjnym (Statsforvaltning). Można to zrobić w duńskiej ambasadzie w Polsce lub za pośrednictwem poczty. Na stronie duńskiej administracji można znaleźć listę warunków, jakie należy spełnić w celu potwierdzenia prawa pobytu. Zaświadczenie o zarejestrowaniu pobytu jest ważne przez cały czas, w jakim spełniane są warunki stanowiące podstawę do jego wydania. O kartę pobytu na czas nieokreślony można starać się po 5 latach nieprzerwanego pobytu na terenie Danii.

Numer CPR

Aby uzyskać numer identyfikacji podatkowej CPR (Central Person Register), należy posiadać zaświadczenie zarejestrowania pobytu. Numer CPR wydawany jest przez biuro obsługi obywateli (Folkeregistret) w lokalnych urzędach gmin oraz Biura Obsługi Obcokrajowców, które działają w Kopenhadze, Aalborgu, Odense oraz w Aarhus. Ubiegając się o uzyskanie numeru CPR, należy przedstawić:
– dowód tożsamości
– umowę o pracę
– potwierdzenie miejsca zamieszkania (np. umowę najmu).

Posiadanie numeru CPR daje możliwość uzyskania karty ubezpieczenia zdrowotnego. Karta ta umożliwia korzystanie z darmowej opieki lekarskiej.

Karta płatnika podatków/Zaliczkowa deklaracja podatkowa (forskudsopgørelse)

Niezależnie od długości pobytu, potrzebna będzie również karta płatnika podatków. Podanie można wypełnić i złożyć na formularzu 04.063 lub elektronicznie. Do podania należy załączyć kopie następujących dokumentów:

– dowód osobisty lub paszport
– Akt małżeństwa w przypadku pozostawania w związku małżeńskim. Rezydenci w Szwecji powinni przedstawić certyfikat rodzinny.
– osoby spoza krajów członkowskich Unii Europejskiej, Islandii, Lichtensteinu, Norwegii lub Szwajcarii muszą przedstawić pozwolenie na pracę
– podpisaną przez pracodawcę umowę o pracę.

Należy także zadeklarować swoje dochody. Zaliczkowa deklaracja podatkowa zawiera informację o przewidywanych przyszłych dochodach, odliczeniach od podatków, kwotach wolnych od podatku, a także o wysokości stawki podatkowej stosowanej przez pracodawcę przy potrącaniu podatku. W przypadku zmiany sytuacji pracownika należy zmienić deklarację zaliczkową.

Pracownik podejmujący pracę w Danii musi płacić podatek od swojego dochodu. Pracodawca pobiera kartę podatkową pracownika, przez co podatek jest automatycznie potrącany.

Założenie konta bankowego oraz jego rejestracja w systemie NemKonto

Część spraw związanych z wyjazdem do Danii, można załatwić bez wychodzenia z domu. Należy do nich m. in. założenie konta w banku, na które będą wpływać duńskie zarobki. Można rozważyć założenie konta w Wise, które umożliwia wymianę waluty po średnim rynkowym kursie.

Aby otrzymywać wynagrodzenie na konto, musi być ono zarejestrowane w systemie NemKonto. W tym systemie rachunek może być zarejestrowany w postaci duńskiego konta bankowego lub zagranicznego konta bankowego. Żeby założyć sobie duńskie konto bankowe, można skontaktować się z duńskim bankiem. Bank założy konto i zarejestruje je w systemie NemKonto. Więcej informacji można znaleźć na stronie internetowej www.nemkonto.dk.

NemID/MitID

Warto założyć sobie również NemID/MitID. Jest to elektroniczny podpis, dzięki któremu można uzyskać dostęp do wirtualnej Danii. Służy on także do logowania się na oficjalnych stronach rządowych oraz w duńskich bankach internetowych. NemID można założyć w Borgerservice – lokalnym biurze obsługi mieszkańców. Przy jego zakładaniu należy przedstawić dowód osobisty bądź paszport. Można również przyjść z osobą, która będzie mogła potwierdzić tożsamość.

