Księgowość w Danii

Spis treśc

Księgowość w Danii 2

Czym zajmuje się duńska księgowość: 5

Rodzaje działalności gospodarczej w Danii 7

Samozatrudnienie – jednoosobowa działalność gospodarcza (Enkeltmandszirksmhed) 9

Spółka akcyjna (Aktieselskab – A/S). 9

Spółka jawna (Interesselskab – I/S). 10

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Anpartsselskab – ApS). 10

Spółka komandytowa (Kommanditselskab – K/S). 10

Odział firmy zagranicznej (Filial af udenlandsk selskab) 10

Przedstawicielstwo firmy zagranicznej (Salgskontor). 10

Stowarzyszenia spółdzielcze (Andelsforening/Brugsforening) 10

Ustawy regulujące duńską księgowość. 11

Klasyfikacja obowiązków sprawozdawczych. 21

Księgowość firmy jednoosobowej (Enkeltmandszirksmhed) 21

Księgowość spółek. 21

Księgowość spółki akcyjnej (Aktieselskab – A/S). 23

Księgowość spółki jawnej (Interesselskab – I/S). 23

Księgowość spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (Anpartsselskab – ApS). 23

Księgowość spółki komandytowej (Kommanditselskab – K/S). 23

Księgowość oddziału firmy zagranicznej (Filial af udenlandsk selskab) 23

Księgowość przedstawicielstwa firmy zagranicznej (Salgskontor). 23

Księgowość stowarzyszenia spółdzielczego (Andelsforening/Brugsforening). 23

Jakie są zasady księgowania w Danii?. 23

Plan duńskich kont księgowych. 23

Audyt duńskich firm.. 25

Podatki w Danii 33

Podatek dochodowy. 35

VAT. 36

CIT. 37

Zwrot podatku w Danii 38

Duńskie ulgi podatkowe. 43

Koszty w duńskiej firmie. 47

Dokumenty w duńskiej działalności 49

Duński imprort i eksport. 54

Bezpieczeństwo w duńskiej firmie. 61

Obowiązki duńskiego pracodawcy. 61

FAQ.. 62

Dania należy do kręgu krajów skandynawskich, które „charakteryzuje największa ingerencja państwa w sferę polityki społecznej”. Gospodarki krajów Skandynawii z jednej strony charakteryzują się wysokimi transferami socjalnymi, z drugiej plasują się na najwyższych pozycjach w rankingach gospodarek wolnorynkowych. Dania definiowana jest jako „państwo 13 K. Winiarska (red.), Rachunkowość międzynarodowa, Ośrodek Doradztwa i Doskonalenia Kadr Sp. z o.o., Gdańsk 2009, s. 69. 14 K. Winiarska (red.), Rachunkowość międzynarodowa, Ośrodek Doradztwa i Doskonalenia Kadr Sp. z o.o., Gdańsk 2009, s. 69. 15 Ibidiem, s. 70. 16 M. Karapuda, Modele europejskiej polityki społecznej, http://uniaeuropejska.org/modeleeuropejskiej-polityki-spolecznej/ [dostęp: 13.02.2017]. 77 opiekuńcze”, z wysokimi stawkami podatkowymi oraz opieką socjalną. Jednak wolnorynkowy charakter jej gospodarki nie pozwala utożsamiać Danii z krajami socjalistycznymi. Przykładem małej ingerencji państwa w rynek są przepisy dotyczące kredytów. To właśnie duński rynek kredytowy jest jednym z najmniej uregulowanych na świecie. Podobnie wygląda sytuacja z rynkiem pracy. Jest on bardzo elastyczny, przepisy prawa określają najważniejsze kwestie, nie istnieje także określona przez prawo płaca minimalna. W odniesieniu do rynku pracy należy zauważyć, że model stosowany w Danii zawiera trzy elementy: bardzo elastyczny rynek pracy, aktywną politykę rynku pracy i hojny system socjalny17 . Do podstawowych aktów prawnych, regulujących duńską rachunkowość należą: Ustawa o rachunkowości z 1998 r. oraz Ustawa o sprawozdawczości finansowej z 2001 r. Ustawa o rachunkowości zawiera definicje podstawowych pojęć oraz wskazówki dotyczące organizacji rachunkowości, prowadzenia ewidencji gospodarczej i dokumentacji księgowej18 . Charakterystyczną cechą duńskiej rachunkowości jest jej plan kont, odpowiadający w pierwszej kolejności strukturze rachunku zysków i strat, a w dalszej części strukturze bilansu. Z tego powodu, pierwszą grupą kont są przychody ze sprzedaży, następnie koszty, rozbite na sześć grup, a dopiero w dalszej części aktywa, kapitały i zobowiązania. Ustawa o sprawozdawczości finansowej zawiera przepisy dotyczące sporządzania sprawozdań finansowych dla poszczególnych klas, na które podzielone są przedsiębiorstwa. Wyróżnia się następujące klasy19: ü Klasa A – przedsiębiorstwa będące własnością osób fizycznych, prowadzące rachunkowość wyłącznie w celach rozliczeń podatkowych; sprawozdania finansowe są dla nich fakultatywne; ü Klasa B – przedsiębiorstwa publiczne i prywatne spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki komandytowe, zatrudniające do 50 pracowników, których suma aktywów nie przekracza 36 mln koron duńskich 17 D. Lang, Duński model elastycznego bezpieczeństwa (flexicurity) Wzór do naśladownia?, s. 5. www.ips.uw.edu.pl/rszarf/pdf/lang.pdf#search=%22wska%C5%BAnik%20ustawodawstwa % [dostęp: 13.02.2017]. 18 A. Judkowiak, Rachunkowość w Danii, [w:] K. Winiarska (red.), Rachunkowość międzynarodowa, Ośrodek Doradztwa i Doskonalenia Kadr Sp. z o.o., Gdańsk 2009, s. 112. 19 Ibidiem, s. 112. 78 i obrót netto do 72 mln koron, mają obowiązek sporządzać bilans, rachunek zysków i strat, informację dodatkową oraz zestawienie zmian w kapitale własnym; ü Klasa C – przedsiębiorstwa publiczne i spółki prywatne z ograniczoną odpowiedzialnością i spółki komandytowe, przekraczające kryteria charakterystyczne dla spółek grupy B – mają one takie same obowiązki dotyczące sporządzania sprawozdań finansowych; ü Klasa D – do tej klasy należą spółki akcyjne, od których wymaga się przygotowania bilansu, rachunku zysków i strat, informacji dodatkowej, sprawozdania z działalności zarządu, rachunku przepływów pieniężnych, zestawienia zmian w kapitale własnym. Ustawa o rachunkowości wskazuje jedynie układ bilansu i rachunku zysków i strat. Forma pozostałych sprawozdań jest dowolna, w ustawie zapisano jedynie ogólnie pojemność informacyjną tych elementów.

Zasady rachunkowości

Rok podatkowyRokiem podatkowym jest rok kalendarzowy lub inny 12-miesięczny okres, jeśli podatnik zdecyduje się wystąpić z takim wnioskiem. Standardy rachunkowości Zasady rachunkowości krajów skandynawskich są bardzo podobne ze względu na ich ściśle powiązaną historię i kulturę. Wszystkie przedsiębiorstwa w Danii podlegają duńskiej Ustawie o Sprawozdaniach Finansowych (DFSA), która została ostatnio zmieniona w 2015 r. Organy ds. regulacji rachunkowości Konfederacja Przemysłu Duńskiego

Raporty księgowe. W raportach księgowych, wartości niematerialne i prawne mogą być księgowane w bilansie lub w kosztach w rachunku zysków i strat (wybór firmy).

Rzeczowe aktywa trwałe muszą być oszacowane według kosztu wytworzenia lub kosztu wytworzenia.

Aktywa obrotowe muszą być wykazywane według niższego kosztu i wartości rynkowej.

Zapasy są szacowane według średniego ważonego kosztu lub według metody FIFO.

Więcej informacji można znaleźć w Statutory report on corporate governance by Solar.

 

Wymogi publikacyjne Prawo odnosi się do pojęcia „dobrych metod rachunkowości” w odniesieniu do procedur, które spółki przyjmują w celu opracowania stanu finansowego.

Wszystkie spółki muszą przesłać kopię swojego raportu rocznego do organów prawnych danego kraju. Ten roczny raport musi zawierać rachunek zysków i strat oraz bilans.Profesjonalne Instytucje Księgowe Foreningen af Statsautoriserede Revisorer – Danske Revisorer , FSR – Danish Auditors to duńska organizacja handlowa zajmująca się audytem, księgowością, podatkami i finansami przedsiębiorstw.

Certyfikacja i audyt Audyty Firmy są obowiązkowe. Firmy muszą być badane zgodnie z ogólnie przyjętą praktyką rewizji finansowej.Accounting NewsEIN Wiadomości księgowe na temat Europy Północnej

Oświadczenia o zobowiązaniu członkowskim (MŚO)

Oświadczenia o zobowiązaniach członkowskich stanowią podstawę Programu Zgodności Członków IFAC. Służą one jako ramy dla wiarygodnych i wysokiej jakości profesjonalnych organizacji księgowych ukierunkowanych na służenie interesowi publicznemu poprzez przyjmowanie lub w inny sposób włączanie i wspieranie wdrażania międzynarodowych standardów oraz utrzymywanie odpowiednich mechanizmów egzekwowania prawa w celu zapewnienia profesjonalnych zachowań poszczególnych członków.

Wymogi sprawozdawczości finansowej dla podmiotów gospodarczych i instytucji finansowych w Danii są określone w dyrektywach i rozporządzeniach Unii Europejskiej (UE), które następnie są transponowane do prawa duńskiego. Główne obowiązujące przepisy krajowe to duńska ustawa o sprawozdaniach finansowych (2002), duńska ustawa o działalności finansowej (2011), duńska ustawa o publicznych i prywatnych spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością (2009), duńska ustawa o obrocie papierami wartościowymi (2012) oraz duńska ustawa o zatwierdzonych rewidentach i firmach audytorskich (2008). W dniu 21 maja 2015 r. wymogi nowej unijnej dyrektywy o rachunkowości zostały transponowane do duńskiej ustawy o sprawozdaniach finansowych, obowiązującej w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2016 r., z możliwością wcześniejszego przyjęcia. Oczekuje się, że w celu zapewnienia zgodności z unijną reformą audytu (rozporządzenie i dyrektywa) od 2014 roku, duński parlament przyjmie poprawki do ustawy o zatwierdzonych audytorach i firmach audytorskich do czerwca 2016 roku.

 

Duński parlament upoważnił dwie kluczowe instytucje rządowe do nadzorowania obszarów sprawozdawczości finansowej i audytu: Duński Urząd ds. Biznesu (DBA) i Duński Urząd Nadzoru Finansowego (DFSA). DBA i DFSA są również wyznaczonymi organami ustalającymi standardy rachunkowości dla nadzorowanych przez nie podmiotów.

 

DBA (do 2012 r. znana jako Duńska Agencja Handlu i Spółek), która działa pod egidą Ministerstwa Gospodarki i Rozwoju, nadzoruje sprawozdawczość finansową niefinansowych podmiotów gospodarczych. W praktyce, od 2007 r. DBA przekazał uprawnienia do ustanawiania standardów rachunkowości Duńskiemu Komitetowi Standardów Rachunkowości (DASC), który jest częścią FSR – Duńskiego Komitetu Audytorów (FSR). DASC ustanawia standardy dla małych, średnich i dużych podmiotów gospodarczych, które spełniają określone kryteria wielkości (klasy sprawozdawczości B i C podmiotów gospodarczych na mocy duńskiej ustawy o sprawozdaniach finansowych, opisane poniżej). DASC nie posiada mandatu prawnego, ale jej wytyczne techniczne i standardy są postrzegane jako najlepszy wyraz tego, co stanowi dobrą praktykę rachunkowości w Danii.

 

Przedsiębiorstwa gospodarcze w Danii podlegają wymogom duńskiej ustawy o sprawozdaniach finansowych. Ustawa ta określa rodzaje podmiotów, które muszą sporządzać sprawozdania finansowe i przewiduje zwolnienia dla małych podmiotów, które nie przekraczają określonego progu wielkości i obrotów. Ustawa dzieli przedsiębiorstwa na cztery klasy sprawozdawczości A, B, C i D w zależności od struktury prawnej i wielkości przedsiębiorstwa oraz określa następujące wymogi w zakresie rachunkowości:

 

Klasa A: Klasa ta obejmuje spółki, które są firmami prywatnymi, spółkami osobowymi niezależnie od wielkości oraz spółkami komandytowymi, które spełniają kryteria wielkości. Nie ma prawnego wymogu, aby spółki należące do klasy A sporządzały sprawozdania finansowe dla zainteresowanych stron innych niż organy podatkowe. Często jednak wymogi takie są określone w statucie (umowie spółki) danego podmiotu.

Klasa B: Klasa ta obejmuje małe przedsiębiorstwa, publiczne i prywatne spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki komandytowe, fundacje komercyjne i spółki komandytowe, które spełniają kryteria wielkości. Przedsiębiorstwa klasy B muszą stosować zasady określone w duńskiej ustawie o sprawozdaniach finansowych. Ponadto, mogą one zdecydować się na zastosowanie dodatkowych wytycznych zawartych w standardzie wydanym w 2013 r. przez DASC lub w pełnym zakresie MSSF.

Klasa C: Obejmuje średnie i duże przedsiębiorstwa, publiczne i prywatne spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki komandytowe, fundacje komercyjne oraz spółki komandytowe, które spełniają kryteria wielkości. Spółki klasy C stosują te same standardy co spółki klasy B. Niektóre z wymogów dotyczących ujmowania, wyceny i ujawniania informacji są obowiązkowe w klasie C, ale w przypadku klasy B są one dobrowolne.

Klasa D: Obejmuje ona spółki giełdowe i spółki akcyjne będące własnością państwa. Spółki te są zobowiązane do stosowania MSSF zatwierdzonych przez UE w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym oraz w jednostkowych sprawozdaniach finansowych w przypadku spółek giełdowych, które nie sporządzają sprawozdań skonsolidowanych.

Ponadto, duńska ustawa o sprawozdaniach finansowych określa wymogi w zakresie badania sprawozdań finansowych w Danii. Sprawozdania roczne muszą być zasadniczo badane przez zewnętrznych i niezależnych, autoryzowanych lub zarejestrowanych przez państwo audytorów publicznych. Badanie sprawozdań finansowych jest obowiązkowe w przypadku spółek klasy C i D. Niektóre przedsiębiorstwa należące do klasy B mogą dokonać wyboru pomiędzy badaniem sprawozdań finansowych a poddaniem ich zmodyfikowanej formie badania (audit-light), która jest dostępna dla sprawozdań finansowych za lata obrotowe rozpoczynające się 1 stycznia 2013 r. i później. Wszystkie spółki klasy A i spółki klasy B, które nie przekroczyły określonego progu, mogą dobrowolnie wybrać od swoich audytorów rodzaj usługi atestacyjnej, tj. audyt, badanie sprawozdań finansowych, przegląd lub pomoc w zakresie rachunkowości, jeśli taka istnieje.

 

Czym zajmuje się duńska księgowość:

  1. Rozliczenia podatkowe działalności gospodarczej.
  2. Wnioskowanie o zasiłek rodzinny.
  3. Zwrot składek emerytalnych.
  4. Pomoc w ubieganiu się o pozwolenie na poruszanie się po Danii samochodem zarejestrowanym w Polsce.
  5. Rejestracje zagranicznego konta jako Nem Konto.
  6. Rozliczenie SKAT za 2019.
  7. Ustawienie karty podatkowej 2020.
  8. Żółta karta (Karta zdrowotna DK).
  9. CPR (Pesel).
  10. Niebieska karta (Na terenie UE).
  11. Korekty SKAT do 3 lat wstecz.
  12. Nemkonto.
  13. Feriepenge – Wypłata do 3 lat wstecz.
  14. Zasiłek rodzinny.
  15. Konto w banku.
  16. Zwrot podatku.
  17. Tastselv hasło do SKAT.
  18. A-kasse.
  19. Związki zawodowe.
  20. Pension (Emerytura).
  21. E106 – Ubezpieczenie w Polsce dla rodziny.
  22. Ubezpieczenie samochodu, domu, zdrowotne.
  23. Wypłata zgromadzonych składek emerytalnych w przypadku stałego opuszczenia Danii.
  24. Upadłość pracodawcy.
  25. Duński meldunek.
  26. Firmy windykacyjne -negocjacje warunków, np. rozłożenia długu, należności na raty.
  27. Auto na export.
  28. Powrót do Polski na stałe.
  29. Tłumaczenia ustne i pisemne.
  30. Założenie firmy jedno osobowej.
  31. Pozwolenie na auto.
  32. Rejestracja działalności w Danii.
  33. Księgowość firm.
  34. Zgon – renta dla dzieci – wypłata ubezpieczenia.
  35. Zwrot podatku z Danii.
  36. Doradztwo dla osób prywatnych i firm.
  37. Prowadzenie firmy w Danii.
  38. Wnioski o zasiłki w Danii.
  39. Podania i odwołania w Danii.
  40. Odzyskiwanie należności.
  41. Wnioski o karty ubezpieczenia zdrowotnego.
  42. Wnioski o przemeldowanie.
  43. Feriepenger.
  44. Tłumaczenia.
  45. Dla firm: księgi rachunkowe i naliczanie płac, sporządzanie umów pracowniczych, rejestracja pracowników w duńskim urzędzie skarbowym.
  46. Osoby prywatne: pomoc w uzyskaniu/ korekcie karty podatkowej, rozliczenie z podatku dochodowego.
  47. Umowy handlowe: interpretacja umowy z duńskim kontrahentem.
  1. Duński Komitet Standardów Rachunkowości (DASC) został ustanowiony przez FSR w celu wydawania nieobowiązkowych standardów technicznych i wytycznych dotyczących sporządzania sprawozdań finansowych (w języku duńskim: „Regnskabsvejledninger”) dla podmiotów nienotowanych na giełdzie. Od 2004 r. główna rola techniczna DASC polega na analizowaniu i przygotowywaniu komentarzy do projektów ekspozycji, dokumentów do dyskusji oraz projektów pism z uwagami od EFRAG i zarządu IASB, dostarczaniu informacji technicznych na temat bieżących kwestii rachunkowych oraz prowadzeniu działań informacyjnych.
  2. Dania skorzystała z możliwości przewidzianej w rozporządzeniu w sprawie MSR, aby umożliwić fakultatywne stosowanie standardów MSSF przyjętych przez UE zarówno w odniesieniu do skonsolidowanych, jak i oddzielnych sprawozdań finansowych spółek, które nie prowadzą działalności handlowej na rynku regulowanym.

 

 

Rodzaje działalności gospodarczej w Danii

Prowadzenie własnej firmy w Danii ma swoje zalety i wady, dlatego też warto zastanowić się, czy jesteśmy gotowi podjąć wyzwanie i zacząć pracę na własny rachunek. Warto również wybrać taką formę prawną, która będzie najbardziej pokrywała się z naszymi możliwościami i zdolnościami.

Podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej w Danii określają takie przepisy jak: ustawa o podejmowaniu i prowadzeniu działalności gospodarczej w celach zarobkowych (The Carrying on Bussines for Profit Act z czerwca 1996 r.); ustawa o spółkach akcyjnych (The Public Limited Companies Act z czerwca 1973r. ze zmianami wprowadzonymi w styczniu 2002 r. i czerwcu 2003 r.); ustawa o przedsiębiorstwach prywatnych (The Private Companies Act z maja 1996 r. ze zmianami wprowadzonymi w kwietniu 2003 r.); ustawa o rachunkowości spółki (The Company Accounts Act z czerwca 1996r.). (sugeruję grafikę)

Każda forma prawna prowadzenia działalności gospodarczej jest dostępna dla wszystkich podmiotów krajowych i zagranicznych w jednakowym stopniu.

PMV – to działalność bardziej hobbystyczna, dla osób, które dopiero próbują stać się przedsiębiorcą. Nazwa PMV ( duń. Personligt ejet mindre virksomhed) to własna mniejsza działalność gospodarcza. Jeśli firma osiągnie roczny obrót powyżej 50.000 kr, lub zatrudni pracownika, musi zostać zmieniona forma działalności na tzw. własną działalność gospodarczą. PMV nie musi być zarejestrowana w duńskim CVR, czyli Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Rejestracja ta jest tylko alternatywą dla osób, które chcą mieć nadany numer CVR. Za PMV odpowiada w pełni właściciel. Oznacza to, że zarówno zysk, jak i zadłużenie firmy, są jednocześnie zyskiem i zadłużeniem właściciela. Ta forma działalności nie wymaga kapitału. Podatek dochodowy odprowadzany jest od uzyskanego zysku z działalności.

Firma jednoosobowa/ Enkelmandsvirksomhed– Forma tej działalności zakłada, że wszelkie aktywa i pasywa należą do jej jedynego właściciela. Oznacza to również, że za wszelkie zadłużenia firmy odpowiada właściciel osobistym majątkiem. Po rejestracji w CVR (Ewidencji działalności gospodarczej) należy założyć pocztę cyfrową ( Digital Postkasse), aby urzędy i instytucje państwowe mogły kontaktować się z przedstawicielem firmy. Założenie firmy jednoosobowej jest takie, aby nikt inny, poza właścicielem, czyli ani współmałżonek, ani zatrudniony pracownik, nie miał wpływu na prowadzenie tej formy działalności. W tego typu działalności można dać pełnomocnictwo innym osobom do działania w imieniu firmy, choć nie jest to wymóg. Firma jednoosobowa nie wymaga kapitału.
Opodatkowanie firm jednoosobowych to jedno z trzech wariantów, jakie musi wybrać właściciel:
– opodatkowanie zysku jako przychodu osobistego ( tak jak w przypadku osób zatrudnionych)
– opodatkowanie zgodnie z ustawą o przedsiębiorstwach (Virksomhedsordning), gdzie możliwe jest odpisanie od podatku kosztów z tytułu posiadanych odsetek kredytowych. Jeśli natomiast decydujemy się na zatrzymanie zysku z firmy w formie oszczędności bankowych, opodatkowanie zysku jest również korzystne.
– opodatkowanie zgodnie z ustawą o zgromadzonym kapitale zakładowym ( Kapitalafkastordning), gdzie część zysku z firmy może być przerzucona na przychód osobisty, a inna jako przychód z kapitału.

IVS / Iværksætterselskab/– zastąpiło od 01 tycznia 2014 roku przedsiębiorstwo z ograniczoną odpowiedzialnością. IVS przypomina mini spółkę udziałową, z taką różnicą, że:
Kapitał początkowy przy zakładaniu IVS to minimum 1kr, a maksimum 49.999kr oraz że przynajmniej 25% zysku z przedsiębiorstwa musi być przeznaczona na oszczędności lub jako nadzwyczajna rezerwa, aż do zaoszczędzonej kwoty min. 50.000kr. Po osiągnięciu takie zysku, IVS może być przekształcona w zwyczajną spółkę udziałową.
IVS ma jednego albo wielu właścicieli. IVS jest podmiotem fizycznym nie przypisanym ściśle do właścicieli. Oznacza to, że majątek firmy nie jest jednocześnie majątkiem właściciela, i że właściciel nie odpowiada osobiście własnym majątkiem za ewentualne zadłużenia przedsiębiorstwa.
Współwłaścicielem IVS mogą być inne osoby lub podmioty fizyczne, np. spółki akcyjne.
IVS wymaga zarządu, dyrekcji lub rady. Jeśli IVS zatrudnia pracowników, w zarządzie musi znaleźć się ich reprezentant. Na IVS ciąży obowiązek przedstawiania rocznych sprawozdań finansowych, które stają się jawne. Opodatkowanie IVS odbywa się według prawa o spółkach, któremu właściciele firmy mnie podlegają.

I/S – Interessentskab- Spółka Jawna- posiada dwóch lub więcej właścicieli. Każdy z udziałowców odpowiada solidarnie ( jeden za wszystkich, wszyscy za jednego) za zobowiązania przedsiębiorstwa. Jeśli nie postanowiono inaczej, wszyscy udziałowcy maja takie same udziały w firmie. Nie istnieje przepis mówiący o tym, że I/S musi posiadać zarząd czy dyrekcję, lecz jest to wybór należący do właścicieli. W spółkach jawnych właściciele odpowiadają majątkiem i to w sposób solidarny, czyli po równo, za ewentualne zadłużenia i zobowiązania firmy. Założenie I/S nie wymaga kapitału początkowego. W spółkach jawnych to właściciele są opodatkowani ze swoich udziałów w firmie, według trzech pryncypiów, takich samych, jak w firmie jednoosobowej, czyli:
– z zyku z firmy jako przychodu osobistego
– opodatkowanie wg ustawy o przedsiębiorstwach
– wg ustawy o zgromadzonym kapitale zakładowym
– ApS/ Anpartsselskab/ Spółka z o.o. – posiada jednego lub więcej właścicieli. ApS jest podmiotem fizycznym, co oznacza, że właściciele nie odpowiadają majątkiem za ewentualne zobowiązania spółki, lecz odpowiadają swym udziałem w kapitale zakładu.
ApS wymaga dyrekcji, rady nadzorczej lub zarządu. Decyzje o lasach ApS zapadają podczas generalnych zebrań członków zarządu i większością głosów (2/3). Odpowiedzialność za Spółkę udziałowców jest ograniczona do udziału kapitałowego. Choć np. banki wymagać będą, aby udziałowcy żyrowali zaciągnięte kredyty firmowe, osobiście. Otwierając ApS należy mieć kapitał początkowy w wysokości 50.000kr w postaci gotówki lub innej wartości ( np. wartość innej, prowadzonej przez udziałowca firmy, samochód, czy patent). Opodatkowanie Sp z o.o. przebiega według duńskiej ustawy o spółkach, której nie podlegają udziałowcy. Jeśli udziałowiec dostaje wynagrodzenie, odprowadza podatek dochodowy od uzyskanego przychodu.
Aby założyć ApS należy sporządzić dokumentację założenia firmy oraz wycenę, gdy kapitał początkowy nie stanowi formy gotówkowej. Rejestracja spółki online kosztuje 670 kr, natomiast przesłanie droga pocztową wniosku rejestracyjnego 2.150kr.
Jak w przypadku każdej spółki, dobrze jest spisać umowę określającą prawa i obowiązki każdego z udziałowców.

A/S – Aktieselskab- Spółka Akcyjna- to podmiot fizyczny, czyli właściciel lub współwłaściciele nie odpowiadają własnym majątkiem za ewentualne zobowiązania, zadłużenia przedsiębiorstwa. A/S wymaga zarządu, rady nadzorczej lub przynajmniej dyrekcji do prowadzenia firmy. Zarząd lub rada nadzorcza wybierana jest podczas posiedzenia generalnego, i musi składać się przynajmniej z 3 członków, tak, aby zachowana została zasada większości głosów,podczas głosowań dotyczących kluczowych decyzji w spółce. Tak jak w przypadku ApS, właściciele czy udziałowcy mają ograniczoną odpowiedzialność względem ewentualnych zadłużeń przedsiębiorstwa, jednak w przypadku kredytów, banki wymagać mogą osobistego żyrowania udziałowców.
Aby otworzyć ApS wymagany jest kapitał początkowy w wysokości 500.000kr w gotówce lub innych aktywach.
Opodatkowanie udziałowców, jest od uzyskanego przychodu w przypadku osób otrzymujących wynagrodzenie lub z tytułu dywidend. Spółka natomiast podlega osobnym przepisom podatkowym.

Samozatrudnienie – jednoosobowa działalność gospodarcza (Enkeltmandszirksmhed)

Jedną z najczęściej wybieranych form podejmowania działalności gospodarczej w Danii jest samozatrudnienie prowadzone przez osobę na własny rachunek i pod własnym nazwiskiem albo pod przyjętą wcześniej przez właściciela nazwą firmy. Taka firma, poza założycielem, może też zatrudniać pracowników. Jest to najprostsza forma prowadzenia duńskiego biznesu, który zakłada, że wszystkie aktywa i pasywa należą do właściciela odpowiadającego własnym majątkiem za wszystkie zadłużenia. W jednoosobowej działalności gospodarczej nikt, poza założycielem, nie ma wpływu na jej prowadzenie. Osoby, które prowadzą działalność gospodarczą, posługują się osobistym numerem ewidencyjnym CPR. W przypadku samozatrudnienia rejestracji dokonuje się w Erhvervsstyrelsen (www.eogs.dk).

Spółka akcyjna (Aktieselskab – A/S)

Inną możliwością jest założenie spółki akcyjnej, która składa się z zarządu, dyrekcji lub rady nadzorczej wybieranej podczas posiedzenia generalnego i składającej się minimum z 3 osób (chodzi o zachowanie zasady większości głosów podczas głosowania w sprawie ważnych decyzji dotyczących spółki) Udziałowcy i współwłaściciele przedsiębiorstwa nie odpowiadają własnym majątkiem za ewentualne zadłużenie firmy, ale bank może wymagać od nich żyrowania w przypadku kredytów.

Spółka jawna (Interesselskab – I/S)

Kolejną możliwością podjęcia pracy na własny rachunek w Danii jest założenie spółki jawnej. Taką spółkę muszą zawiązać minimum 2 osoby fizyczne lub prawne, które podejmują wspólne zobowiązania, zależności pomiędzy nimi określa umowa założycielska.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Anpartsselskab – ApS)

Jedną z najpopularniejszych duńskich form prawnych jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (polski odpowiednik z o.o.). Spółka ta jest najczęściej wybierana przez osoby, które chcą prowadzić firmę rodzinną i mieć nad nią osobisty i całkowity nadzór. Duńska spółka Anpartsselskab – ApS ma osobowość prawną i jest regulowana przez duńską ustawę o prywatnych spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością. Koszt założenia spółki przez kancelarię prawną to od 3 tys. do 5 tys. koron duńskich.

Spółka komandytowa (Kommanditselskab – K/S)

Kolejną spółką, którą można założyć w Danii, jest spółka komandytowa. Spółka ta wymaga minimum jednego komplementariusza (np. spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością), który będzie całkowicie odpowiadał za zobowiązania firmy, i kilkoro komandytariuszy odpowiadających za zobowiązania spółki tylko kapitałem startowym, który do niej wnieśli.

Nieco odmiennym rodzajem spółki komandytowej K/S jest spółka z ograniczoną do wysokości udziałów odpowiedzialnością PartnerselskaberP/S. Wspólnikami takiej spółki są publiczne spółki z o.o., które odpowiadają za zobowiązania firmy wydzielonymi w udziałach danymi sumami lub całym kapitałem zakładowym.

Odział firmy zagranicznej (Filial af udenlandsk selskab)

Kolejną możliwością jaką daje duński rynek pracy polskim przedsiębiorcom jest utworzenie oddziału firmy zagranicznej, który nie wymaga kapitału akcyjnego, jednak jego zakładanie trwa dłużej niż zakładanie spółek. Polscy przedsiębiorcy mają prawo do duńskiego oddziału swojej firmy, jeżeli w Polsce zarejestrowana spółka ma podobną formę prawną do tej, która obowiązuje w Danii (np. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością ApS lub spółka akcyjna A/S).

Przedstawicielstwo firmy zagranicznej (Salgskontor)

Jeszcze inną formą prawną, z której mogą skorzystać przedsiębiorcy chcący działać na duńskim rynku, jest przedstawicielstwo firmy zagranicznej powstałe w celu promowania usług i produktów (takie przedstawicielstwo nie ma jednak prawa do ich sprzedaży).

Przedstawicielstwo firmy zagranicznej nie posiada osobowości prawnej i działa tylko w imieniu firmy macierzystej, która jest odpowiedzialna za wszystkie jej zobowiązania, a duńskie prawo nie reguluje przepisów dotyczących Salgskontor.

Stowarzyszenia spółdzielcze (Andelsforening/Brugsforening)

Stowarzyszenie spółdzielcze to podmiot prawny, który powstaje na podstawie umowy stowarzyszeniowej osób fizycznych. Umowa ta pozwala na sprzedaż i przetwarzanie produktów, które należą do ów osób, bądź na zakup i sprzedaż towarów tym podmiotom. Członkowie stowarzyszenia spółdzielczego są odpowiedzialni w ograniczonym stopniu za zobowiązania duńskiego biznesu. Stowarzyszenia muszą zawierać w swojej nazwie skrót określający jej formę prawną – A.m.b.a. (stowarzyszenie spółdzielcze z ograniczoną odpowiedzialnością).

Ustawy regulujące duńską księgowość

Według duńskiej ustawy o sprawozdawczości finansowej przedsiębiorstwa są podzielone na cztery klasy do celów rachunkowości: A,B,C i D . Przyporządkowanie jednostki do danej grupy zależy od jej formy prawnej i wielkości. Podział na klasy sprawozdawcze przedstawię w następnej tabeli
Firmy w Klasie A prowadzą rachunkowość wyłącznie na potrzeby rozliczeń podatkowych. Mogą one fakultatywnie przygotować sprawozdanie roczne, składające się z bilansu, rachunku zysków i strat, informacji dodatkowe oraz oświadczenia zarządu, a także z opisu zastosowanych zasad rachunkowości.
Firmy w klasie B mają obowiązek sporządzania bilansu, rachunku zysków istrat, informacji dodatkowej, a także sprawozdania z działalności zarządu i zestawienia zmian w kapitale własnym
Firmy C i D  mają obowiązek sporządzania bilansu, rachunku zysków i strat, informacji dodatkowej, a także sprawozdania z działalności zarządu. Muszą też przygotować rachunek przepływów pieniężnych i zestawienie zmian w kapitale własnym

Podstawowymi aktami prawnymi regulującymi rachunkowość w Danii są:

  1. Ustawa o rachunkowości zgodnie z którą jednostki są zobowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych tak, aby zawarte w nich informacje o działalności gospodarczej oraz sytuacji finansowej mogły być zrozumiałe dla wierzycieli i władz publicznych.
    2. Ustawa o sprawozdawczości finansowej, która wyjaśnia sposób sporządzania raportów rocznych.
    Ustawa o rachunkowości określa:
    – zakres przedmiotowy i podmiotowy rachunkowości,
    – definicje pojęć używanych w ustawie,
    –  wskazówki dotyczące organizaji rachunkowości, prowadzenia ewidencji i dokumentacji księgowej, prowadzenia ksiąg rachunkowych, przechowywania dok. księgowych.
    – zakres odpowiedzialności karnej za niestosowanie przepisów ustawy o rachunkowości

Ustawa o sprawozdawczości finansowej zawiera natomiast przepisy dotyczące sporządzania rocznych sprawozdań finansowych dla poszczególnych klas (tzw. Sprawozdawczość klas), skonsolidowanych sprawozdań finansowych, śródrocznej sprawozdawczości finansowej, audytu sprawozdań finansowych, badania i publikacji sprawozdania finansowego
Ustawa o rachunkowości nakłada na duńskie jednostki gospodarcze obowiązek prowadzenia rachunkowości zgodnie z jej treścią.
Przez prowadzenie rachunkowości rozumie się księgowanie bieżących transakcji zgodnie z przepisami prawa, zapewnianie opisu organizacji rachunkowości i systemów komputerowych  do celów księgowych, zapewnienie łatwego dostępu do pełnej dokumentacji księgowej, a także sporządzanie sprawozdań finansowych

Duńska ustawa o sprawozdawczości dopuszcza dwa warianty rachunku zysków i strat ( porównawczy i kalkulacyjny)

We wzorach duńskiego rachunku zysków i strat nie ma schematów odliczeń zysku (straty) netto, jak ma miejsce w polski wzorach.
Nie ma takich objaśnień również w duńskiej ustawie o sprawozdawczości.
Ponadto nie ma podziału na poszczególne kategorie wyniku finansowego ( wynik z działalności operacyjnej wynik z działalności gospodarczej)
Ustawa o sprawozdawczości finansowej przedstawia jedynie układ bilansu oraz rachunku zysku i strat. Brak jest natomiast wzorów informacji dodatkowej zestawienia zmian w kapitale własnym oraz rachunku przepływów pieniężnych takie wzory nie występują. Zaprezentowana jest natomiast, w sposób ogólny, pojemność informacyjna elementów sprawozdania finansowego.

Dania jest uwzględniona na stronach internetowych Krajowej Organizacji Zawodowej IFAD GAAP dotyczących badań konwergencji:

Foreningen af Registrerede Revisorer Foreningen af Statsautoriserede Revisorer

Odpowiedź na badanie przeprowadzone przez organ członkowski IFAC dotyczące ustanawiania norm i regulacji

Ramy sprawozdawczości finansowej w Danii

Przyjęcie MSSF w Europie obowiązujące w 2005 r.