Zawody poszukiwane przez duńskich pracodawców

Do zawodów, których poszukują duńscy pracodawcy, należą:

– lekarze
– pielęgniarki
– sanitariusze
– ratownicy
– opiekunowie osób starszych
– funkcjonariusze opieki społecznej
– specjaliści IT
– inżynierowie
– operatorzy maszyn
– zawody z branży hotelarskiej
– zawody z branży gastronomicznej
– zawody z branży handlowej
– zawody z branży transportowej
– zawody z branży budownictwa
– pracownicy do prac sezonowych.

Duńskie Centrum Oceny Zagranicznych Kwalifikacji – CVUU

Jest to instytucja, która dokonuje oceny wykształcenia pod kątem duńskiego rynku pracy oraz duńskiego systemu edukacji, po czym wydaje opinię. Czas trwania tej procedury wynosi około 1 miesiąc. Może on jednak wydłużyć się o 3 miesiące w przypadku konieczności wykonania kolejnych ekspertyz. Podmiot zainteresowany sprawami uznawalności kwalifikacji i dyplomów dla celów zawodowych może przesłać do CVUU dokumenty związane z wykształceniem oraz kwalifikacjami, które zostały uzyskane poza Danią.

Z uwagi na to, że językiem urzędowym w Danii jest język duński, warto mieć dokumenty w duńskiej wersji językowej. Osoby spoza Królestwa Danii mogą skorzystać z możliwości nauki języka duńskiego, którą oferują magistraty w tym kraju. Nauka odbywa się w systemie dziennym bądź wieczorowym. Zajęcia obejmujące 18 godzin tygodniowo mogą być nieodpłatne. Warunkiem skorzystania z nich jest posiadanie numeru CPR.

Dla Polaków poszukujących pracy w Danii została utworzona infolinia +45 7222 3399. Istnieje również strona www.seasonalwork.dk dla osób, które chciałyby podjąć pracę sezonową.

Członkowie rodzin mogą towarzyszyć osobom poszukującym pracy w Danii po przedstawieniu następujących dokumentów:
– aktu ślubu
– aktu urodzenia
– dokumentu, który będzie stanowił potwierdzenie pokrewieństwa.

CZAS PRACY I ZAROBKI W DANII

Dania jest jednym z krajów Europejskich, oferującym wysokie zarobki. Wyróżnia się tym, że różnice pomiędzy średnimi zarobkami a najniższymi są najmniejsze na tle innych krajów Unii Europejskiej.

Czas pracy oraz wysokość płacy na duńskim rynku pracy są regulowane przez układy zbiorowe bądź umowy indywidualne między pracodawcą a pracownikiem. Przedsiębiorstwa zagraniczne, które delegują pracowników do pracy w Danii, nie muszą być objęte układami.

Czas pracy w Danii

Dania jest krajem, który pozwala na zachowanie równowagi pomiędzy pracą a życiem rodzinnym. Stąd też tygodniowy wymiar pracy ustalony przez układy wynosi 37 godzin. Taki czas pracy przyjmuje także wiele sektorów, których nie obejmują porozumienia zbiorowe.

Ze względu na to, że czas pracy w Danii nie jest uregulowany przepisami prawa, podczas podpisywania umowy o pracę należy zwrócić uwagę na jej warunki (np. system pracy, nadgodziny, dni wolne od pracy). Zazwyczaj średni tygodniowy czas pracy w Danii nie przekracza 37 godzin (około 6 – 6,5 godzin dziennie). Układy zbiorowe dopuszczają jednak możliwość wydłużenia go do 50 godzin tygodniowo. W czasie dziennego czasu pracy pracownik ma prawo do przerwy na posiłek i odpoczynek w wymiarze od 30 do 60 minut.

W przypadku przekroczenia 37 godzin pracy w tygodniu pracownikowi przysługuje dodatkowa premia. Jeżeli zaś pracownik wykonuje swoją pracę w godzinach wieczornych lub nocnych w wymiarze 34 godzin tygodniowo bądź w dni ustawowo wolne od pracy, przysługuje mu z tego tytułu dodatek do wynagrodzenia.

Pracownicy, którzy pracują w systemie zmianowym, w zależności od zawartej z pracodawcą umowy, za 37 godzin pracy w tygodniu mogą otrzymać dodatkowe 2 godziny urlopu.

Wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych jest naliczane osobno, zwykle w wymiarze 50% stawki za pierwsze 2 godziny oraz 100% stawki, a nawet więcej za następne godziny oraz za pracę w dni ustawowo wolne od pracy.

Jeżeli pracownik umysłowy ponosi wydatki związane z podróżą lub pobytem poza domem, może uzyskać od pracodawcy zwrot niezbędnych kosztów. Pracodawca ma obowiązek częściowego pokrycia ich z góry.

koszt zatrudnienia pracownika w danii - czas pracy

Możliwość odstąpienia od powyższych zasad jest możliwa w sektorze rolnictwa, hodowli zwierząt i roślin, a także w sektorze opieki nad osobami.

Powyższe zasady nie dotyczą:
– pracy, która jest wykonywana w prywatnym gospodarstwie domowym pracodawcy
– niektórych rodzajów prac w transporcie drogowym
– prac wyładunkowych i załadunkowych, ponieważ obowiązują je odrębne regulacje
– zatrudnionych poniżej 18 roku życia, ponieważ ich dotyczą specjalne zasady na rynku pracy. Zatrudniając takie osoby, pracodawca musi zwrócić uwagę na ich wiek, stan zdrowia, rozwój oraz na to, czy będą mogły pogodzić pracę z obowiązkową edukacją. Czas pracy osób niepełnoletnich nie może przekraczać 8 godzin dziennie i 40 godzin tygodniowo. Osoby w wieku między 13 a 15 lat nie mogą pracować dłużej niż 2 godziny dziennie w dniach, w których mają zajęcia w szkole i 7 godzin w pozostałe dni.

Płace w Danii

Pensje pracowników fizycznych, którzy nie muszą posiadać specjalistycznego wykształcenia oraz kwalifikacji, wynoszą średnio od 20 000 do 30 000 koron duńskich netto (około 10 000 zł). Wynagrodzenie w tej wysokości otrzymują osoby pracujące na stanowiskach związanych z budownictwem i branżą wykończeniową, transportem, czy pracą w fabrykach. Pracownicy umysłowi, którzy muszą mieć odpowiednie wykształcenie oraz kwalifikacje, mogą zarabiać od 2 do 3 razy więcej niż pracownicy na stanowiskach fizycznych.

W Danii jest wysokie zapotrzebowanie na wykwalifikowanych specjalistów oraz fachowców. Sprawia to, że nawet osoby, które nie znają języka duńskiego, mają szansę na zatrudnienie. Aby znaleźć i utrzymać pracownika, firmy podnoszą stawki wynagrodzeń. W 2019 roku najniższa stawka godzinowa wynosiła 110 DKK. Taką stawkę otrzymywali pracownicy, którzy nie znali języka duńskiego ani nie posiadali specjalistycznych kwalifikacji.

W Kopenhadze w 2019 roku średnie miesięczne wynagrodzenie wynosiło 20 000 DKK. Sprzątaczki otrzymywały ok. 15 000 DKK. Jest to jedno z najniższych wynagrodzeń w Danii. W tym samym roku kierowcy zarabiali ok. 40 000 DKK. Najwyższymi zarobkami w Danii cieszą się lekarze. Ich zarobki w 2019 roku wynosiły 70 000 DKK. Prawnicy oraz programiści zarabiali niewiele mniej.

Każdy pracownik zatrudniony na umowę o pracę, raz w roku ma prawo do podjęcia negocjacji płacowych. Takie negocjacje odbywają się zazwyczaj za pośrednictwem męża zaufania.

Oprócz wysokich zarobków Dania słynie również z wysokich kosztów życia. Koszt wynajmu pokoju bez mebli mieści się w przedziale 3000-4500 koron duńskich. Rachunki za media, to wydatek w wysokości ok. 1500 koron duńskich. Ponadto Dania jest jednym z najdroższych krajów w Europie, jeśli chodzi o żywność. Koszty transportu również są bardzo wysokie. Osobom, które planują wyjazd do pracy na stanowiskach o niższej wysokości wynagrodzenia, najbardziej opłaca się skorzystanie z usług agencji pracy, która zapewni zakwaterowanie oraz niezbędne dodatki.