W czerwcu 2002 r. Unia Europejska przyjęła rozporządzenie w sprawie MSR zobowiązujące spółki europejskie notowane na rynku papierów wartościowych UE, w tym banki i zakłady ubezpieczeń, do sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych zgodnie z MSSF, począwszy od sprawozdań finansowych za rok obrotowy 2005. Kraje UE mają taką możliwość:

Wymóg lub zezwolenie na stosowanie MSSF w odniesieniu do spółek nienotowanych na giełdzie. Wymóg lub zezwolenie na stosowanie MSSF w odniesieniu do sprawozdań finansowych jednostek dominujących (nieskonsolidowanych). Zezwolić spółkom, których jedynymi notowanymi papierami wartościowymi są papiery dłużne, na opóźnienie przyjęcia MSSF do 2007 r. Zezwolenie spółkom notowanym w obrocie publicznym na giełdach poza UE, które obecnie sporządzają swoje pierwotne sprawozdania finansowe z zastosowaniem nienależących do UE GAAP (w większości przypadków są to amerykańskie GAAP), na opóźnienie przyjęcia MSSF do 2007 r.

Europejskie rozporządzenie w sprawie MSR ma zastosowanie nie tylko do 27 państw członkowskich UE, ale także do trzech członków Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) – Islandii, Liechtensteinu i Norwegii – a także, jak na razie, do Zjednoczonego Królestwa.

Dania jest państwem członkowskim UE. W związku z tym duńskie spółki notowane na rynku papierów wartościowych UE/EOG stosują MSSF od 2005 r. Komisja Europejska (KE) okresowo wydaje dokument, który podsumowuje wykorzystanie przez państwa członkowskie Unii Europejskiej możliwości wynikających z rozporządzenia w sprawie MSR. Aby uzyskać informacje na temat planów poszczególnych krajów, kliknij, aby uzyskać dostęp:

Tabela dotycząca wykorzystania opcji MSSF w 28 państwach członkowskich UE

Korzystanie z opcji MSSF w Danii

Począwszy od 2009 r. Dania wyeliminowała wymóg stosowania MSSF przez spółki giełdowe w ich jednostkowych sprawozdaniach finansowych. Spółki giełdowe nie należące do grupy kapitałowej są jednak nadal zobowiązane do sporządzania sprawozdań finansowych zgodnie z MSSF począwszy od roku kalendarzowego 2009.

Spółki nienotowane na giełdzie nie są zobowiązane do sporządzania sprawozdań finansowych zgodnie z MSSF.

Raport biegłego rewidenta

Komisja Europejska przyjęła następujące sformułowania do wykorzystania w informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego oraz w sprawozdaniach z audytu spółek podlegających rozporządzeniu UE 1606/2002/WE („rozporządzenie dotyczące MSR”):

„zgodnie z międzynarodowymi standardami sprawozdawczości finansowej przyjętymi przez UE” lub „zgodnie z MSSF przyjętymi przez UE”.

Spółki mogą również stwierdzić w przypisie zgodność z MSSF przyjętymi przez RMSR, jeśli tak jest.

FSR – danske revisorer

Członek | Założony w 1912 r. (połączenie w 2011 r. między byłymi instytutami FSR, FRR i REVIFORA) | Członek od 1977 r.

FSR – Duńscy Biegli Rewidenci (FSR) to duńska parasolowa organizacja handlowa zajmująca się audytem (w tym firmami audytorskimi), księgowością, podatkami i finansami przedsiębiorstw, pracująca głównie w praktyce publicznej, biznesie i przemyśle, z bardzo niewielkim odsetkiem osób pracujących w sektorze publicznym. FSR została utworzona w 1912 roku. W 2011 roku trzy instytuty audytu – FSR (biegli rewidenci), FRR (Duński Instytut Biegłych Rewidentów Publicznych) i REVIFORA (stowarzyszenie dla młodszych księgowych lub praktykantów) – połączyły się w jedno stowarzyszenie pod nazwą FSR. FSR jest jedyną profesjonalną organizacją księgową w Danii. Ma ona zarówno korporacyjne, jak i indywidualne rodzaje członkostwa, a jej członkami jest ponad 700 publicznych firm księgowych. Audytorzy w Danii nie są upoważnieni do członkostwa w FSR, ale zdecydowana większość państwowych autoryzowanych księgowych i zarejestrowanych księgowych w praktyce publicznej jest członkami dobrowolnymi.

Zobacz profil jurysdykcyjny

Oświadczenia o zobowiązaniu członkowskim (MŚO)

Oświadczenia o zobowiązaniach członkowskich stanowią podstawę Programu Zgodności Członków IFAC. Służą one jako ramy dla wiarygodnych i wysokiej jakości profesjonalnych organizacji księgowych ukierunkowanych na służenie interesowi publicznemu poprzez przyjmowanie lub w inny sposób włączanie i wspieranie wdrażania międzynarodowych standardów oraz utrzymywanie odpowiednich mechanizmów egzekwowania prawa w celu zapewnienia profesjonalnych zachowań poszczególnych członków.

Wymogi sprawozdawczości finansowej dla podmiotów gospodarczych i instytucji finansowych w Danii są określone w dyrektywach i rozporządzeniach Unii Europejskiej (UE), które następnie są transponowane do prawa duńskiego. Główne obowiązujące przepisy krajowe to duńska ustawa o sprawozdaniach finansowych (2002), duńska ustawa o działalności finansowej (2011), duńska ustawa o publicznych i prywatnych spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością (2009), duńska ustawa o obrocie papierami wartościowymi (2012) oraz duńska ustawa o zatwierdzonych rewidentach i firmach audytorskich (2008). W dniu 21 maja 2015 r. wymogi nowej unijnej dyrektywy o rachunkowości zostały transponowane do duńskiej ustawy o sprawozdaniach finansowych, obowiązującej w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się 1 stycznia 2016 r., z możliwością wcześniejszego przyjęcia. Oczekuje się, że w celu zapewnienia zgodności z unijną reformą audytu (rozporządzenie i dyrektywa) od 2014 roku, duński parlament przyjmie poprawki do ustawy o zatwierdzonych audytorach i firmach audytorskich do czerwca 2016 roku.

 

Duński parlament upoważnił dwie kluczowe instytucje rządowe do nadzorowania obszarów sprawozdawczości finansowej i audytu: Duński Urząd ds. Biznesu (DBA) i Duński Urząd Nadzoru Finansowego (DFSA). DBA i DFSA są również wyznaczonymi organami ustalającymi standardy rachunkowości dla nadzorowanych przez nie podmiotów.

 

DBA (do 2012 r. znana jako Duńska Agencja Handlu i Spółek), która działa pod egidą Ministerstwa Gospodarki i Rozwoju, nadzoruje sprawozdawczość finansową niefinansowych podmiotów gospodarczych. W praktyce, od 2007 r. DBA przekazał uprawnienia do ustanawiania standardów rachunkowości Duńskiemu Komitetowi Standardów Rachunkowości (DASC), który jest częścią FSR – Duńskiego Komitetu Audytorów (FSR). DASC ustanawia standardy dla małych, średnich i dużych podmiotów gospodarczych, które spełniają określone kryteria wielkości (klasy sprawozdawczości B i C podmiotów gospodarczych na mocy duńskiej ustawy o sprawozdaniach finansowych, opisane poniżej). DASC nie posiada mandatu prawnego, ale jej wytyczne techniczne i standardy są postrzegane jako najlepszy wyraz tego, co stanowi dobrą praktykę rachunkowości w Danii.

 

Przedsiębiorstwa gospodarcze w Danii podlegają wymogom duńskiej ustawy o sprawozdaniach finansowych. Ustawa ta określa rodzaje podmiotów, które muszą sporządzać sprawozdania finansowe i przewiduje zwolnienia dla małych podmiotów, które nie przekraczają określonego progu wielkości i obrotów. Ustawa dzieli przedsiębiorstwa na cztery klasy sprawozdawczości A, B, C i D w zależności od struktury prawnej i wielkości przedsiębiorstwa oraz określa następujące wymogi w zakresie rachunkowości:

 

Klasa A: Klasa ta obejmuje spółki, które są firmami prywatnymi, spółkami osobowymi niezależnie od wielkości oraz spółkami komandytowymi, które spełniają kryteria wielkości. Nie ma prawnego wymogu, aby spółki należące do klasy A sporządzały sprawozdania finansowe dla zainteresowanych stron innych niż organy podatkowe. Często jednak wymogi takie są określone w statucie (umowie spółki) danego podmiotu.

Klasa B: Klasa ta obejmuje małe przedsiębiorstwa, publiczne i prywatne spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki komandytowe, fundacje komercyjne i spółki komandytowe, które spełniają kryteria wielkości. Przedsiębiorstwa klasy B muszą stosować zasady określone w duńskiej ustawie o sprawozdaniach finansowych. Ponadto, mogą one zdecydować się na zastosowanie dodatkowych wytycznych zawartych w standardzie wydanym w 2013 r. przez DASC lub w pełnym zakresie MSSF.

Klasa C: Obejmuje średnie i duże przedsiębiorstwa, publiczne i prywatne spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki komandytowe, fundacje komercyjne oraz spółki komandytowe, które spełniają kryteria wielkości. Spółki klasy C stosują te same standardy co spółki klasy B. Niektóre z wymogów dotyczących ujmowania, wyceny i ujawniania informacji są obowiązkowe w klasie C, ale w przypadku klasy B są one dobrowolne.

Klasa D: Obejmuje ona spółki giełdowe i spółki akcyjne będące własnością państwa. Spółki te są zobowiązane do stosowania MSSF zatwierdzonych przez UE w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym oraz w jednostkowych sprawozdaniach finansowych w przypadku spółek giełdowych, które nie sporządzają sprawozdań skonsolidowanych.

Ponadto, duńska ustawa o sprawozdaniach finansowych określa wymogi w zakresie badania sprawozdań finansowych w Danii. Sprawozdania roczne muszą być zasadniczo badane przez zewnętrznych i niezależnych, autoryzowanych lub zarejestrowanych przez państwo audytorów publicznych. Badanie sprawozdań finansowych jest obowiązkowe w przypadku spółek klasy C i D. Niektóre przedsiębiorstwa należące do klasy B mogą dokonać wyboru pomiędzy badaniem sprawozdań finansowych a poddaniem ich zmodyfikowanej formie badania (audit-light), która jest dostępna dla sprawozdań finansowych za lata obrotowe rozpoczynające się 1 stycznia 2013 r. i później. Wszystkie spółki klasy A i spółki klasy B, które nie przekroczyły określonego progu, mogą dobrowolnie wybrać od swoich audytorów rodzaj usługi atestacyjnej, tj. audyt, badanie sprawozdań finansowych, przegląd lub pomoc w zakresie rachunkowości, jeśli taka istnieje.

 

Artykuł 16 duńskiej ustawy o biegłych rewidentach i firmach audytorskich (ustawa o audycie) nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r. oraz rozporządzenie wykonawcze nr 487 (2013) w sprawie kontroli zapewnienia jakości stanowią, że kontrole muszą być przeprowadzane zgodnie z „ogólnie przyjętymi praktykami kontroli”. Jednakże, władze nigdy nie określiły

Tylko biegli rewidenci są regulowani w Danii na szczeblu państwowym. Do 2013 r. w Danii istniały dwie oferty wyznaczania audytorów przez dwie profesjonalne organizacje księgowe (PAO). Wyznaczenie państwowego biegłego rewidenta (SPA) zostało zaoferowane przez FSR – duńską organizację audytorską (FSR), natomiast wyznaczenie biegłego rewidenta (RPA) zostało zaoferowane przez Duński Instytut Biegłych Rewidentów (FRR). W 2011 r. FSR, FRR i REVIFORA, stowarzyszenie zrzeszające młodszych księgowych lub praktykantów, połączyły się, tworząc FSR. FSR jest duńską patronacką organizacją handlową zajmującą się audytem (w tym firmami audytorskimi), księgowością, podatkami i finansami przedsiębiorstw.

 

FSR jest jedynym PAO w Danii. Chociaż audytorzy w Danii nie muszą być członkami FSR, zdecydowana większość księgowych w praktyce publicznej jest członkami dobrowolnymi.

 

W 2013 roku ustawa nr 617 z dnia 12 czerwca 2013 roku uchyliła poprzedni dwustopniowy system kwalifikacji zawodowych dla biegłych rewidentów, a umowa o rejestrację działalności gospodarczej stała się jedynym organem wyznaczającym biegłych rewidentów w Danii. Zgodnie z przepisami przejściowymi, RPA może zachować tytuł tak długo, jak chce.

Duńska ustawa o zatwierdzonych audytorach i firmach audytorskich (ustawa o badaniu sprawozdań finansowych) nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r. jest kluczową ustawą regulującą zawód audytora w Danii. Paragraf 32 ustawy o badaniu sprawozdań finansowych powierza odpowiedzialność za nadzór publiczny nad zawodem biegłego rewidenta duńskiemu organowi ds. przedsiębiorczości (DBA), będącemu częścią Ministerstwa Przedsiębiorczości i Rozwoju, nadzorowanemu przez duński parlament.

Ustawa o badaniu upoważnia DBA do zatwierdzania, rejestrowania i licencjonowania biegłych rewidentów i firm audytorskich; ustanawiania wymogów w zakresie wstępnego rozwoju zawodowego (IPD) i ustawicznego rozwoju zawodowego (CPD); ochrony wyznaczenia SPA; określania obowiązków i zakresu odpowiedzialności członków (osób i spółek) tego zawodu; oraz ustalania wymogów w zakresie sprawozdawczości. Ponadto DBA jest odpowiedzialny za przyjęcie standardów i przepisów (wykształcenie, CPD, etyka, audyt i sprawozdawczość); zapewnienie jakości) przeglądy; dochodzenia i dyscyplinę; oraz współpracę i wymianę informacji z władzami w innych krajach w zakresie nadzoru nad audytem.

Poza regulacjami państwowymi, FSR samorząduje swoich członków, określając dodatkowe wymagania.

Organ regulacyjny sektora finansowego, Duński Urząd Nadzoru Finansowego, jest uprawniony do ustanawiania dodatkowych wymogów edukacyjnych dla audytorów. Zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym nr 1406 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie DWB dla spółek celowych, biegli rewidenci, którzy przeprowadzają ustawowe badania sprawozdań finansowych instytucji finansowych, są zobowiązani do uzyskania co najmniej 180 godzin DWB w okresie trzech lat, przy czym obowiązkowe jest uzyskanie dodatkowych 60 godzin DWB właściwych dla świadczenia usług księgowych i audytorskich w takich instytucjach.

Zgodnie z duńską ustawą o zatwierdzonych rewidentach i firmach audytorskich (ustawa o audycie) nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r., duński urząd ds. działalności gospodarczej (DBA), agencja działająca w ramach Ministerstwa Gospodarki i Rozwoju, jest publicznym organem nadzoru nad audytem. DBA jest odpowiedzialny za: (i) rejestrację, zatwierdzanie i wycofywanie biegłych rewidentów; (ii) przyjmowanie standardów i przepisów (dotyczących kształcenia, ustawicznego rozwoju zawodowego, etyki, audytu i sprawozdawczości); (iii) przeglądy zapewnienia jakości; (iv) dochodzenia i dyscyplinę; oraz (v) współpracę i wymianę informacji z organami w innych państwach w zakresie nadzoru nad audytem. DBA ustanowił duński organ nadzorczy ds. audytu w celu obsługi systemu kontroli jakości uprawnionego na mocy ustawy o audycie. DBA jest członkiem Międzynarodowego Forum Niezależnych Organów Nadzoru nad Audytem.

FSR – Duńscy Biegli Rewidenci (FSR) to duńska parasolowa organizacja handlowa zajmująca się audytem (w tym firmami audytorskimi), księgowością, podatkami i finansami przedsiębiorstw, pracująca głównie w praktyce publicznej, biznesie i przemyśle, z bardzo niewielkim odsetkiem osób pracujących w sektorze publicznym. FSR została utworzona w 1912 roku. W 2011 roku trzy instytuty audytu – FSR (biegli rewidenci), FRR (Duński Instytut Biegłych Rewidentów Publicznych) i REVIFORA (stowarzyszenie dla młodszych księgowych lub praktykantów) – połączyły się w jedno stowarzyszenie pod nazwą FSR. FSR jest jedyną profesjonalną organizacją księgową w Danii. Ma ona zarówno korporacyjne, jak i indywidualne rodzaje członkostwa, a jej członkami jest ponad 700 publicznych firm księgowych. Audytorzy w Danii nie są upoważnieni do członkostwa w FSR, ale zdecydowana większość państwowych autoryzowanych księgowych i zarejestrowanych księgowych w praktyce publicznej jest członkami dobrowolnymi.

FSR samoreguluje swoich członków, czyli OSO, ustanawiając dodatkowe wymagania dla swoich członków. W ramach istniejącego systemu regulacji zawodu księgowego FSR jest upoważniona do tego:

ustanawiania standardów rachunkowości i audytu;

definiowania i egzekwowania kodeksów etycznych i dyscypliny swoich członków;

współpracy z Duńską Agencją Biznesu i Duńskim Urzędem Nadzoru Finansowego w sprawach mających wpływ na ustanowienie ogólnych wstępnych wymogów dotyczących rozwoju zawodowego i ustawicznego rozwoju zawodowego; oraz

wdrożenie ustawicznego kształcenia zawodowego dla swoich członków i monitorowanie zgodności z przepisami.

Oprócz członkostwa w IFAC, FSR jest członkiem Fédération des Experts-comptables de Européen oraz Nordyckiej Federacji Księgowych, reprezentowanej przez wiodące krajowe instytuty zawodowych księgowych w pięciu krajach nordyckich.

Dania posiada obowiązkowy system kontroli zapewnienia jakości (QA), który obejmuje badanie sprawozdań finansowych i inne zadania związane z zapewnieniem jakości. Duńska ustawa o zatwierdzonych audytorach i firmach audytorskich (ustawa o badaniu sprawozdań finansowych) nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r. oraz rozporządzenie wykonawcze nr 985 (2014) w sprawie kontroli jakości stanowią podstawę prawną dla systemu kontroli jakości i przyznają uprawnienia duńskiemu organowi ds. przedsiębiorczości (DBA) do nadzorowania audytorów i firm audytorskich. DBA ustanowił Duński Urząd Nadzoru nad Audytem (DSAA) w celu zarządzania systemem kontroli jakości określonym w ustawie o badaniu sprawozdań finansowych. Wyjaśnione ISQC 1 oraz ISA 220, Kontrola jakości w zakresie badania sprawozdań finansowych, zostały przyjęte zgodnie z ustawą o badaniu sprawozdań finansowych. DBA przeprowadza przeglądy biegłych rewidentów i firm audytorskich przeprowadzających badania jednostek interesu publicznego (JIP) w trzyletnim cyklu przeglądu, natomiast DSAA dokonuje przeglądu biegłych rewidentów i firm audytorskich jednostek niebędących JIP przynajmniej co sześć lat. Organ nadzoru zaleca firmom podjęcie odpowiednich działań następczych w oparciu o ustalenia z przeglądów zapewniania jakości i w razie potrzeby nakłada odpowiednie sankcje.

FSR informuje, że w oparciu o ocenę przeprowadzoną w drugim kwartale 2015 r., system kontroli jakości prowadzony przez DBA i DSAA spełnia wymogi SMO 1 (zaktualizowanego w 2012 r.).

Państwowy autoryzowany księgowy (State Authorized Public Accountant – SPA), wyznaczany na biegłych rewidentów, jest jedyną kategorią zawodowych księgowych regulowaną na szczeblu państwowym w Danii. Duński Urząd ds. Przedsiębiorstw (DBA), Duński Urząd Nadzoru Finansowego (DFSA) oraz uczelnie wyższe ponoszą wspólną odpowiedzialność za ustanowienie i administrowanie wymogami w zakresie wstępnego rozwoju zawodowego (IPD) i ustawicznego rozwoju zawodowego (CPD) dla audytorów w Danii. Duńska ustawa o zatwierdzonych rewidentach i firmach audytorskich (ustawa o badaniu sprawozdań finansowych) nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r. upoważniła DBA do ustanowienia wymogów w zakresie IPD i CPD dla biegłych rewidentów. Rozporządzenie wykonawcze nr 1406 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie badania sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń precyzuje dodatkowo wymogi CPD dla zakładów ubezpieczeń, które świadczą usługi na rzecz podmiotów sektora finansowego nadzorowanych przez DFSA.

Zgodnie ze sprawozdaniem UNCTAD z 2013 r. wymogi dotyczące edukacji w zakresie rachunkowości biegłych rewidentów w Danii są dostosowane do wymogów IES.

FSR – Duńscy audytorzy (FSR) ustanawiają wymogi IPD i CPD dla swoich członków. Z raportu wynika, że choć nie jest to prawnie wymagane, w praktyce wszyscy kandydaci, którzy planują ubiegać się o licencję jako SPA, decydują się na zapisanie się do programu IPD FSR. Co więcej, FSR informuje, że większość audytorów bierze również udział w szkoleniach z zakresu CPD prowadzonych przez FSR, jednak członkowie mogą również spełniać wymagania dotyczące CPD, biorąc udział w szkoleniach oferowanych przez duże firmy księgowe i niektóre sieci mniejszych firm, które zapewniają CPD w różnych obszarach. FSR informuje, że na bieżąco zajmuje się wszystkimi wymogami IES IPD i CPD.

Artykuł 16 duńskiej ustawy o zatwierdzonych audytorach i firmach audytorskich (ustawa o audycie) nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r. oraz rozporządzenie wykonawcze nr 985 (2014) w sprawie kontroli jakości stanowią, że audyty muszą być przeprowadzane zgodnie z „ogólnie przyjętymi praktykami audytowymi” i upoważniają Duński Urząd ds. W praktyce „ogólnie przyjęte praktyki audytu” nie są zdefiniowane i de facto standardy audytu wydane przez Duńskie RSB – Duńskie Urzędy Nadzoru Finansowego (FSR) są stosowane do audytów w Danii. Od 2010 r. duńskie standardy rewizji finansowej są w rzeczywistości Międzynarodowymi Standardami Rewizji Finansowej (MSRF) ogłoszonymi przez IAASB i przetłumaczonymi przez FSR. Ponadto wymaga się, aby badania sprawozdań finansowych i poświadczenia wiarygodności były przeprowadzane zgodnie z duńskimi przepisami, w przypadku gdy wymogi przepisów wykraczają poza wymogi ustanowione w oświadczeniach IAASB. Audytorzy instytucji finansowych również podlegają wymogom ustawy o badaniu sprawozdań finansowych i stosują MSRF.

 

MSRF w wersji przetłumaczonej i przyjętej przez FSR są uznawane za ogólnie przyjęte standardy badania sprawozdań finansowych w Danii, ponieważ DBA nie wydał takich standardów.

Artykuł 16 duńskiej ustawy o zatwierdzonych rewidentach i firmach audytorskich nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawia zasady etyczne dla państwowych autoryzowanych księgowych bez odniesienia do Kodeksu Etycznego IESBA. Daje on również Duńskiemu Urzędowi Nadzoru Biznesu (DBA) ostateczną władzę w zakresie ustalania standardów etycznych. DBA przekazał Duńskiemu Komitetowi Audytorów FSR (FSR) uprawnienia do przyjmowania wymogów etycznych dla swoich członków. FSR informuje w swoim Planie Działania na rok 2015, że Kodeks Etyczny IESBA obowiązuje w Danii od 2000 roku. FSR prowadzi ciągły proces mający na celu wprowadzenie zmian do Kodeksu i przyjęła i przetłumaczyła wersję Kodeksu Etycznego IESBA z 2013 r. na wniosek jego członków. Kodeks etyki zawiera dodatkowe wymogi w celu zapewnienia zgodności z duńskimi wymogami prawnymi. FSR informuje, że Kodeks jest uważany za ważne oświadczenie interpretacyjne również dla osób niebędących jego członkami.

Duńskie Ministerstwo Finansów, które jest odpowiedzialne za przyjęcie standardów rachunkowości dla sektora publicznego, nie przyjęło IPSAS w Danii i nie ma na to czasu. Organy sektora publicznego sporządzają sprawozdania finansowe w oparciu o metodę kasową. Niemniej jednak Centralna Rada ds. Rachunków Rządowych, w której skład wchodzą przedstawiciele różnych ministerstw, Krajowy Urząd Kontroli oraz FSR – Duńscy Audytorzy (FSR), monitorują rozwój IPSAS oraz stosowanie standardów przez inne państwa członkowskie Unii Europejskiej. IPSAS nie zostały przetłumaczone na język duński.

Sprawozdania finansowe rządu są sporządzane zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o rachunkowości państwowej. Sprawozdania finansowe dla gmin sporządzane są zgodnie z zasadami określonymi w Ustawie o zarządzaniu gminami. Z raportu FSR wynika, że coraz częściej instytucje rządowe i instytucje zarządzane przez gminy sporządzają alternatywne, nieoficjalne sprawozdania finansowe w oparciu o te same zasady, co podmioty sektora prywatnego, tj. zasady podobne do zasad IPSAS.

Zgodnie z duńską ustawą o zatwierdzonych audytorach i firmach audytorskich (ustawa o audycie) nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r., duński urząd ds. przedsiębiorczości powołał Trybunał Obrachunkowy, który jest ostatecznie odpowiedzialny za wdrożenie systemu dochodzeniowego i dyscyplinarnego (I&D) w Danii. Trybunał Obrachunkowy jest niezależny zawodowo i jest uprawniony do nakładania różnych sankcji w oparciu o wyniki swoich dochodzeń. FSR – Duński Trybunał Obrachunkowy (FSR), który posiada wewnętrzne przepisy regulujące zachowanie zawodowe członków, może przekazywać sprawy do Trybunału w celu przeprowadzenia dochodzenia i, w zależności od ustaleń, ma prawo do wydalenia swoich członków. Zgodnie z art. 43 Ustawy o Biegłych Rewidentach, FSR jest uprawniona z mocy prawa do złożenia skargi na każdego upoważnionego i zarejestrowanego księgowego państwa, niezależnie od tego, czy jest on członkiem czy nie.

FSR informuje, że na podstawie przeglądu przeprowadzonego w lutym 2015 r., system I&D obsługiwany przez Trybunał Obrachunkowy jest w pełni zgodny ze zmienionymi wymogami SMO 6.

FSR informuje, że bada również podejrzane działania podejmowane przez osoby niebędące członkami Trybunału Obrachunkowego w celu ochrony reputacji jego członków.

Duński Urząd ds. Przedsiębiorstw (DBA) i Duński Urząd Nadzoru Finansowego (DFSA) są wyznaczonymi organami ustalającymi standardy rachunkowości w Danii dla nadzorowanych przez nie podmiotów.

Zgodnie z wymogami UE, transponowanymi do duńskiej ustawy o sprawozdaniach finansowych z 2002 r., spółki giełdowe w Danii są zobowiązane do stosowania MSSF zatwierdzonych przez UE w swoich skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych oraz w jednostkowych sprawozdaniach finansowych w przypadku spółek giełdowych niebędących członkami grupy, które nie sporządzają sprawozdań skonsolidowanych. Od 2009 r. Dania zniosła wymóg stosowania MSSF przez spółki giełdowe w ich jednostkowych sprawozdaniach finansowych. Inne spółki mają prawo stosować MSSF.

Spółki nienotowane na giełdzie muszą również spełniać wymogi duńskiej ustawy o sprawozdaniach finansowych. Mogą one zdecydować się na stosowanie MSSF lub duńskich standardów rachunkowości opracowanych przez Duńską Komisję Nadzoru Finansowego (DASC). Duńskie standardy rachunkowości wydane przez DASC i/lub MSSF mogą być stosowane na zasadzie dobrowolności w celu zapewnienia przejrzystości i zaspokojenia potrzeb informacyjnych użytkowników.

Chociaż oparte na MSSF, duńskie standardy rachunkowości różnią się od MSSF w niektórych aspektach.

Zgodnie z duńską ustawą o działalności finansowej (Financial Business Act), uzupełnioną o kilka rozporządzeń wykonawczych i przepisów zawartych w innych ustawach, DFSA nadzoruje sprawozdawczość finansową instytucji finansowych w Danii. Instytucje finansowe nienotowane na giełdzie są upoważnione przez DFSA do stosowania standardów określonych w duńskiej ustawie o sprawozdaniach finansowych.

Dania nie przyjęła MSSF dla MŚP. W 2015 r. duński parlament udzielił DBA upoważnienia do wydania przepisów dotyczących odstępstw od duńskiej ustawy o sprawozdaniach finansowych, jeżeli odstępstwa te są konieczne do tego, aby MSSF dla MŚP miały zastosowanie do duńskich przedsiębiorstw. Nie wydano jeszcze takich przepisów.

Definicje elementów, kryteriów uznawania itp. zawarte w duńskiej ustawie o sprawozdaniach finansowych oraz w rozporządzeniach wykonawczych DFSA są identyczne z ramami i standardami MSSF.

 

Klasyfikacja obowiązków sprawozdawczych

Księgowość firmy jednoosobowej (Enkeltmandszirksmhed)

Jeżeli zamierzasz prowadzić dzialalnosc gospodarcza w „mniejszym formacie” (nie spolka kapitalowa ale np. enkeltmandsvirksomhed), wystarczy tzw. Forretningsplan. Forretningsplan to opis firmy ktora masz zamiar prowadzic i plan w jaki sposob bedziesz ta firme prowadzil i rozwijal. Forretningsplan zmusza do zajecia stanowiska wobec zagadnien, ktore dotycza mozliwosci dzialalnosci firmy. Forretningsplan daje mozliwosc innym osobom zapoznania sie z zakresem twojej dzialalnosci. Dobry Forretningplan jest pomocny w:
-urzeczywistnieniu wlasnych wizji/pomyslow
-zebraniu faktualnych danych i przekonywujacych informacji
-podjeciu lepszych/wlasciwych biznesowych decyzji
-przekonaniu bankow, ze jestes osoba/firma, ktora warto kredytowac
-udowodnieniu, ze podchodzisz do tego powaznie
-storzeniu podstawy do lepszego doradztwa ze strony wspolpracujacych (klienci, urzed/Skat itp.)

Księgowość spółek

Zakres stosowania MSSF Status Informacje dodatkowe

Standardy MSSF są wymagane od krajowych spółek publicznych zaznaczenie Wszystkie krajowe spółki, których papiery wartościowe są przedmiotem obrotu na rynku regulowanym, są zobowiązane do stosowania standardów MSSF przyjętych przez UE w swoich skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych.

Standardy MSSF są dozwolone, ale nie wymagane w przypadku krajowych spółek publicznych

Standardy MSSF są wymagane lub dozwolone w przypadku notowań przez spółki zagraniczne zaznaczenie „Standardy MSSF przyjęte przez UE” są wymagane w ich skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych, z tym że spółka zagraniczna, której standardy macierzystej jurysdykcji są uznawane przez UE za równoważne ze standardami MSSF, może stosować swoje standardy macierzyste.

Standard MSSF dla MŚP jest wymagany lub dozwolony Nie.

Rozważany jest standard MSSF dla MŚP Nie.

Organizacja

FSR – Danske Revisorer (FSR) [The Institute of Public Accountants in Denmark].

Rola organizacji

Duński Komitet Standardów Rachunkowości (DASC) został ustanowiony przez FSR w celu wydawania nieobowiązkowych standardów technicznych i wytycznych dotyczących sporządzania sprawozdań finansowych (w języku duńskim: „Regnskabsvejledninger”) dla podmiotów nienotowanych na giełdzie. Od 2004 r. główna rola techniczna DASC polega na analizowaniu i przygotowywaniu komentarzy do projektów ekspozycji, dokumentów do dyskusji oraz projektów pism z uwagami od EFRAG i zarządu IASB, dostarczaniu informacji technicznych na temat bieżących kwestii rachunkowych oraz prowadzeniu działań informacyjnych.

Prawo spółek i rachunkowość

Duński urząd ds. przedsiębiorstw zarządza wszelkimi zmianami i modernizacją prawa spółek i prawa rachunkowości oraz przygotowuje je na szczeblu krajowym, a także reprezentuje Danię na wszystkich istotnych forach, w tym w grupach roboczych Rady UE. Celem jest stworzenie najbardziej efektywnych ram działalności gospodarczej na świecie.

 

Prawodawstwo

Standardy MSSF

Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) to standardy, interpretacje i ramy przyjęte przez Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (IASB).

 

MSSF są uznawane za „oparty na zasadach” zbiór standardów, ponieważ ustanawiają one szerokie zasady, jak również dyktują konkretne traktowanie.

 

Wszystkie spółki europejskie będące w publicznym obrocie muszą stosować Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) przy sporządzaniu swoich skonsolidowanych sprawozdań finansowych.

 

Wiadomości z UE na temat MSSF, w tym regulacji

Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR)

Cele dotyczące składu płci

Wytyczne dotyczące wartości docelowych, polityki i sprawozdawczości w zakresie składu zarządzania pod względem płci (pdf)

Sprawozdanie na temat składu płci w 2013 r. – streszczenie (pdf)

Zalecenia dotyczące ładu korporacyjnego

Zalecenia dotyczące ładu korporacyjnego są skierowane przede wszystkim do duńskich spółek, których akcje są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym. Celem jest, aby zalecenia te były odpowiednie dla takich spółek i zgodne z duńskim i unijnym prawem spółek itp., zasadami ładu korporacyjnego OECD oraz uznanymi najlepszymi praktykami.

 

Zalecenia te opierają się na prawie spółek i regulacjach giełdowych oraz stanowią ich uzupełnienie, a takie zasady i regulacje uznaje się za znane.

 

Zalecenia lub ich części mogą stanowić inspirację dla spółek niepublicznych. Na przykład spółki państwowe, inne spółki o szczególnym interesie publicznym i niektóre spółki należące do funduszy.

 

Zalecenia umożliwiają poszczególnym spółkom optymalną organizację zarządzania zgodnie z zasadą „przestrzegaj lub wyjaśnij”. Niestosowanie się do nich nie jest zatem niezgodne z duchem zaleceń, lecz wynika jedynie z faktu, że spółka wybrała inne podejście.

 

 

Księgowość spółki akcyjnej (Aktieselskab – A/S)

Księgowość spółki jawnej (Interesselskab – I/S)

Księgowość spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (Anpartsselskab – ApS)

Księgowość spółki komandytowej (Kommanditselskab – K/S)

Księgowość oddziału firmy zagranicznej (Filial af udenlandsk selskab)

Księgowość przedstawicielstwa firmy zagranicznej (Salgskontor)

Księgowość stowarzyszenia spółdzielczego (Andelsforening/Brugsforening)

Jakie są zasady księgowania w Danii?

Plan duńskich kont księgowych

Plan kont stanowi układ kont przyjęty w danej jednostce gospodarczej w celu prowadzenia ewidencji operacji gospodarczych, uwzględniający przepisy prawa oraz potrzeby zarządzających.