Zarobki pracowników znających język duński, angielski lub niemiecki na stanowiskach spawacza, montera, mechanika, hydraulika, elektryka, operatora CNC, czy budowlańca mieszczą się w przedziale od 150 do 220 DKK za godzinę brutto.

Zarobki pracowników, którzy nie znają języka obcego, pracujących przy produkcji, na farmie, czy na stanowisku sprzątaczki mieszczą się w przedziale od 110 do 130 DKK brutto za godzinę.

Niższe są tylko zarobki osób pracujących sezonowo.

Konto płacowe

W ciągu roku pracodawca wpłaca co miesiąc ustaloną w umowie kwotę na konto płacowe pracownika. Wysokość tej kwoty zawsze podaje się w procentach. Od 01.03.2022 roku konto płacowe wynosi 7% wynagrodzenia urlopowego. Pracownik może przeznaczyć środki zgromadzone na koncie płacowym na dodatkowe wynagrodzenie w okresie wakacyjnym, bądź na dodatkową emeryturę.

Choroba pracownika

W przypadku zachorowania pracownik powinien jak najszybciej zawiadomić o tym firmę. Przez pierwsze 6 miesięcy od zatrudnienia pracownik otrzymuje wynagrodzenie chorobowe za pośrednictwem gminy. Po upływie 6 miesięcy od zatrudnienia pracownik nabywa prawo do pobierania pełnego wynagrodzenia w czasie choroby przez pierwsze 9 tygodni. W przypadku urazu doznanego w miejscu pracy pracownik powinien zwrócić się do przedstawiciela do spraw środowiska pracy.

Choroba dziecka

Pracownik, który przepracował 9 miesięcy, ma prawo do pobierania pełnego wynagrodzenia w pierwszym dniu choroby dziecka poniżej 14 roku życia. W przypadku, gdy dziecko wymaga hospitalizacji oraz całodobowej obecności jednego z rodziców, pracownikowi przysługuje 5 dni płatnego urlopu z firmy.

Urlop rodzicielski

Zarówno matka, jak i ojciec mają prawo do płatnego urlopu rodzicielskiego.

Dokształcanie

Pracownikowi, który przepracował 9 miesięcy, przysługuje co najmniej 2-tygodniowe szkolenie, które sam może wybrać z oferty przedstawionej przez pracodawcę (jako dodatek do szkoleń, które są związane z obszarem zatrudnienia). W przypadku wyczerpania prawa do oferty z gminy można starać się o dopłatę. Podczas szkolenia pracownik otrzymuje 85% wynagrodzenia.

Zasiłek dla bezrobotnych w Danii

Dania jest krajem, w którym nie istnieje państwowy system zasiłków. Są jednak kasy ubezpieczenia od bezrobocia (arbejdsløshedskasse, a-kasse). Ubezpieczenie jest dowolne, a każda z kas ma inną ofertę. Aby otrzymać zasiłek dla bezrobotnych, należy zarejestrować się w biurze pośrednictwa pracy oraz być gotowym do podjęcia pracy. O zasiłek dla bezrobotnych mogą ubiegać się osoby, które opłacały składki przez ostanie 12 miesięcy i w ciągu 3 ostatnich lat przepracowały co najmniej 52 tygodnie. Bezrobocie nie może być wynikiem konfliktu z pracodawcą ani odmowy przyjęcia oferty pracy. Wysokość zasiłku wynosi 90% dotychczasowych zarobków ubezpieczonego w ciągu ostatnich 12 tygodni. Nie może przekraczać 827 DKK dziennie.

JAK ZAŁOŻYĆ FIRMĘ W DANII?

Obywatel innego kraju, który zamierza założyć działalność gospodarczą w Danii, może zgłosić się do gminnego biura doradztwa zawodowego, biura pośrednictwa pracy, czy też Urzędu Celno-Podatkowego (Skat). W Danii każdy może prowadzić działalność gospodarczą. Wyjątek stanowią zawody, które wymagają szczególnych kwalifikacji.

Należy pamiętać, że zarejestrowanie firmy w Danii przez obywatela innego kraju będzie związane z częstymi podróżami, które będą pochłaniały jego pieniądze oraz czas.