Układ klas kont w duńskim planie kont odpowiada strukturze rachunku zysków i strat ( klasy 1-9) oraz bilansu (klasy 11-14)
Główne grupy kont zamieszczone w duńskim planie kont prezentuje poniższa tabela

Audyt duńskich firm

Komórki audytu wewnętrznego mogą być organizowane w drodze porozumienia między zainteresowanym ministrem a Audytorem Generalnym (zwierzchnik duńskiego NOK – przyp. DA). Porozumienie jest zawierane na mocy części 9 ustawy o audytorze generalnym (znane jako umowa części 9) i obejmuje poszczególne instytucje lub całe obszary instytucjonalne. Audyt wewnętrzny obejmuje wiele ministerialnych zakresów działania na róŜnych poziomach, w tym: Ministerstwo Finansów; Ministerstwo Obrony, Ministerstwo śywności, Rolnictwa i Rybołówstwa; Ministerstwo Podatków7 ; Ministerstwo Sprawiedliwości; Ministerstwo Transportu. 7 The Ministry of Taxation Strona 7 z 24 Zakres organizacji i działalności audytu wewnętrznego róŜni się w poszczególnych ministerstwach. Generalnie, podstawowymi wymogami, jakie obowiązują w Danii, są zasady dobrej praktyki audytu, określone w ustawie o audytorze generalnym. W Kompendium podejście do audytu wewnętrznego zostało omówione na przykładzie działań komórki audytu wewnętrznego w Ministerstwie Finansów. W tym przypadku zakres podmiotowy audytu obejmuje wszystkie podporządkowane agencje. Podstawę działalności audytu wewnętrznego w MF stanowi w/w umowa części 9, na mocy której komórka audytu wewnętrznego musi być niezaleŜna od kierownika jednostki w zakresie planowania swojej działalności, organizacji oraz realizacji. Audytorzy wewnętrzni muszą mieć dostęp do wszystkich informacji, które ich zdaniem są niezbędne do wykonywania obowiązków. Ponadto, audyt wewnętrzny musi zostać włączony w proces planowania oraz modyfikacji systemów księgowych oraz organizację wszelkich procesów o charakterze biznesowym w jednostce. Audytorzy wewnętrzni mogą takŜe doradzać kierownictwu w sprawach bieŜących. Generalnie komórka audytu wewnętrznego stanowi integralną, aczkolwiek niezaleŜną organizacyjnie część jednostki, która kieruje swoje raporty bezpośrednio do jej kierownika. NaleŜy jednak zauwaŜyć, Ŝe nie ma przepisów prawa, które nakazywałyby, aby komórka audytu była stałym elementem jednostki. Zgodnie z prawem moŜna zatrudnić zewnętrznego audytora usługodawcę. JednakŜe audytor usługodawca działa najczęściej w dotowanych z budŜetu państwa instytucjach non-profit, takich jak szkoły czy przedsiębiorstwa publiczne finansowane przez państwo i podlegające kontroli ze strony duńskiego NOK. Kierownicy departamentów w Ministerstwie Finansów mają moŜliwość proponowania obszarów tematycznych, które powinny zostać objęte audytem. JednakŜe nie mają oni Ŝadnego wpływu na ich wynik. Audyt wewnętrzny składa kierownikowi jednostki raporty wraz z zaleceniami. Audytorzy wewnętrzni rzadko podejmują działania poza zakresem audytu wewnętrznego, ale są wyjątki, np. kiedy pełnią funkcję doradcy w dialogu pomiędzy audytowaną jednostką a NOK. Kierownik komórki audytu wewnętrznego w Ministerstwie Finansów posiada certyfikat wydany w ramach Systemu Certyfikacji Audytu Wewnętrznego w Sektorze Publicznym8 . Jest to dodatkowe szkolenie dla audytorów, których zadanie polega na kontroli jednostek publicznych oraz jednostek dotowanych z budŜetu państwa. Certyfikacja obejmuje szkolenia teoretyczne i praktyczne, po których naleŜy zdać egzamin. Wymogiem są pięcioletnie studia magisterskie oraz program stałego kształcenia składającego się z serii kursów, które przygotują audytora wewnętrznego do pracy w sektorze publicznym. Teoretyczne szkolenia mogą być prowadzone równolegle dla audytorów, którzy uzyskali minimum trzyletnie praktyczne doświadczenie w kontroli rachunków w jednostkach publicznych. Zanim uzyskają certyfikat, uczestnicy kursu muszą wykazać swoje teoretyczne i praktyczne umiejętności poprzez zaliczenie praktycznego egzaminu z audytu w sektorze publicznym. Pracownicy komórki audytu wewnętrznego mają obowiązek ukończyć kurs w zakresie audytu w sektorze publicznym, organizowany wspólnie przez NOK i Szkołę Biznesu w Kopenhadze. Wśród typów przeprowadzanych zadań audytowych wyróŜnia się m.in.: • Audyt finansowy. • Audyt zgodności, obejmujący badanie systemów i operacji finansowych, w tym ocenę zgodności z przepisami prawa. Badanie to jest podstawą wydania poświadczenia prawidłowości rozliczenia finansowego kontrolowanej jednostki. • Audyt zarządzania (management audit), obejmujący ocenę efektywności, gospodarności i skuteczności zarządzania finansowego. NajwyŜsze Organy Kontroli ponoszą pełną odpowiedzialność za jakość pracy audytu wewnętrznego. Ogólnie rzecz biorąc, współpraca NOK z kaw wygląda następująco: kaw przeprowadzają audyty, NOK nadzoruje ich pracę i ewentualnie zleca przeprowadzenie dodatkowych audytów. 8 The Certification Scheme for Public Auditing Strona 8 z 24 Zgodnie z informacją zawartą w Kompendium prowadzenie dochodzeń nie leŜy w kompetencjach audytu wewnętrznego, jednakŜe istnieje moŜliwość zaproszenia przez NAO audytorów wewnętrznych zatrudnionych w danej organizacji do współpracy podczas przeprowadzania wobec niej dochodzenia. Ponadto raz na kwartał, w formie stałego dialogu, odbywają się robocze spotkania kaw z NAO.

Dania posiada obowiązkowy system kontroli zapewnienia jakości (QA), który obejmuje badanie sprawozdań finansowych i inne zadania związane z zapewnieniem jakości. Duńska ustawa o zatwierdzonych audytorach i firmach audytorskich (ustawa o badaniu sprawozdań finansowych) nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r. oraz rozporządzenie wykonawcze nr 985 (2014) w sprawie kontroli jakości stanowią podstawę prawną dla systemu kontroli jakości i przyznają uprawnienia duńskiemu organowi ds. przedsiębiorczości (DBA) do nadzorowania audytorów i firm audytorskich. DBA ustanowił Duński Urząd Nadzoru nad Audytem (DSAA) w celu zarządzania systemem kontroli jakości określonym w ustawie o badaniu sprawozdań finansowych. Wyjaśnione ISQC 1 oraz ISA 220, Kontrola jakości w zakresie badania sprawozdań finansowych, zostały przyjęte zgodnie z ustawą o badaniu sprawozdań finansowych. DBA przeprowadza przeglądy biegłych rewidentów i firm audytorskich przeprowadzających badania jednostek interesu publicznego (JIP) w trzyletnim cyklu przeglądu, natomiast DSAA dokonuje przeglądu biegłych rewidentów i firm audytorskich jednostek niebędących JIP przynajmniej co sześć lat. Organ nadzoru zaleca firmom podjęcie odpowiednich działań następczych w oparciu o ustalenia z przeglądów zapewniania jakości i w razie potrzeby nakłada odpowiednie sankcje.

Państwowy autoryzowany księgowy (State Authorized Public Accountant – SPA), wyznaczany na biegłych rewidentów, jest jedyną kategorią zawodowych księgowych regulowaną na szczeblu państwowym w Danii. Duński Urząd ds. Przedsiębiorstw (DBA), Duński Urząd Nadzoru Finansowego (DFSA) oraz uczelnie wyższe ponoszą wspólną odpowiedzialność za ustanowienie i administrowanie wymogami w zakresie wstępnego rozwoju zawodowego (IPD) i ustawicznego rozwoju zawodowego (CPD) dla audytorów w Danii. Duńska ustawa o zatwierdzonych rewidentach i firmach audytorskich (ustawa o badaniu sprawozdań finansowych) nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r. upoważniła DBA do ustanowienia wymogów w zakresie IPD i CPD dla biegłych rewidentów. Rozporządzenie wykonawcze nr 1406 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie badania sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń precyzuje dodatkowo wymogi CPD dla zakładów ubezpieczeń, które świadczą usługi na rzecz podmiotów sektora finansowego nadzorowanych przez DFSA.

Zgodnie ze sprawozdaniem UNCTAD z 2013 r. wymogi dotyczące edukacji w zakresie rachunkowości biegłych rewidentów w Danii są dostosowane do wymogów IES.

FSR – Duńscy audytorzy (FSR) ustanawiają wymogi IPD i CPD dla swoich członków. Z raportu wynika, że choć nie jest to prawnie wymagane, w praktyce wszyscy kandydaci, którzy planują ubiegać się o licencję jako SPA, decydują się na zapisanie się do programu IPD FSR. Co więcej, FSR informuje, że większość audytorów bierze również udział w szkoleniach z zakresu CPD prowadzonych przez FSR, jednak członkowie mogą również spełniać wymagania dotyczące CPD, biorąc udział w szkoleniach oferowanych przez duże firmy księgowe i niektóre sieci mniejszych firm, które zapewniają CPD w różnych obszarach. FSR informuje, że na bieżąco zajmuje się wszystkimi wymogami IES IPD i CPD.

Artykuł 16 duńskiej ustawy o zatwierdzonych audytorach i firmach audytorskich (ustawa o audycie) nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r. oraz rozporządzenie wykonawcze nr 985 (2014) w sprawie kontroli jakości stanowią, że audyty muszą być przeprowadzane zgodnie z „ogólnie przyjętymi praktykami audytowymi” i upoważniają Duński Urząd ds. W praktyce „ogólnie przyjęte praktyki audytu” nie są zdefiniowane i de facto standardy audytu wydane przez Duńskie RSB – Duńskie Urzędy Nadzoru Finansowego (FSR) są stosowane do audytów w Danii. Od 2010 r. duńskie standardy rewizji finansowej są w rzeczywistości Międzynarodowymi Standardami Rewizji Finansowej (MSRF) ogłoszonymi przez IAASB i przetłumaczonymi przez FSR. Ponadto wymaga się, aby badania sprawozdań finansowych i poświadczenia wiarygodności były przeprowadzane zgodnie z duńskimi przepisami, w przypadku gdy wymogi przepisów wykraczają poza wymogi ustanowione w oświadczeniach IAASB. Audytorzy instytucji finansowych również podlegają wymogom ustawy o badaniu sprawozdań finansowych i stosują MSRF.

FSR – Duńscy Biegli Rewidenci (FSR) to duńska parasolowa organizacja handlowa zajmująca się audytem (w tym firmami audytorskimi), księgowością, podatkami i finansami przedsiębiorstw, pracująca głównie w praktyce publicznej, biznesie i przemyśle, z bardzo niewielkim odsetkiem osób pracujących w sektorze publicznym. FSR została utworzona w 1912 roku. W 2011 roku trzy instytuty audytu – FSR (biegli rewidenci), FRR (Duński Instytut Biegłych Rewidentów Publicznych) i REVIFORA (stowarzyszenie dla młodszych księgowych lub praktykantów) – połączyły się w jedno stowarzyszenie pod nazwą FSR. FSR jest jedyną profesjonalną organizacją księgową w Danii. Ma ona zarówno korporacyjne, jak i indywidualne rodzaje członkostwa, a jej członkami jest ponad 700 publicznych firm księgowych. Audytorzy w Danii nie są upoważnieni do członkostwa w FSR, ale zdecydowana większość państwowych autoryzowanych księgowych i zarejestrowanych księgowych w praktyce publicznej jest członkami dobrowolnymi.

Artykuł 16 duńskiej ustawy o biegłych rewidentach i firmach audytorskich (ustawa o audycie) nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r. oraz rozporządzenie wykonawcze nr 487 (2013) w sprawie kontroli zapewnienia jakości stanowią, że kontrole muszą być przeprowadzane zgodnie z „ogólnie przyjętymi praktykami kontroli”. Jednakże, władze nigdy nie określiły

Tylko biegli rewidenci są regulowani w Danii na szczeblu państwowym. Do 2013 r. w Danii istniały dwie oferty wyznaczania audytorów przez dwie profesjonalne organizacje księgowe (PAO). Wyznaczenie państwowego biegłego rewidenta (SPA) zostało zaoferowane przez FSR – duńską organizację audytorską (FSR), natomiast wyznaczenie biegłego rewidenta (RPA) zostało zaoferowane przez Duński Instytut Biegłych Rewidentów (FRR). W 2011 r. FSR, FRR i REVIFORA, stowarzyszenie zrzeszające młodszych księgowych lub praktykantów, połączyły się, tworząc FSR. FSR jest duńską patronacką organizacją handlową zajmującą się audytem (w tym firmami audytorskimi), księgowością, podatkami i finansami przedsiębiorstw.

 

FSR jest jedynym PAO w Danii. Chociaż audytorzy w Danii nie muszą być członkami FSR, zdecydowana większość księgowych w praktyce publicznej jest członkami dobrowolnymi.

 

W 2013 roku ustawa nr 617 z dnia 12 czerwca 2013 roku uchyliła poprzedni dwustopniowy system kwalifikacji zawodowych dla biegłych rewidentów, a umowa o rejestrację działalności gospodarczej stała się jedynym organem wyznaczającym biegłych rewidentów w Danii. Zgodnie z przepisami przejściowymi, RPA może zachować tytuł tak długo, jak chce.

Duńska ustawa o zatwierdzonych audytorach i firmach audytorskich (ustawa o badaniu sprawozdań finansowych) nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r. jest kluczową ustawą regulującą zawód audytora w Danii. Paragraf 32 ustawy o badaniu sprawozdań finansowych powierza odpowiedzialność za nadzór publiczny nad zawodem biegłego rewidenta duńskiemu organowi ds. przedsiębiorczości (DBA), będącemu częścią Ministerstwa Przedsiębiorczości i Rozwoju, nadzorowanemu przez duński parlament.

Ustawa o badaniu upoważnia DBA do zatwierdzania, rejestrowania i licencjonowania biegłych rewidentów i firm audytorskich; ustanawiania wymogów w zakresie wstępnego rozwoju zawodowego (IPD) i ustawicznego rozwoju zawodowego (CPD); ochrony wyznaczenia SPA; określania obowiązków i zakresu odpowiedzialności członków (osób i spółek) tego zawodu; oraz ustalania wymogów w zakresie sprawozdawczości. Ponadto DBA jest odpowiedzialny za przyjęcie standardów i przepisów (wykształcenie, CPD, etyka, audyt i sprawozdawczość); zapewnienie jakości) przeglądy; dochodzenia i dyscyplinę; oraz współpracę i wymianę informacji z władzami w innych krajach w zakresie nadzoru nad audytem.

Poza regulacjami państwowymi, FSR samorząduje swoich członków, określając dodatkowe wymagania.

Organ regulacyjny sektora finansowego, Duński Urząd Nadzoru Finansowego, jest uprawniony do ustanawiania dodatkowych wymogów edukacyjnych dla audytorów. Zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym nr 1406 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie DWB dla spółek celowych, biegli rewidenci, którzy przeprowadzają ustawowe badania sprawozdań finansowych instytucji finansowych, są zobowiązani do uzyskania co najmniej 180 godzin DWB w okresie trzech lat, przy czym obowiązkowe jest uzyskanie dodatkowych 60 godzin DWB właściwych dla świadczenia usług księgowych i audytorskich w takich instytucjach.

Zgodnie z duńską ustawą o zatwierdzonych rewidentach i firmach audytorskich (ustawa o audycie) nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r., duński urząd ds. działalności gospodarczej (DBA), agencja działająca w ramach Ministerstwa Gospodarki i Rozwoju, jest publicznym organem nadzoru nad audytem. DBA jest odpowiedzialny za: (i) rejestrację, zatwierdzanie i wycofywanie biegłych rewidentów; (ii) przyjmowanie standardów i przepisów (dotyczących kształcenia, ustawicznego rozwoju zawodowego, etyki, audytu i sprawozdawczości); (iii) przeglądy zapewnienia jakości; (iv) dochodzenia i dyscyplinę; oraz (v) współpracę i wymianę informacji z organami w innych państwach w zakresie nadzoru nad audytem. DBA ustanowił duński organ nadzorczy ds. audytu w celu obsługi systemu kontroli jakości uprawnionego na mocy ustawy o audycie. DBA jest członkiem Międzynarodowego Forum Niezależnych Organów Nadzoru nad Audytem.

FSR – Duńscy Biegli Rewidenci (FSR) to duńska parasolowa organizacja handlowa zajmująca się audytem (w tym firmami audytorskimi), księgowością, podatkami i finansami przedsiębiorstw, pracująca głównie w praktyce publicznej, biznesie i przemyśle, z bardzo niewielkim odsetkiem osób pracujących w sektorze publicznym. FSR została utworzona w 1912 roku. W 2011 roku trzy instytuty audytu – FSR (biegli rewidenci), FRR (Duński Instytut Biegłych Rewidentów Publicznych) i REVIFORA (stowarzyszenie dla młodszych księgowych lub praktykantów) – połączyły się w jedno stowarzyszenie pod nazwą FSR. FSR jest jedyną profesjonalną organizacją księgową w Danii. Ma ona zarówno korporacyjne, jak i indywidualne rodzaje członkostwa, a jej członkami jest ponad 700 publicznych firm księgowych. Audytorzy w Danii nie są upoważnieni do członkostwa w FSR, ale zdecydowana większość państwowych autoryzowanych księgowych i zarejestrowanych księgowych w praktyce publicznej jest członkami dobrowolnymi.

FSR samoreguluje swoich członków, czyli OSO, ustanawiając dodatkowe wymagania dla swoich członków. W ramach istniejącego systemu regulacji zawodu księgowego FSR jest upoważniona do tego:

ustanawiania standardów rachunkowości i audytu;

definiowania i egzekwowania kodeksów etycznych i dyscypliny swoich członków;

współpracy z Duńską Agencją Biznesu i Duńskim Urzędem Nadzoru Finansowego w sprawach mających wpływ na ustanowienie ogólnych wstępnych wymogów dotyczących rozwoju zawodowego i ustawicznego rozwoju zawodowego; oraz

wdrożenie ustawicznego kształcenia zawodowego dla swoich członków i monitorowanie zgodności z przepisami.

Oprócz członkostwa w IFAC, FSR jest członkiem Fédération des Experts-comptables de Européen oraz Nordyckiej Federacji Księgowych, reprezentowanej przez wiodące krajowe instytuty zawodowych księgowych w pięciu krajach nordyckich.

Dania posiada obowiązkowy system kontroli zapewnienia jakości (QA), który obejmuje badanie sprawozdań finansowych i inne zadania związane z zapewnieniem jakości. Duńska ustawa o zatwierdzonych audytorach i firmach audytorskich (ustawa o badaniu sprawozdań finansowych) nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r. oraz rozporządzenie wykonawcze nr 985 (2014) w sprawie kontroli jakości stanowią podstawę prawną dla systemu kontroli jakości i przyznają uprawnienia duńskiemu organowi ds. przedsiębiorczości (DBA) do nadzorowania audytorów i firm audytorskich. DBA ustanowił Duński Urząd Nadzoru nad Audytem (DSAA) w celu zarządzania systemem kontroli jakości określonym w ustawie o badaniu sprawozdań finansowych. Wyjaśnione ISQC 1 oraz ISA 220, Kontrola jakości w zakresie badania sprawozdań finansowych, zostały przyjęte zgodnie z ustawą o badaniu sprawozdań finansowych. DBA przeprowadza przeglądy biegłych rewidentów i firm audytorskich przeprowadzających badania jednostek interesu publicznego (JIP) w trzyletnim cyklu przeglądu, natomiast DSAA dokonuje przeglądu biegłych rewidentów i firm audytorskich jednostek niebędących JIP przynajmniej co sześć lat. Organ nadzoru zaleca firmom podjęcie odpowiednich działań następczych w oparciu o ustalenia z przeglądów zapewniania jakości i w razie potrzeby nakłada odpowiednie sankcje.

FSR informuje, że w oparciu o ocenę przeprowadzoną w drugim kwartale 2015 r., system kontroli jakości prowadzony przez DBA i DSAA spełnia wymogi SMO 1 (zaktualizowanego w 2012 r.).

Państwowy autoryzowany księgowy (State Authorized Public Accountant – SPA), wyznaczany na biegłych rewidentów, jest jedyną kategorią zawodowych księgowych regulowaną na szczeblu państwowym w Danii. Duński Urząd ds. Przedsiębiorstw (DBA), Duński Urząd Nadzoru Finansowego (DFSA) oraz uczelnie wyższe ponoszą wspólną odpowiedzialność za ustanowienie i administrowanie wymogami w zakresie wstępnego rozwoju zawodowego (IPD) i ustawicznego rozwoju zawodowego (CPD) dla audytorów w Danii. Duńska ustawa o zatwierdzonych rewidentach i firmach audytorskich (ustawa o badaniu sprawozdań finansowych) nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r. upoważniła DBA do ustanowienia wymogów w zakresie IPD i CPD dla biegłych rewidentów. Rozporządzenie wykonawcze nr 1406 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie badania sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń precyzuje dodatkowo wymogi CPD dla zakładów ubezpieczeń, które świadczą usługi na rzecz podmiotów sektora finansowego nadzorowanych przez DFSA.

Zgodnie ze sprawozdaniem UNCTAD z 2013 r. wymogi dotyczące edukacji w zakresie rachunkowości biegłych rewidentów w Danii są dostosowane do wymogów IES.

FSR – Duńscy audytorzy (FSR) ustanawiają wymogi IPD i CPD dla swoich członków. Z raportu wynika, że choć nie jest to prawnie wymagane, w praktyce wszyscy kandydaci, którzy planują ubiegać się o licencję jako SPA, decydują się na zapisanie się do programu IPD FSR. Co więcej, FSR informuje, że większość audytorów bierze również udział w szkoleniach z zakresu CPD prowadzonych przez FSR, jednak członkowie mogą również spełniać wymagania dotyczące CPD, biorąc udział w szkoleniach oferowanych przez duże firmy księgowe i niektóre sieci mniejszych firm, które zapewniają CPD w różnych obszarach. FSR informuje, że na bieżąco zajmuje się wszystkimi wymogami IES IPD i CPD.

Artykuł 16 duńskiej ustawy o zatwierdzonych audytorach i firmach audytorskich (ustawa o audycie) nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r. oraz rozporządzenie wykonawcze nr 985 (2014) w sprawie kontroli jakości stanowią, że audyty muszą być przeprowadzane zgodnie z „ogólnie przyjętymi praktykami audytowymi” i upoważniają Duński Urząd ds. W praktyce „ogólnie przyjęte praktyki audytu” nie są zdefiniowane i de facto standardy audytu wydane przez Duńskie RSB – Duńskie Urzędy Nadzoru Finansowego (FSR) są stosowane do audytów w Danii. Od 2010 r. duńskie standardy rewizji finansowej są w rzeczywistości Międzynarodowymi Standardami Rewizji Finansowej (MSRF) ogłoszonymi przez IAASB i przetłumaczonymi przez FSR. Ponadto wymaga się, aby badania sprawozdań finansowych i poświadczenia wiarygodności były przeprowadzane zgodnie z duńskimi przepisami, w przypadku gdy wymogi przepisów wykraczają poza wymogi ustanowione w oświadczeniach IAASB. Audytorzy instytucji finansowych również podlegają wymogom ustawy o badaniu sprawozdań finansowych i stosują MSRF.

 

MSRF w wersji przetłumaczonej i przyjętej przez FSR są uznawane za ogólnie przyjęte standardy badania sprawozdań finansowych w Danii, ponieważ DBA nie wydał takich standardów.

Artykuł 16 duńskiej ustawy o zatwierdzonych rewidentach i firmach audytorskich nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawia zasady etyczne dla państwowych autoryzowanych księgowych bez odniesienia do Kodeksu Etycznego IESBA. Daje on również Duńskiemu Urzędowi Nadzoru Biznesu (DBA) ostateczną władzę w zakresie ustalania standardów etycznych. DBA przekazał Duńskiemu Komitetowi Audytorów FSR (FSR) uprawnienia do przyjmowania wymogów etycznych dla swoich członków. FSR informuje w swoim Planie Działania na rok 2015, że Kodeks Etyczny IESBA obowiązuje w Danii od 2000 roku. FSR prowadzi ciągły proces mający na celu wprowadzenie zmian do Kodeksu i przyjęła i przetłumaczyła wersję Kodeksu Etycznego IESBA z 2013 r. na wniosek jego członków. Kodeks etyki zawiera dodatkowe wymogi w celu zapewnienia zgodności z duńskimi wymogami prawnymi. FSR informuje, że Kodeks jest uważany za ważne oświadczenie interpretacyjne również dla osób niebędących jego członkami.

Duńskie Ministerstwo Finansów, które jest odpowiedzialne za przyjęcie standardów rachunkowości dla sektora publicznego, nie przyjęło IPSAS w Danii i nie ma na to czasu. Organy sektora publicznego sporządzają sprawozdania finansowe w oparciu o metodę kasową. Niemniej jednak Centralna Rada ds. Rachunków Rządowych, w której skład wchodzą przedstawiciele różnych ministerstw, Krajowy Urząd Kontroli oraz FSR – Duńscy Audytorzy (FSR), monitorują rozwój IPSAS oraz stosowanie standardów przez inne państwa członkowskie Unii Europejskiej. IPSAS nie zostały przetłumaczone na język duński.

Sprawozdania finansowe rządu są sporządzane zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o rachunkowości państwowej. Sprawozdania finansowe dla gmin sporządzane są zgodnie z zasadami określonymi w Ustawie o zarządzaniu gminami. Z raportu FSR wynika, że coraz częściej instytucje rządowe i instytucje zarządzane przez gminy sporządzają alternatywne, nieoficjalne sprawozdania finansowe w oparciu o te same zasady, co podmioty sektora prywatnego, tj. zasady podobne do zasad IPSAS.

Zgodnie z duńską ustawą o zatwierdzonych audytorach i firmach audytorskich (ustawa o audycie) nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r., duński urząd ds. przedsiębiorczości powołał Trybunał Obrachunkowy, który jest ostatecznie odpowiedzialny za wdrożenie systemu dochodzeniowego i dyscyplinarnego (I&D) w Danii. Trybunał Obrachunkowy jest niezależny zawodowo i jest uprawniony do nakładania różnych sankcji w oparciu o wyniki swoich dochodzeń. FSR – Duński Trybunał Obrachunkowy (FSR), który posiada wewnętrzne przepisy regulujące zachowanie zawodowe członków, może przekazywać sprawy do Trybunału w celu przeprowadzenia dochodzenia i, w zależności od ustaleń, ma prawo do wydalenia swoich członków. Zgodnie z art. 43 Ustawy o Biegłych Rewidentach, FSR jest uprawniona z mocy prawa do złożenia skargi na każdego upoważnionego i zarejestrowanego księgowego państwa, niezależnie od tego, czy jest on członkiem czy nie.

FSR informuje, że na podstawie przeglądu przeprowadzonego w lutym 2015 r., system I&D obsługiwany przez Trybunał Obrachunkowy jest w pełni zgodny ze zmienionymi wymogami SMO 6.

FSR informuje, że bada również podejrzane działania podejmowane przez osoby niebędące członkami Trybunału Obrachunkowego w celu ochrony reputacji jego członków.

Duński Urząd ds. Przedsiębiorstw (DBA) i Duński Urząd Nadzoru Finansowego (DFSA) są wyznaczonymi organami ustalającymi standardy rachunkowości w Danii dla nadzorowanych przez nie podmiotów.

Zgodnie z wymogami UE, transponowanymi do duńskiej ustawy o sprawozdaniach finansowych z 2002 r., spółki giełdowe w Danii są zobowiązane do stosowania MSSF zatwierdzonych przez UE w swoich skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych oraz w jednostkowych sprawozdaniach finansowych w przypadku spółek giełdowych niebędących członkami grupy, które nie sporządzają sprawozdań skonsolidowanych. Od 2009 r. Dania zniosła wymóg stosowania MSSF przez spółki giełdowe w ich jednostkowych sprawozdaniach finansowych. Inne spółki mają prawo stosować MSSF.

Spółki nienotowane na giełdzie muszą również spełniać wymogi duńskiej ustawy o sprawozdaniach finansowych. Mogą one zdecydować się na stosowanie MSSF lub duńskich standardów rachunkowości opracowanych przez Duńską Komisję Nadzoru Finansowego (DASC). Duńskie standardy rachunkowości wydane przez DASC i/lub MSSF mogą być stosowane na zasadzie dobrowolności w celu zapewnienia przejrzystości i zaspokojenia potrzeb informacyjnych użytkowników.

Chociaż oparte na MSSF, duńskie standardy rachunkowości różnią się od MSSF w niektórych aspektach.

Zgodnie z duńską ustawą o działalności finansowej (Financial Business Act), uzupełnioną o kilka rozporządzeń wykonawczych i przepisów zawartych w innych ustawach, DFSA nadzoruje sprawozdawczość finansową instytucji finansowych w Danii. Instytucje finansowe nienotowane na giełdzie są upoważnione przez DFSA do stosowania standardów określonych w duńskiej ustawie o sprawozdaniach finansowych.

Dania nie przyjęła MSSF dla MŚP. W 2015 r. duński parlament udzielił DBA upoważnienia do wydania przepisów dotyczących odstępstw od duńskiej ustawy o sprawozdaniach finansowych, jeżeli odstępstwa te są konieczne do tego, aby MSSF dla MŚP miały zastosowanie do duńskich przedsiębiorstw. Nie wydano jeszcze takich przepisów.

Definicje elementów, kryteriów uznawania itp. zawarte w duńskiej ustawie o sprawozdaniach finansowych oraz w rozporządzeniach wykonawczych DFSA są identyczne z ramami i standardami MSSF.

Zasadniczo usługi badania sprawozdań finansowych zwiększają wiarygodność informacji finansowych przygotowywanych przez klientów do wykorzystania przez inwestorów, wierzycieli i inne zainteresowane strony.

 

Podatki w Danii

Osoba zatrudniona może być objęta albo pełnym obowiązkiem podatkowym albo ograniczonym obowiązkiem podatkowym.
Osoby o ograniczonym obowiązku podatkowym ( begrænset skattepligt), to najczęściej osoby :
– pracujące w Danii, lecz mieszkające zagranicą
– osoby, których umowa o pracę jest na czas określony
Te osoby mają obowiązek płacenia podatku dochodowego w Danii od dochodu uzyskanego w Danii.
Pozostałe podatki muszą odprowadzić natomiast w kraju, w którym mieszkają ( np. podatki od nieruchomości, od spadku, od dochodu uzyskanego w Polsce, itd.).
Osoby objęte pełnym obowiązkiem podatkowym w stosunku do Danii muszą odprowadzać również wszystkie podatki w Danii.
Za co tak naprawdę płacimy?
Przy każdej wypłacie potrącana jest składka na fundusz pracy ( po duńsku AMbidrag). Wynosi ona 8%. Z tego funduszu są później wypłacane m.in. zasiłki dla bezrobotnych
Następnie potrącana jest zaliczka na podatek dochodowy- wysokość wylicza urząd skarbowy. Jest to miedzy 36% a 53 procent. W skład zaliczki wchodzi :
1. Składka zdrowotna w 2014 to 5%
2. Składka na gminę- jej wysokość zależy od gminy
3. Składka na skarb państwa/ podatek dolny

Jaki jest termin rozliczenia się z podatku potrąconego w Danii?

Rok podatkowy w Danii pokrywa się z rokiem kalendarzowym.
Rozliczenie z Duńskim Urzędem Podatkowym możliwe jest do 3 lat wstecz i jest obowiązkowe.

Deklaracje podatkową należy złożyć do 1 maja lub też 1 lipca danego roku – termin złożenia zeznania zależy od obowiązku podatkowego osoby i jest widoczny na deklaracji podatkowej przesłanej z urzędu.

Jak w praktyce wygląda rozliczenie PIT dochodów z Danii?

Polak przyjeżdżający do pracy w Danii musi w pierwszej kolejności udać się do biura rejestracyjnego w danym mieście, aby uzyskać numer CPR. Numer ten jest odpowiednikiem polskiego numeru identyfikacji podatkowej, ale jest też potrzebny, np. przy załatwianiu spraw w bankach, podczas wizyt u lekarza. Dodatkowo, osoba przyjeżdżająca do Danii powinna zgłosić się do tzw. Skattecenter (SKAT) odpowiednika urzędu skarbowego i zarejestrować się w duńskim systemie podatkowym.

Proces składania zeznania podatkowego w Danii jest skomplikowany i rozłożony w czasie. W listopadzie każdy podatnik otrzymuje od władz skarbowych tzw. wstępną kalkulację podatkową. Kalkulacja zawiera dane, jakie posiada urząd na temat dochodów, ulg i odliczeń podatnika w danym roku podatkowym. Podatnik powinien zaakceptować lub skorygować dane na temat wysokości dochodów i odliczeń, jakie posiada.

Wraz ze wstępną kalkulacją podatkową podatnik otrzymuje tzw. kartę podatkową, którą należy przedstawić pracodawcy, gdyż na jej podstawie pracodawca, działając jako płatnik, pobiera odpowiednią zaliczkę. Karta zawiera informacje o ulgach i odliczeniach przysługujących pracownikowi oraz stawce podatku, jaka powinna być stosowana przy poborze zaliczki.

Podatki w Danii w 2011 roku

 Rodzaj podatku Stawka
Podatki lokalne
Podatek miejski (średnia stawka w 2011 roku w zależności od lokalizacji). 24,90%
Składka na ubezpieczenie zdrowotne. 8%
Średnia innych podatków lokalnych (bez podatku kościelnego) 32,90%
Składka na fundusz pracy 8%
Podatek państwowy
Podatek podstawowy od dochodów osobistych 3,64%
Górny podatek od dochodów osobistych liczony od nadwyżki 389 900 DKK 15%

Jakie dokumenty niezbędne są do rozliczenia się w Danii?

Selvangivelse – formularz zeznania podatkowego – wystawiony przez urząd i przesyłany na zarejestrowany adres podatnika w Polsce lub w Danii.

Arsopgorelse – rozliczenie roczne przesyłane przez duński urząd podatkowy, dokument ten pokazuje wysokość dochodu oraz wysokość potrącanych podatków w czasie danego roku podatkowego. W rozliczeniu zawarta jest informacja o kwocie zwrotu podatku lub ewentualnej dopłacie. Należności należy uregulować nie później niż do trzech miesięcy od otrzymania decyzji.

Oplysningsseddel – dokument dołączony do ostatniego czeku, który otrzymuje się od pracodawcy albo na koniec pracy albo z końcem danego roku podatkowego, wykazuje on dochody oraz wysokość płaconego podatku.

Lonseddel – comiesięczne lub cotygodniowe odcinki wypłat.

Deklarację podatkową można przesłać pocztą tradycyjną lub za pośrednictwem Internetu. Jednak urząd skarbowy dużo chętniej i szybciej dokonuje rozliczeń sporządzanych on-line. Do rozliczenia on-line potrzebny jest aktualny TastSelv-kode (8 cyfrowy numer, który jest hasłem potrzebnym do zalogowania się do systemu). Kod można zamówić na stronie urzędu:www.tastselv.skat.dk.

Podatek dochodowy

Osoby fizyczne – w Danii osoby fizyczne opłacają liniowy podatek dochodowy (na rzecz gminy), który wynosi 32,6%, oraz progresywny podatek, który wynosi 5,64% (dochody większe niż 42 tys. koron duńskich powiększonych o dochody od kapitału) oraz 15% (dochody większe niż 42 tys. 100 koron duńskich powiększonych o dochody od kapitału), płacony na rzecz skarbu państwa. Podatkiem progresywnym opodatkowane są dochody z pracy i dochody kapitałowe, ale obciążenie dochodu osoby fizycznej nie może przekroczyć 59%.

Jeżeli prowadzisz firmę lub jesteś zatrudniony w Danii, to podlegasz pod duńskie podatki, które są progresywne, czyli wysokość progu podatkowego zależy od wysokości twoich dochodów. W Danii możesz odliczyć od podatku składki ubezpieczeniowe, alimenty na dzieci, składki emerytalne, transport do pracy i koszty wyżywienia, jednak duński urząd skarbowy ma prawo sprawdzić, w przeciągu 7 lat, czy powyższe wydatki pokrywają się z prawdą.

Co warto wiedzieć o duńskich podatkach: (sugeruję grafikę, tabelkę)

  • stawki procentowe podatku dochodowego na rok 2019 wynoszą:
  • 8% dla dochodów niższych niż 50 217 DKK
  • 39,2% dla dochodów od 50 217 DKK do 558,043 DKK
  • 56,5% dla dochodów wyższych niż 558,043 DKK
  • w Danii obowiązuje również podatek kościelny, który jest dobrowolny i wynosi 0,92%,
  • duński podatek municypalny płacony regionalnym samorządom jest ruchomy,
  • w Danii kwota wolna od podatku jest ustalana co roku (w 2019 roku wynosiła 10,10% od wynagrodzenia brutto; osoby, których dochód nie przekroczył 37 200 DKK, były zwolnione z płacenia podatku),
  • w regionalnym urzędzie ceł i podatków trzeba dokonać rejestracji za pośrednictwem Agencji Przedsiębiorstw i Handlu (Danish Commerce and Companies Agency).

Samozatrudnienie – duński urząd skarbowy (SKAT; www.skat.dk) uznaje przychody z prowadzenia działalności na zasadzie samozatrudnienia za przychody właściciela firmy, dlatego też podatek od biznesu jest deklarowany na jednym zeznaniu podatkowym, a właścicielowi działalności, który odprowadza podatki i składki, przysługują świadczenia emertytalne i zdrowotne takie jak osobom zatrudnionym w Danii. Raz na kwartał albo raz na pół roku, przez stronę internetową duńskiego Urzędu Skarbowego (SKAT, przez system LetLøn, dzięki któremu można prowadzić dokumentację płacową pracowników), należy złożyć deklarację podatkową (podatek dochodowy i VAT). Zaliczki na podatek dochodowy odprowadza się 20 marca (w tym terminie można wpłacić wyższą zaliczkę, żeby otrzymać zwrot podatku z odsetkami, które są wyższe niż w banku) oraz 20 listopada (w tym terminie oprocentowanie jest obniżone o 0,4, czyli odsetki są niższe niż w banku).

VAT

Spółki – w przypadku założenia i prowadzenia spółki w Danii obowiązuje podatek od osób prawnych – CIT, który wynosi 22%, ale jeżeli roczne obroty duńskiego przedsiębiorstwa przekroczą 20 tys. DKK, to zostaje ono płatnikiem VAT, który wynosi 25%.