Aby obcokrajowiec mógł założyć firmę w Danii, powinien zarejestrować swój pobyt oraz uzyskać numer CPR (numer identyfikacji podatkowej). Powinien również złożyć wniosek o rejestrację w Duńskim Urzędzie do spraw Przedsiębiorstw (Erhvervsstyrelsen) najpóźniej na 8 dni przed rozpoczęciem działalności, która będzie podlegała opodatkowaniu, czy też innym opłatom. Można to zrobić online. W przypadku, gdy roczny obrót nie przekracza 50 000 DKK, rejestracja jest dobrowolna. Po przyjęciu podania Duński Urząd do spraw Przedsiębiorstw przesyła dokumenty do Urzędu Celno-Podatkowego (Skat). Urząd Celno-Podatkowy na podstawie otrzymanych dokumentów nadaje numer CPR, który musi posiadać każdy przedsiębiorca w celu rozliczania podatku dochodowego oraz podatku VAT.

koszt zatrudnienia pracownika w danii - spółki

Wybór pomiędzy nimi zależy od wielkości przedsiębiorstwa, a także od zasięgu działalności w Danii. Małe i średnie firmy zwykle zakładają spółki ApS. Najczęściej stanowią one filie przedsiębiorstw międzynarodowych. Duże zaś najczęściej decydują się na założenie spółki A/S. Założenie takiej spółki zajmuje więcej czasu i wymaga większych nakładów finansowych, ale ich filiom umożliwia to notowania na Kopenhaskiej Giełdzie Papierów Wartościowych.

Do założenia filii w Danii potrzebne jest wyrobienie NemID, czyli cyfrowego podpisu, który daje pracownikom możliwość elektronicznej rejestracji. Trzeba również posiadać konto bankowe, które będzie służyło do wpłacania kapitału inwestycyjnego. Należy także ubezpieczyć pracowników.

Spółka A/S

W przypadku spółki A/S odpowiedzialność inwestorów ogranicza się do wysokości udziałów, które zostały przez nich nabyte. Kapitał wpłacany przez inwestora musi stanowić co najmniej 25% zarejestrowanego kapitału zakładowego. Oznacza to, że inwestor nie ma obowiązku wpłacania go w całości. Minimalna kwota, jaką muszą zainwestować spółki A/S wynosi 500 000 DKK. Spółki te muszą składać roczne sprawozdania finansowe.

Według wymogów prawa, w spółkach tych musi obowiązywać dwustopniowy system nadzoru, w którego skład wchodzi zarząd oraz rada wykonawcza. Zarząd musi składać się z minimum 3 osób, z których jedna musi zasiadać w radzie wykonawczej. Najczęściej tą osobą jest dyrektor generalny. Dyrektorzy nie mają obowiązku zamieszkiwania na terenie Królestwa Danii.

Spółka ApS

Minimalny kapitał, jaki muszą zainwestować spółki ApS, wynosi 40 000 DKK. Zasady dotyczące inwestycji są takie same jak w przypadku spółki A/S. W przypadku tej spółki wymagany jest tylko jeden udziałowiec z dowolnego kraju. W zależności od potrzeb spółka może posiadać zarówno jednostopniowy system nadzoru, jak i dwustopniowy. Musi również składać roczne sprawozdania finansowe.

Przedsiębiorcy chętnie zakładają spółki w Danii, ponieważ założenie spółki zależnej jest w tym kraju łatwiejsze niż w przypadku innych państw. Ponadto istnieje możliwość zakładania firm przez Internet. Mogą one rozpocząć działalność w ciągu kilku godzin od ich założenia. Akcjonariusze oraz zarząd mogą prowadzić spotkania online. Nie ma również wymagań dotyczących miejsca zamieszkania członków zarządu. Założenie spółki ApS nie wymaga również sporządzania aktów notarialnych. Nie ma też określonych wymagań dotyczących języka, którym posługuje się spółka. Warunki podatkowe dla tych spółek są bardzo korzystne. Przepisy duńskiego prawa spółek pokrywają się z przepisami, które obowiązują w krajach Unii Europejskiej. Istnieje także możliwość wypłacania dywidend przed końcem roku sprawozdawczego.