Co warto wiedzieć o podatku VAT:

  1. Pod VAT podlegają wszystkie duńskie przedsiębiorstwa, których roczne obroty są większe niż 50 tys. koron duńskich.
  2. Wysokość podatku VAT wynosi 25%.
  3. Wysokość podatku za takie usługi, jak – sprzedaż bądź wynajem nieruchomości (z dostawą energii, wody i gazu), opieka medyczna, edukacja, bankowość, transakcje ubezpieczeniowe i działalność kulturalna – wynosi 0%.
  4. Zagraniczni pracownicy, którzy są w Danii zatrudnieni na czas mieszczący się w przedziale od 3 miesięcy do 3 lat i ich minimalne zarobki wynoszą 47,5 tys. koron duńskich, podlegają pod 25-procentowy podatek liniowy, który jest powiększony o 9% składkę na duński rynek pracy.
  5. Stały, 25-procentowy podatek VAT, opłacają wszelkie przedsiębiorstwa sprzedające w Danii usługi bądź towary, jest to podatek od wartości dodanej, dodawany do ceny usług oraz towarów, które są sprzedawane przez spółkę.
  6. Właściciel duńskiej firmy musi ją zarejestrować jako płatnika VAT przed rozpoczęciem świadczenia usług oraz dostaw towarów; pracodawca ma na to 8 dni.
  7. Biznes można zgłosić jako płatnika VAT przez stronę RUT, czyli Rejestru Zagranicznych Dostawców (virk.dk).
  8. Procedura odwrotnego obciążenia polega na tym, że spółki zagraniczne, które chcą sprzedawać towary i usługi duńskim przedsiębiorstwom, nie muszą pobierać duńskiego podatku VAT. Wówczas nie naliczamy na fakturze podatku, wpisujemy tylko wartość netto towaru lub usługi, i korzystamy z gotowej formuły np. Reversed charge, która oznacza, że nabywca powinien naliczyć i opłacić VAT od usługi oraz wpisujemy CVR lub SE-nummer (numer rejestracyjny nabywcy). Do takich usług należą m.in.:
  • sprzątanie,
  • prace budowlane,
  • prace konserwacyjne i wszelkie naprawy,
  • rozrywka,
  • wydarzenia sportowe,
  • wystawy,
  • leasing pracowniczy,
  1. Numer SE (nadany przez SKAT) podaje polska firma, która jest w Danii zarejestrowana jako płatnik podatku VAT (jeżeli nie jest zarejestrowana, to podaje tylko NIP).
  2. Jeżeli właściciel duńskiej spółki jest jednocześnie pracodawcą, a co za tym idzie zatrudnia pracowników, to jest zobowiązany zarejestrować się w Danii jako pracodawca.
  3. Zagraniczni pracownicy (zarówno stali jak i sezonowi), których właściciel duńskiej firmy chce zatrudnić, podlegają rozmaitym przepisom podatkowym, które są związane z ich pochodzeniem i tym, od kiedy mieszkają w Danii.
  4. Polskie firmy, nawet jeśli nie są płatnikami VAT w Danii, mają prawo do zwrotu VAT-u od opodatkowanych duńskich kosztów.
  5. Odbiorca usług w Danii ma obowiązek zarejestrować się jako płatnik VAT i opłacić ten podatek, nawet jeżeli świadczy usługi przedsiębiorstwom niezarejestrowanym jako płatnicy VAT.

CIT

Co warto wiedzieć o podatku CIT:

  1. Podatek dochodowy od osób prawnych to 28%.
  2. Pod podatek CIT podlegają osoby prawne tj. spółki z o.o. czy spółki akcyjne, a przy spółkach osobowych opodatkowaniu podlegają tylko wspólnicy tych spółek.
  3. W Danii spółki opodatkowane są na zasadzie konsolidacji, czyli opodatkowana jest dominująca spółka duńska, jej oddziały i spółki zależne.

Zwrot podatku w Danii

Pamiętaj, że masz prawo ubiegać się o zwrot podatku z Danii. Musisz tylko złożyć roczne zeznanie podatkowe.

Poniżej znajdziesz odpowiedzi na najczęstsze pytania dotyczące zwrotu podatku z Danii oraz samej procedury rozliczenia.

Jeżeli pracowałeś/łaś w poprzednim roku w Danii i Polsce, pamiętaj, aby ująć duńskie dochody w polskiej deklaracji PIT 36/ZG.

Jaki jest termin złożenia deklaracji podatkowej w Danii?
Z powodu pandemii koronawirusa, termin złożenia deklaracji za rok 2019 został wydłużony i upływa 1 września 2020.
Każda osoba pracująca w Danii powinna dokonać rozliczenia z urzędem skarbowym Skat.
Deklaracje należy składać regularnie za poprzedni rok tj. w 2020 za rok 2019.
Możliwe jest też dokonanie korekty za 3 ostatnie lata tj.: 2016, 2017 i 2018.
Termin wystawienia decyzji zależny jest od formy wysłania rozliczenia.
Rozliczenie papierowe – decyzja wystawiona w terminie około 3 miesięcy.
Rozliczenie elektroniczne – w większości przypadków decyzja wystawiona od razu.

Rozliczenie duńskie można wykonać do 3 lat wstecz, a termin rozliczenia został umieszczony w deklaracji podatkowej wysłanej ci przez SKAT
Od dochodu podlegającego opodatkowaniu można odliczyć wydatki na wyżywienie, noclegi oraz dojazdy do pracy a także na przejazdy pomiędzy Danią i Polską.
Dokumentem niezbędnym do rozliczenia jest Selvangivelse otrzymany z duńskiego urzędu SKAT.

Roczne rozliczenie podatkowe Årsopgørelse jest podsumowaniem podatków za zeszły rok, pokazującym Twoje dochody, odliczenia, kwotę wolną od podatku oraz zapłacony wcześniej podatek.

Twoje roczne rozliczenie podatkowe jest gotowe i dostępne na stronie skat.dk

Korekty rozliczenia dokonujemy na samoobsługowej stronie Tast Selv do 1 Maja 2019.

Ostateczny termin złożenia rozszerzonej deklaracji podatkowej dla przedsiębiorców.

Rozliczenie podatkowe dotyczy także przedsiębiorców, którzy tak samo jak i osoby prywatne zobowiązani są do sprawozdania dochodów i wychodów firmy jednoosobowej i I/S.

Jeśli pracowałeś lub pracujesz w Danii masz prawo ubiegać się o zwrot podatku z Danii wnioskować o nadpłacony podatek może każda osoba, która pracowała na umowę o pracę zgodnie z przepisami tam panującymi a pracodawca w tym okresie zatrudnia na terenie Danii odprowadzał podatek do duńskiego Urzędu Skarbowego – SKAT.

O odzyskanie podatku z Danii, możesz starać aż do 3 lat wstecz aktualnie za lata: 2019, 2018, 2017.

Na decyzje podatkową o przyznaniu zwrotu podatku z Danii w większości przypadków czekamy do 6 miesięcy.

Aby ubiegać się odzyskanie podatku z Danii wymagany jest jeden z dokumentów Arsopgorelse, Oplysningsseddel, Selvangivelse, które dostaniesz od duńskiego pracodawcy lub SKAT.

Rozliczenie się z duńskim Urzędem Skarbowym SKAT jest obowiązkowe.

Nasze Biuro Rachunkowe realizuje kompleksową usługi zwrotu podatku z Danii.

Dochody z pracy w Danii – jak i gdzie płacić PIT

Jak ustalić rezydencję podatkową?

Zgodnie z przepisami polskiej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT) za polskiego rezydenta podatkowego uznaje się osoby, przebywające w Polsce dłużej niż 183 dni w danym roku, bądź też posiadające tu ośrodek interesów życiowych.

Zatem jeżeli dana osoba, podejmując pracę w Danii np. pozostawi najbliższą rodzinę w Polsce, dla celów rozliczeń z fiskusem będzie ona traktowana jako polski rezydent podatkowy.

Wiąże się z tym obowiązek deklarowania i opodatkowania w Polsce dochodów uzyskiwanych w innych państwach. Jednakże w sytuacji, w której ta sama osoba  przeniosłaby do Danii swój ośrodek interesów życiowych i spędzałaby w Polsce mniej niż 183 dni w roku, będzie ona uważana za nierezydenta podatkowego Polski.

Wiąże się z tym obowiązek deklarowania i opodatkowania w Polsce dochodów uzyskiwanych w innych państwach. Jednakże w sytuacji, w której ta sama osoba  przeniosłaby do Danii swój ośrodek interesów życiowych i spędzałaby w Polsce mniej niż 183 dni w roku, będzie ona uważana za nierezydenta podatkowego Polski.

Osoba, która jest uznawana za rezydenta podatkowego w danym kraju ma obowiązek zapłaty w tym kraju podatku obliczonego od całości swoich dochodów (bez względu na miejsce ich uzyskania).

Zgodnie z prawem duńskim, zakres obowiązku podatkowego w Danii jest ściśle związany z rezydencją podatkową. Za duńskiego rezydenta podatkowego uznana jest osoba, która wyrazi chęć posiadania takiej rezydencji, lub też kupując dom w Danii, postanowi się tam osiedlić. W takim przypadku, status rezydenta podatkowego osoba ta od pierwszego dnia przyjazdu do Danii.

Duńskim rezydentem podatkowym staje się również osoba, gdy jej pobyt na terytorium Danii przekroczy sześć kolejnych miesięcy. Przy obliczaniu tego okresu nie włącza się krótkich, wakacyjnych wyjazdów. Sześciomiesięczny okres zostanie natomiast przerwany w przypadku wyjazdu  w celu wykonywania pracy w innym kraju.

Metoda wyłączenia z progresją jako metoda unikania międzynarodowego podwójnego opodatkowania

Osoba podlegająca całkowitemu obowiązkowi podatkowemu w Danii jest zobowiązana do zapłacenia podatku od wszystkich dochodów, uzyskanych zarówno w Danii, jak i poza granicami kraju.

Natomiast osoba podlegająca ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu opłaca podatek od dochodu zyskanego jedynie w Danii. Obowiązek podatkowy osoby fizycznej wobec duńskiego fiskusa wygasa z dniem opuszczenia przez tę osobę terytorium Danii.

Zarówno duńscy rezydenci, jak i nierezydenci podatkowi podlegają obowiązkowi podatkowemu od wszystkich dochodów mających źródło w Danii, oczywiście przy uwzględnieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, jakie zawarła Dania z innymi państwami.

Warto zaznaczyć, że osoba mająca w Polsce status nierezydenta podatkowego i osiągająca dochody tylko w Danii, nie musi składać w Polsce zeznania podatkowego.

Wysokie stawki PIT i ulgi podatkowe

Dania jest krajem, charakteryzującym się jednymi z najwyższych w Europie obciążeniami podatkowymi.Obowiązuje tam progresywna skala podatkowa, a kumulatywne zobowiązanie podatkowe danej osoby nie może przekroczyć poziomu 51,5%. Jednak duńskie prawo podatkowe przewiduje kwotę wolną od podatku oraz wiele ulg i odliczeń, które mają wpływ na ostateczną wysokość zobowiązania podatkowego.

Podatnik może pomniejszyć swój dochód m.in. o:

– wydatki na fundusz emerytalny (do wysokości 46 000 DKK w 2011 r. pod warunkiem, że składki są wpłacane przez pracownika na prywatny fundusz emerytalny) i fundusz dla bezrobotnych,

– wydatki na dzieci, które nie pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym,

– wydatki na dojazd do pracy i z powrotem oddalonej o łączenie więcej niż 24 kilometry od miejsca zamieszkania (odliczenie wynosi 2 DKK za każdy kilometr przy odległości 25 – 100 kilometra oraz 1 DKK za kilometr w przypadku odległości powyżej 100 kilometrów), czy

– składki członkowskie stowarzyszeń zawodowych.

Większość ulg nie podlega przy tym odliczeniu w faktycznej wysokości, ale jest ustalana w sposób ryczałtowy.

W Danii pod pewnymi warunkami można również odliczyć wydatki związane z wykonywaniem pracy, m.in. w postaci kosztów relokacji, wydatków na literaturę fachową, ubrania robocze. Specjalne zasady odliczeń przewidziano dla osób delegowanych, – można ich dokonać, jeśli przekraczają kwotę podstawową (5 500 DKK 2011 r.).

Wydatki związane z oddelegowaniem podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania, jednak pod warunkiem, że osoba delegowana kontynuuje pracę w kraju oddelegowania dla tego samego pracodawcy. Osoba oddelegowana, pozostająca w związku małżeńskim, której małżonek pozostał w kraju macierzystym jest upoważniona do skorzystania z podwójnej ulgi rodzinnej (w wysokości 400 DKK za tydzień lub na podstawie faktycznych wydatków udokumentowanych odpowiednimi rachunkami).

W  2011 r. ulga podatkowa przysługująca podatnikom powyżej 18 roku życia wynosi 42 900 DKK. Dla osób poniżej 18 roku życia jest to kwota 32 200 DKK. W przypadku braku możliwości wykorzystania  całej ulgi podatkowej przez małżonka, odliczenia różnicy dokonuje jego współmałżonek.

Duńscy podatnicy mogą również skorzystać z odliczeniu od dochodu darowizn, dokonanych na rzecz wyznaczonych organizacji, instytucji charytatywnych, fundacji, itp. W 2011 r. darowizny można odliczyć do wysokości 14 500 DKK.

Dodatkowo, każdy podatnik musi opłacać specjalną składkę na rzecz rynku pracy w wysokości 8% dochodu. Co ważne, jest to składka, którą muszą opłacać także osoby, których dochód nie przekroczył kwoty wolnej od podatku.

W Danii małżonkowie rozliczają się oddzielnie. Jednak niektóre ulgi, bądź ich nadwyżki mogą być transferowane na drugiego małżonka, z tym że musi on mieszkać na terytorium Danii.

Do obciążeń płaconych bezpośrednio do budżetu państwa należy także doliczyć obciążenia z tytułu podatku miejskiego, powiatowego i kościelnego (o ile jest się członkiem duńskiego kościoła luterańskiego).

Każde miasto i powiat może przy tym samodzielnie ustalać wysokość podatku od dochodu (w granicach określonych przez władze państwowe), który mieszkańcy zarejestrowani w danym mieście, czy powiecie są zobowiązani opłacać. Zobowiązania z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości 8% dochodu są również wpłacane bezpośrednio do budżetu lokalnych władz.

Stawki podatkowe w Danii

Stawki podatkowe

Podatki konsumpcyjne

Charakter podatku VAT (Value-added tax – Meromsætningsafgift MOMS)Tax Rate25%Reduced Tax Rate Nie ma obniżonych stawek w Danii, ale niektóre świadczenia są zwolnione z podatku; na przykład usługi finansowe, ubezpieczenia, leczenie, edukacja, transport osób. Inne dostawy są opodatkowane stawką zerową; na przykład dostawy eksportowe i lokalne dostawy ograniczonej liczby towarów i usług zasadniczo związane z eksportem lub transportem międzynarodowym.Inne podatki konsumpcyjne Różne podatki akcyzowe (link w języku duńskim) mają zastosowanie w Danii do towarów pochodzących z jurysdykcji spoza UE. Towary te obejmują tytoń, napoje alkoholowe, czekoladę i inne środki spożywcze zawierające cukier, produkty energetyczne i pojazdy itp. Stawki podatku akcyzowego zależą od rodzaju towarów, a w niektórych przypadkach od kategorii towarów (np. opakowania, takie jak torby plastikowe, papierowe).

Dania nakłada również podatki ekologiczne, w tym podatki od emisji dwutlenku węgla i ścieków. Dowiedz się więcej o podatkach i rachunkowości w Danii na stronie GlobalTrade.net, w Katalogu dostawców usług w handlu międzynarodowym.

Podatki od osób prawnych

Podatek dochodowy od osób prawnych22%Stawka podatkowa dla przedsiębiorstw zagranicznychPrzedsiębiorstwa nie będące rezydentami są opodatkowane tylko od swoich zysków pochodzących z Danii, według standardowej stawki 22%.Opodatkowanie zysków kapitałowychZyski kapitałowe są zasadniczo włączone do dochodu podlegającego opodatkowaniu i podlegają standardowej stawce podatku dochodowego od osób prawnych (22%). Zyski kapitałowe osiągnięte przez duńskiego akcjonariusza korporacyjnego w wyniku sprzedaży akcji grupy, akcji spółek zależnych i nienotowanych akcji portfelowych są zwolnione z podatku. Zyski kapitałowe z tytułu notowanych akcji portfelowych podlegają opodatkowaniu według stawki 22%. Zasadniczo zagraniczni akcjonariusze nie podlegają duńskiemu podatkowi od zysków kapitałowych ze sprzedaży akcji duńskich spółek. Dozwolone główne odliczenia i ulgi podatkowe. Wydatki na działalność gospodarczą, w tym odsetki i tantiemy, wynagrodzenia i wydatki na personel, 25% wydatków na rozrywkę, koszty badań rynkowych itp. podlegają odliczeniu. Dostępne są również zachęty podatkowe w postaci pełnego odliczenia wydatków na badania i rozwój, nabycie patentów i know-how, amortyzacja aktywów nabytych dla celów badań i rozwoju itp. Roczne odpisy amortyzacyjne od maszyn i urządzeń mogą być wnioskowane w ramach metody degresywnej w wysokości do 25 %. Przedsiębiorstwa mogą odliczyć niewielką kwotę w przypadku darowizn na rzecz niektórych organizacji wymienionych w wytycznych duńskich organów podatkowych (maksymalnie do 16 300 DKK rocznie w roku podatkowym 2019). Duńskie przedsiębiorstwo może ubiegać się o odliczenie tantiem, opłat za zarządzanie i podobnych płatności dokonywanych na rzecz zagranicznych podmiotów zależnych, jeżeli kwoty te są dokonywane na warunkach rynkowych i odzwierciedlają otrzymane usługi.

 

Straty operacyjne netto mogą zostać odliczone od dochodu podlegającego opodatkowaniu do wysokości 8.385.000 DKK. Straty przekraczające tę kwotę mogą zostać odliczone do 60% dochodu podlegającego opodatkowaniu (za rok podatkowy 2019). Inne przedsiębiorstwa świadczące usługi w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych mogą zdecydować się na płacenie podatku tonażowego przez okres 10 lat zamiast zwykłego podatku dochodowego od osób prawnych. Specjalny podatek węglowodorowy dotyczy również dochodów z węglowodorów (52%) oraz dochodów z działalności powiązanej (22%). Podatek od wynagrodzeń ma zastosowanie do niektórych spółek, które są zwolnione z podatku VAT.

 

Właściciele nieruchomości niemieszkalnych płacą dwa odrębne podatki, jeden na poziomie państwa, a drugi na poziomie gminy. Krajowy podatek od nieruchomości wynosi 1% dla wszystkich nieruchomości o wartości niższej niż 3,04 mln DKK, 3% dla wszystkich nieruchomości przekraczających tę kwotę). Stawka podatku gruntowego jest ustalana przez gminy i musi wynosić od 1,6% do 3,4% wartości gruntu. Podatek stemplowy jest płatny od kilku dokumentów, takich jak akt przeniesienia własności nieruchomości (1.400 DKK plus 0,6 % kwoty przeniesienia lub publicznej wyceny, w zależności od tego, która z tych kwot jest najwyższa). Od przekazania udziałów nie jest pobierana opłata skarbowa.