PODATKI W DANII

Dania jest jednym z krajów, w którym podatki są bardzo wysokie. Środki pobierane z wynagrodzeń, opłat, czy ceł stanowią sporą część budżetu Danii. Przekłada się to jednak na jakość życia Duńczyków, ponieważ z tych środków państwo finansuje m. in. publiczną służbę zdrowia, edukację, czy stypendia naukowe.

Podatki w Danii są jednymi z najwyższych na tle pozostałych krajów europejskich. Duński system podatkowy jest szeroko rozbudowany oraz progresywny.

Na system podatkowy w Danii składają się:

– podatki bezpośrednie, takie jak podatek od dochodu, czy podatek miejski
– podatki pośrednie, jak np. podatek VAT, podatek akcyzowy, czy podatek celny.

Stawka podatku od osób fizycznych wynosi od 44,63% do 51,70%. Podatek ten obejmuje następujące rodzaje zobowiązań:

– liniowy podatek municypalny, którego stawka wynosi od 22,7 do 27,8%. Jest to podatek opłacany na rzecz samorządu
– progresywny podatek na rzecz Skarbu Państwa, którego stawka wynosi 5,64% dla dochodów przekraczających wysokość kwoty wolnej od podatku, lecz niższych niż 421 000 DKK rocznie, powiększonych o dochody z kapitału.

Od dochodów osób fizycznych pobierany jest również podatek na rzecz Funduszu Zatrudnienia w wysokości 8%, a także składka na ubezpieczenie zdrowotne, w wysokości 6%. Stawka podatku VAT w Danii wynosi 25%.

Rozliczenie roczne w Danii

W rozliczeniu rocznym wykazane są dochody pracownika, odliczenia od podatków, kwoty wolne od podatków, oraz opłacony podatek. Jest ono dostępne na samoobsługowej stronie internetowej TastSelv od marca każdego roku. Na tej stronie można także dokonywać jego korekty.

Pracownik, który pobiera wynagrodzenie od duńskiego pracodawcy, ma obowiązek rozliczenia się z Urzędem Skarbowym SKAT. Na podstawie informacji zebranych m. in. od pracodawcy, banku, funduszu dla bezrobotnych, Urząd Skarbowy przygotowuje wstępne rozliczenie podatku pracownika. Ma na to czas do 15 marca roku następnego. Pracownik zaś do 1 maja musi dokonać ewentualnej korekty. Powinien sprawdzić m.in. czy w rozliczeniu zostały ujęte wszystkie ulgi, które mu przysługują. Poprawki do zeznań podatkowych można składać do 1 lipca. Urząd Skarbowy przesyła pracownikowi zwrot na konto bankowe NemKonto niezależnie od tego, czy został wskazany duński, czy polski rachunek bankowy.

W przypadku nierozliczenia się z Urzędem Skarbowym pracownik może zostać obciążony karą pieniężną, która wynosi do 5 000 DKK.

Ulgi podatkowe

Roczna kwota wolna od podatku (personfradrag) w Danii wynosiła w 2021 roku 46 700 DKK.
Prawo pracownika do skorzystania z ulg podatkowych zależy od rodzaju ponoszonych przez niego kosztów. Do ulg podatkowych w Danii zaliczają się:

– ulga za koszty poniesione w związku z dojazdem do miejsca pracy. Jeśli droga do pracy w jedną stronę przekracza 12 km, pracownik ma prawo skorzystać z tej ulgi, niezależnie od tego, jakim środkiem transportu się porusza. Wysokość tej ulgi wynosi 1,9 DKK za 1 km. W rozliczeniu rocznym, wydatki na transport należy wpisać w rubryce 51, w zaliczkowej deklaracji podatkowej zaś – w rubryce 417. Jeśli pracodawca płaci za transport pracownika z miejsca zamieszkania do miejsca pracy, wówczas ulga ta pracownikowi nie przysługuje
– zwiększona ulga za dojazdy do pracy dla osób uzyskujących niskie dochody. W przypadku, gdy dochód pracownika jest niższy niż 340 800 DKK (za 2021 rok), przysługuje mu ulga w wysokości do 15 400 DKK. Dla dochodów przekraczających kwotę 290 800 DKK wysokość tej ulgi ulega stopniowemu zmniejszeniu.
– ulga z tytułu przekraczania mostów. Może z niej skorzystać każdy pracownik, który dojeżdżając do pracy, przekracza płatny most. Wysokość tej ulgi zależy od rodzaju mostu oraz środka transportu
– ulga za zapłacone składki na rzecz związków zawodowych. W roku 2021 i 2022 jej wysokość wynosi do 6 000 DKK
– ulga za poniesione koszty związane z podróżą do domu
– ulga na wyżywienie i zakwaterowanie, której wysokość wynosi do 29 300 DKK rocznie. W rozliczeniu podatkowym należy wpisać wydatki na wyżywienie w rubryce 53. Ulga ta przysługuje w przypadku:
a. pracy tymczasowej, np. zbieranie owoców,
b. gdy miejsce zamieszkania pracownika a miejsce jego pracy dzieli duża odległość, co powoduje, że pracownik nie może przebywać w domu
c. gdy miejsce pracy zmienia się, np. praca na różnych placach budowy w ramach tej samej firmy.
Ulga ta nie przysługuje w przypadku, gdy pracodawca płaci za wyżywienie i
zakwaterowanie pracownika
– ulga związana z prowadzeniem podwójnego gospodarstwa domowego
– ulga transgraniczna (Cross border-worker) przysługuje pracownikom, których 75% dochodu rocznie zostało uzyskanych w Danii, rozliczających się ze współmałżonkiem, który nie pracował w Danii. Dochód współmałżonka w Polsce nie może przekroczyć wysokości rocznej kwoty wolnej od podatku obowiązującej na terenie Danii. Aby uzyskać tę ulgę, należy przedstawić akt małżeństwa na druku europejskim oraz przetłumaczone na język angielski zaświadczenie z polskiego Urzędu Skarbowego o dochodzie podatnika i współmałżonka. Należy to zrobić do 01.06 następnego roku podatkowego. Ulga ta przysługuje niezależnie od rodzaju posiadanej umowy o pracę i okresu zatrudnienia.
– ulga za zapłacone alimenty przyznane przez sąd
– ulga za zapłacone odsetki od kredytów w Polsce i w Danii. Ulga ta przysługuje pracownikom, którzy 75% swojego dochodu w rozliczanym roku uzyskali pracując w Danii. Osoby pozostające w związku małżeńskim, muszą uwzględnić dochody współmałżonka. Aby odliczyć odsetki od kredytu hipotecznego, należy doliczyć 1% wartości nieruchomości
– ulga za prezenty, darowizny oraz datki na rzecz organizacji charytatywnych, fundacji, instytucji, stowarzyszeń oraz wspólnot religijnych, zatwierdzonych przez duński Urząd Podatkowy. Wysokość tej ulgi wynosi do 17 000 DKK (w 2021 roku, w 2022 roku będzie ona wynosiła 17 200 DKK). Wartość odliczenia wynosi 26%. Ulga ta nie dotyczy zakupu towarów.

Prawo do otrzymania ulgi można poświadczyć przy pomocy następujących dokumentów:

– rachunki za paliwo lub bilety potwierdzające podróże między Polską a Danią
– rachunki za przejazd przez most
– rachunki za bramki w Danii
– rachunki za mieszkanie w Danii wraz z umową najmu
– zaświadczenie o zameldowaniu w kraju ojczystym
– dokumenty potwierdzające prowadzenie gospodarstwa domowego w miejscu stałego zamieszkania
– akt małżeństwa
– zaświadczenie z polskiego Urzędu Skarbowego o zarobkach współmałżonka
– decyzja sądu o przyznaniu alimentów przetłumaczona przez tłumacza przysięgłego na język duński bądź angielski,
– zaświadczenie o zapłaconych alimentach za rok podatkowy,
– potwierdzenia opłat za zasądzone przez sąd alimenty
– przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego na język duński lub angielski zaświadczenie bankowe o wysokości zapłaconych odsetek od kredytu w ciągu rozliczanego roku podatkowego. Zaświadczenie to powinno zawierać:
a. Nazwę banku
b. Dane kredytobiorcy
c. Kwotę kredytu
d. Rodzaj kredytu
e. Informację o wysokości zapłaconych odsetek kredytowych.

Rezydenci podatkowi

Rezydenci muszą zapłacić różnicę między podatkiem dochodowym opłaconym w Danii a podatkiem dochodowym, który zapłaciliby od zarobków zagranicznych w Polsce. Rezydentem podatkowym w Danii jest pracownik, który posiada umowę o pracę na czas nieokreślony. Zazwyczaj dotyczy to osób przebywających na terenie Danii dłużej niż 6 miesięcy. Mają one obowiązek opłacenia podatku od całego uzyskanego dochodu w danym roku podatkowym zarówno w Danii, jak i w swoim ojczystym kraju.

Rezydentami nie są osoby przebywające w Danii przez okres krótszy niż 6 miesięcy oraz nie posiadające umowy o pracę na czas nieokreślony. Opłacają one podatek dochodowy tylko od dochodu uzyskanego w Danii. Często dotyczy osób pracujących na zasadach pracy tymczasowej. Mają one możliwość ubiegania się o dodatkowe ulgi, np. za dojazdy do pracy, wyżywienie, czy zakwaterowanie.

Rodzaje zdolności podatkowej

Rodzaj zdolności podatkowej zależy od tego, czy pracownik pozostaje w związku małżeńskim oraz czy jest zameldowany w ojczystym kraju. Są 4 rodzaje zdolności podatkowej w Danii:

1. Pełna zdolność podatkowa. Dotyczy pracowników zagranicznych, będących w następującej sytuacji:
– pracują w Danii,
– mieszkają w Danii lub przebywają na jej terenie powyżej 6 miesięcy,
– ośrodkiem ich interesów życiowych jest Dania,
– współmałżonek również mieszka w Danii.
2. Ograniczona zdolność podatkowa. Dotyczy pracowników zagranicznych, będących w następującej sytuacji:
– pracują w Danii,
– mieszkają w kraju ojczystym często dojeżdżając do pracy w Danii,
– współmałżonek mieszka w kraju ojczystym.
3. Podwójne miejsce zamieszkania, podczas gdy miejscem stałego zamieszkania jest kraj ojczysty. Dotyczy to pracowników zagranicznych, będących w następującej sytuacji:
– pracują w Danii,
– posiadają mieszkania w kraju ojczystym i w Danii,
– ośrodkiem interesów życiowych jest ich kraj ojczysty,
– współmałżonek mieszka w kraju ojczystym.
4. Podwójne miejsce zamieszkania, podczas gdy miejscem stałego zamieszkania jest Dania. Dotyczy do pracowników zagranicznych, będących w następującej sytuacji:
– pracują w Danii,
– posiadają mieszkania w Danii i w kraju ojczystym,
– ośrodkiem ich interesów życiowych jest Dania,
– współmałżonek mieszka w Danii.

W rozliczeniu rocznym należy również zadeklarować inne dochody oraz nieruchomości poza Danią.

Swoje rozliczenie roczne można sprawdzić na stronie TastSelv. Można tam również dokonać korekty danych poprzez kliknięcie “Ret årsopgørelsen/oplysningsskemaet” (Zmień roczne rozliczenie podatkowe lub złóż deklarację podatkową).

Zakończenie zatrudnienia w Danii

Pracownik, który kończy pracę w Danii, powinien zmienić swoje zeznanie podatkowe, a więc wypełnić formularz i złożyć go w Urzędzie przed wyjazdem z Danii.

koszt zatrudnienia pracownika w danii - formularz

Na podstawie tej informacji Urząd Skarbowy nalicza podatek. To, w którym kraju trzeba będzie go zapłacić, zależy od rodzaju pracy pracownika oraz jego miejsca zamieszkania.

Należy również poinformować duński Urząd Skarbowy o nowym miejscu zamieszkania. Można to zrobić, wysyłając wiadomość z TatsSelv bądź poprzez wypełnienie formularza w języku angielskim na stronie www.skat.dk/contact.

Zamknięcia NemKonta należy dokonać po otrzymaniu rocznego zeznania podatkowego, ponieważ w przypadku otrzymania zwrotu, będzie on wysłany właśnie na to konto.

Po dokonaniu tych wszystkich czynności należy wyrejestrować się z krajowego rejestru duńskiego w lokalnym punkcie obsługi mieszkańców.