 

Duńskie przedsiębiorstwa muszą płacić podatki ekologiczne przedsiębiorstwom dostarczającym energię, które następnie płacą podatki duńskim organom podatkowym. Większość stawek podatków ekologicznych jest regulowana co roku i może być częściowo zwrócona.Inne zasoby krajoweSKAT (Duńska Administracja Podatkowa i Celna)Doing Business, sprawdź stronę internetową Doing Business, aby uzyskać zestawienie podatków i obowiązkowych składek.

PORÓWNANIE KRAJOWE W ZAKRESIE OPODATKOWANIA OSÓB PRAWNYCH

Dania OECD Stany Zjednoczone Niemcy

Liczba płatności podatków w ciągu roku 10,0 10,9 10,6 9,0

Czas poświęcony na formalności administracyjne (godziny) 132,0 163,4 175,0 218,0

Udział podatków ogółem (% zysku) 23,8 40,9 43,8 49,0

Podatki indywidualne

STOPA PODATKOWA

Dochód podlegający opodatkowaniu indywidualnemu

Podatek denny (do 513 400 DKK) 12,13% dochodu osobistego

Podatek z górnej półki 15 % dochodu osobistego

Podatki lokalne

Podatek komunalny (średni) 24,92%.

Podatek od rynku pracy 8%

Do 48,913 DKK 8%

Podatek od akcji

Od 0 do 54.000 DKK 27% (z dochodów z akcji)

Powyżej 54.000 DKK 42% (od dochodu z akcji)

Podatek kościelny (średni) 0,68%

Dopuszczalne odliczenia i ulgi podatkowe Istnieje kilka rodzajów odliczeń, które są dostępne dla podatników, w tym ulga osobista w wysokości 47 000 DKK oraz ulga z tytułu zatrudnienia (10,10% dochodów z tytułu zatrudnienia ograniczona do 37 200 DKK). Inne możliwe odliczenia obejmują koszty odsetek, wypłatę alimentów na dziecko (różne w zależności od wieku dzieci i statusu rodzinnego), składki emerytalne (do 55 900 DKK), składki na związki zawodowe (maksymalnie 6 000 DKK rocznie), składki na fundusz dla bezrobotnych i koszty dojazdów do pracy (do 28 000 DKK rocznie). Koszty odsetek są potrącane z dochodów kapitałowych i z reguły są odliczane w roku, w którym stają się wymagalne.

 

Duńskie ulgi podatkowe

Ulgi podatkowe w Danii, czyli co można odliczyć:

1) Ulga podatkowa związana z kosztami dojazdu do pracy

Możesz skorzystać z tej ulgi w dwóch przypadkach:

jeśli dojeżdżasz ze stałego miejsca zamieszkania w Polsce do pracy na terenie Danii i z powrotem,

jeśli dojeżdżasz z miejsca zakwaterowania w Danii do miejsca pracy w Danii, a ilość kilometrów przekracza 24 w obie strony.

Ulga ta przysługuje niezależnie od rodzaju środka transportu z jakiego korzystasz i niezależnie od tego, czy dojeżdżasz sam, czy z innymi osobami. W przypadku dojazdów z Polski do Danii i z powrotem, bardzo ważne jest, aby posiadać potwierdzenie odbytych podróży (np. bilety, paragony za paliwo), natomiast w przypadku dojazdów na terenie Danii, nie są one bezwzględnie wymagane.

2) Ulga podatkowa związana z kosztami za wyżywienie oraz zakwaterowanie

Ulga na zakwaterowanie i wyżywienie przysługuje wówczas, gdy pracujesz na terenie Danii tymczasowo. W tym przypadku, aby skorzystać z ulgi, wystarczy dostarczenie umowy najmu mieszkania wraz z potwierdzeniami zapłaty za czynsz i media.

3) Dodatkowe ulgi podatkowe

Cross border oznacza osobę przekraczającą granicę, pracownika transgranicznego. Ulga ta daje możliwość skorzystania z odliczeń podatkowych w przypadku, gdy co najmniej 75% rocznego dochodu pochodzi z Danii. Wtedy można odliczyć:

ulgę na współmałżonka – ważne w zastosowywaniu tej ulgi jest to, że 75% rocznego dochodu pochodzącego z Danii dotyczy podatnika oraz współmałżonka, a także, że współmałżonek nie może posiadać dochodów przekraczających 45 000 DKK, czyli około 26 000 PLN,

ulgę na odsetki od kredytów hipotecznych oraz konsumpcyjnych,

ulgę na alimenty na dziecko do 18 roku życia.

Koszty dojazdu z Danii do Polski i z Polski do Danii, można je rozliczyć również ryczałtowo (SKAT ustala stawkę za każdy kilometr)
koszty poniesione na zakwaterowanie,
koszty poniesione na wyżywienie,

Do rozliczenia nie trzeba przedstawiać rachunków ani faktur, natomiast duński urząd skarbowy ma 7 lat na sprawdzenie czy faktycznie podane koszty były ponoszone, więc dokumenty takie powinno przechowywać się w domu.

Co można odliczyć od podatku – koszty uzyskania dochodu, tj dojazdy do pracy z miejsca zamieszkania, ubrania robocze

– koszty prowadzenia podwójnego domostwa

– delegacje

– koszty alimentacyjne

– datki na cele charytatywne

– odsetki od kredytu

– robocizna na wybrane usługi budowlane

– remontowe, modernizacyjne, pomoc w gospodarstwie domowym ( pełna lista usług objętych ulgą podatkową oraz warunki uzyskania ulgi dostępne są na stronie skat.dk)

Wraz z rozpoczęciem działalności gospodarczej istnieje możliwość uzyskania ulg z tytułu poniesionych kosztów otworzenia firmy.
W większości przypadków można uzyskać ulgę z tytułu poniesionych kosztów aż do 6 miesięcy przed otworzeniem działalności. Mogą to być koszty związane np. z wynajmem lokalu, reklamą, telefonem.
Nie można niestety otrzymać ulgi od poniesionych kosztów związanych z rozwinięciem lub poszerzeniem istniejącej już działalności.
Prowadząc już działalność, istnieją pewne wydatki, które można sobie w postaci ulgi odpisać od podatku:
– zakup towaru, tzn koszty związane z towarem, który zostanie sprzedany przez firmę
– koszty najmu lokali
– prąd i ogrzewanie w firmie
– naprawa i prace konserwacyjne związane z lokalami służbowymi
– inwentarz i maszyny. Koszty o wysokiej wartości należy rozpisać na wiele lat- amortyzacja
– pojazd firmowy i związane z nim wydatki ekploatacyjne ( naprawy, ubezpieczenia)- oczywiście tylko w zakresie użytkowania służbowego
– ubezpieczenia dot.firmy
– koszty adwokata i rewidenta
– koszty telefonów i sieciowe
Wszystko, co zostało zakupione na firmę, ale przeznaczone jest do użytku prywatnego, nie może zostać odpisane od podatku.
Koszty związane z zakupem inwentarza, sprzętu, maszyn, urządzeń, pozwalające na funkcjonowanie przedsiębiorstwa, a które nie można odciągnąć od podatku w chwili zakupu, należy rozpisać do amortyzacji.
Dokumentację związaną z kosztami ( rachunki, pokwitowania), od których odliczone zostały ulgi należy przechowywać przez 5 lat

Każdy, kto ukończy 18 rok życia otrzymuje osobistą ulgę podatkową tzw. Personfradrag. W 2014roku wynosi ona 42 800 . Kwota ta obowiązuje tylko w przypadku przepracowania w Danii pełnego roku. Wartość podatkowa ulgi wliczana jest bezpośrednio w poszczególne składki podatku dochodowego.
Ulga z tytułu zatrudnienia (Beskæftigelsesfradrag) obejmuje osoby, które są zatrudnione i odprowadzają składkę na fundusz pracy. Ulga została w 2014 roku podniesiona i wynosi 7,65%, maksymalnie może wynieść 25 000 dkk, w skali roku, 9100dkk w miesiącu. Ulga naliczana jest automatycznie z wynagrodzenia przed odciągnięciem 8% na fundusz pracy, ale po potrąceniu ewentualnych składek emerytalnych
Osoby z ograniczonym obowiązkiem podatkowym mogą ponadto skorzystać z ulgi:
– za dojazdy do i z pracy- ulga z tytułu kosztów dojazdu z miejsca stałego zamieszkania w Twoim kraju do miejsca pracy w Danii ( tylko, jeśli Twój pracodawca nie pokrywa kosztów Twoich przejazdów)
– ulga z tytułu dojazdów z miejsca Twojego zakwaterowania w Danii do miejsca pracy. Powyżej 25km stawka ulgi to 2,10dkk za każdy km
– Ulga z tytułu zakwaterowania i wyżywienia. Gdy pracujesz w Danii tymczasowo, twoje wydatki na zakwaterowanie i wyżywienie są traktowane jako koszty poniesione w związku ze świadczeniem pracy, ponieważ odległość między miejscem twojej pracy a stałym miejscem zameldowania jest tak duża, ze nie możesz nocować w domu
– ulga za członkostwo w związkach zawodowych i na ubezpieczenie w razie utraty pracy (A-kasse). Kwota odliczenia nie może jednak przekraczać 3000dkk
Osoby z pełnym obowiązkiem podatkowym mają między innymi prawo do ulg:
– ulga za dojazdy między adresem zamieszkania a miejscem pracy
– ulga za członkostwo w związkach zawodowych i na ubezpieczenie w razie utraty pracy
– ulgi z tytułu płaconych odsetek kredytowych
– ulgi z tytułu odprowadzanych składek emerytalnych
– Zielony Czek- otrzymuje każdy po skończeniu 18 roku życia
Jeżeli w ciągu roku nadpłaciłeś podatek dochodowy, otrzymasz jego zwrot. Jeśli zapłaciłeś za mało , bo np. Twój dochód w ciągu roku się zwiększył, a Ty nie naniosłeś tej zmiany w karcie podatkowej, będziesz musiał oddać brakujący podatek w podanym terminie.
Ewentualny zwrot nadpłaconego podatku jest przelewany na Twoje Nem Konto. Upewnij się, czy wraz z otwarciem rachunku w duńskim banku, NemKonto zostało Tobie także założone. Jeśli nie poproś swój bank o pomoc.

Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania

Kraje, z którymi podpisana została umowa o unikaniu podwójnego opodatkowaniaLista międzynarodowych umów podatkowych podpisanych przez Danię

Podatek u źródła

Dywidendy: 0% (jeżeli odbiorca jest właścicielem odsetek od dywidendy i posiada co najmniej 10% kapitału zakładowego płatnika, a podatek u źródła zostałby obniżony lub zniesiony na mocy dyrektywy UE dotyczącej spółek dominujących i zależnych lub mającej zastosowanie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania)/15% (jeżeli odbiorca posiada lessthan 10% spółki płatnika)/27% (dla nierezydentów, ale spółki mogą odzyskać 5%, stąd efektywna stawka wynosi 22%);

Odsetki: 0% (dla nierezydentów)/22% (dla niektórych zagranicznych podmiotów powiązanych);

Tantiemy: 22%.

Powyższe stawki mogą zostać obniżone na mocy umów podatkowych.

 

Umowa dwustronnaNiderlandzka administracja podatkowa i celna, Przegląd umów podatkowych

Źródła informacji fiskalnej

Organy podatkoweDuńskie Ministerstwo Podatków

SKAT (Duńska Administracja Podatkowa i Celna)

Przewodnik po e-Podatkach i e-Customs w Danii

Inne zasoby krajowePodatek w Danii – strona informacyjna

Dowiedz się więcej o Podatkach i Rachunkowości w Danii na GlobalTrade.net, w Katalogu dostawców usług w handlu międzynarodowym.

 

Koszty w duńskiej firmie

Wzór bilansu obowiązującego w Danii

AKTYWA TRWAŁE

I  Wartości niematerialne

  1. Zakończone projekty rozwojowe w tym koncesje, patenty, znaki towarowe oraz podobne prawa, które pochodzą z projektów rozwojowych
  2. Nabyte koncesje, patenty licencje, znaki towarowe oraz podobne prawa
  3. Wartość firmy
  4. Projekty rozwojowe w toku oraz zaliczki na WNiP
  5. Rzeczowe aktywa trwałe
  6. Grunty i budynki
  7. Urządzenia techniczne i maszyny
  8. Inne ( wyposażenie i sprzęt)
    4. Rzeczowe aktywa trwałe w toku i zaliczki na śr trwałe.
    III. Aktywa Finansowe
    1. Udziały lub akcje w jednostkach powiązanych
    2. Należności od jednostek powiązanych
  9. Inwestycje w jednostkach stowarzyszonych
  10. Należności od jednostek stowarzyszonych
  11. Pozostałe inwestycje
  12. Inne należności
  13. Akcje
  14. Należności od właścicieli i zarządu

AKTYWA OBROTOWE

I Zapasy
1. Surowce i materiały eksploatacyjne

  1. Produkcja w toku
    3. Wyroby gotowe i towary
  2. Zaliczki na towary

II należności

1 Należności handlowe

2 Umowy na produkcję w toku

3 Należności od jednostek powiązanych

4 Należności od jednostek stowarzyszonych

5 Inne należności

6 Należności od właścicieli i zarządu

7 Rozliczenia

III Inwestycje
1 Inwestycje w jednostkach powiązanych

2 Akcje

3 Pozostałe inwestycje
IV Gotówka

PASYWA
KAPITAŁY

  1. Wniesiony kapitał
  2. Agio

III. Kapitał Rezerwowy z aktualizacji wyceny
IV. Pozostałe kapitały rezerwowe

V . Zysk/ Strata
REZERWY
1. Rezerwa z tytułu emerytur i podobnych zobowiązań

  1. Rezerwa na podatek doroczny
  2. Inne rezerwy
    ZOBOWIĄZANIA KRÓTKO I DŁUGO TERMINOWE
  3. Zadłużenia hipotecznego
  4. Inne zadłużenia poniesione przez emisję obligacji
  5. Kredyty
  6. Udziały w zyskach instrumentów dłużnych
  7. Zaliczki otrzymane od klientów
  8. Zobowiązania handlowe
  9. Zobowiązania wobec jednostek powiązanych
  10. Zobowiązania wobec jednostek stowarzyszonych
  11. Podatek dochodowy
  12. Inne zobowiązania

Rozliczenia międzyokresowe

W duńskim wzorze bilansu aktywa pogrupowane są zgodnie z zasadą rosnącej płynności: od najmniej płynnych (WNiP) do najbardziej płynnych (gotówka), pasywa natomiast podzielone są na kapitały własne i obce

 

Dopuszczalne odliczenia i ulgi podatkowe Istnieje kilka rodzajów odliczeń, które są dostępne dla podatników, w tym ulga osobista w wysokości 47 000 DKK oraz ulga z tytułu zatrudnienia (10,10% dochodów z tytułu zatrudnienia ograniczona do 37 200 DKK). Inne możliwe odliczenia obejmują koszty odsetek, wypłatę alimentów na dziecko (różne w zależności od wieku dzieci i statusu rodzinnego), składki emerytalne (do 55 900 DKK), składki na związki zawodowe (maksymalnie 6 000 DKK rocznie), składki na fundusz dla bezrobotnych i koszty dojazdów do pracy (do 28 000 DKK rocznie). Koszty odsetek są potrącane z dochodów kapitałowych i z reguły są odliczane w roku, w którym stają się wymagalne.

Składki na rzecz organizacji charytatywnych podlegają odliczeniu do wysokości 16.300 koron duńskich rocznie. Niektóre zatwierdzone wydatki związane z usługami na rzecz gospodarstw domowych mogą być potrącane maksymalnie do wysokości 6.100 kr. na osobę.

Szczegółowa lista możliwych odliczeń jest dostępna na stronie internetowej SKAT.Special Expatriate Tax Regime Zgodnie ze specjalnym systemem podatkowym, emigranci zatrudnieni w Danii oraz naukowcy oddelegowani do Danii mogą ubiegać się o podatek w wysokości jedynie 27% od ich wynagrodzenia brutto przez okres 7 lat. Należy jednak spełnić szereg warunków (na przykład minimalna płaca gwarantowana musi wynosić co najmniej 66 600 DKK na rok 2019). Stawka podatkowa w wysokości 27% jest obliczana od wynagrodzenia w gotówce, opłaconych przez pracodawcę telefonów, wartości podatkowej samochodów opłacanych przez firmę oraz opłacanego przez pracodawcę ubezpieczenia zdrowotnego. Wszystkie pozostałe dochody podlegają opodatkowaniu na normalnych zasadach. Nie dopuszcza się żadnych odliczeń. Pobyt pracownika w Danii może być dłuższy, jednak po okresie 84 miesięcy dochód pracownika podlega opodatkowaniu według zwykłych stawek. Ponieważ zastosowanie ma również podatek od rynku pracy, łączna stawka podatku wynosi 32,84% rocznie w okresie pięciu lat.

Osoba fizyczna podlegająca ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Danii (określonemu zgodnie z duńską ustawą o podatku u źródła, sekcja 2) będzie co do zasady opodatkowana do 52,05% (55,89%, w tym podatek AM) od dochodów ze źródeł w Danii.

 

Dokumenty w duńskiej działalności

Duński Urząd ds. Działalności Gospodarczej (Erhvervsstyrelsen)

Historia duńskiego rejestru działalności gospodarczej

Duński Urząd ds. Działalności Gospodarczej został utworzony 1 stycznia 2012 r.

Urząd ten zatrudnia około 500 pracowników i ma szeroki zakres zadań i obowiązków. Jego celem jest ułatwienie prowadzenia działalności gospodarczej w Danii i uczynienie go bardziej atrakcyjnym. Urząd prowadzi działalność w wielu dziedzinach – od opracowywania przepisów i rozwoju obszarów wiejskich, przez cyfryzację, do skutecznego nadzoru i monitorowania środków finansowych, przedsiębiorstw, prania pieniędzy, księgowości, audytu, eksportu i kontroli unijnych. Odpowiada za centralny rejestr działalności gospodarczej (CVR) – główny krajowy rejestr zawierający informacje o wszystkich duńskich przedsiębiorstwach.

Urząd ds. Działalności Gospodarczej jest jednostką organizacyjną Ministerstwa Przedsiębiorczości (Erhvervsministeriet).

Jakie informacje można znaleźć w duńskim rejestrze działalności gospodarczej?

Na stronie erhvervsstyrelsen.dk można znaleźć informacje na temat wszystkich dziedzin działalności urzędu, w tym duńskiego rejestru działalności gospodarczej CVR.dk.

CVR.dk w portalu Virk jest scentralizowanym punktem obsługi, w którym można uzyskać informacje i dane na temat wszystkich przedsiębiorstw w Danii. Niezależnie od rodzaju przedsiębiorstwa można w nim znaleźć informacje zarówno na temat samej osoby prawnej, jak i jej jednostek organizacyjnych. Rejestr zawiera również informacje o założycielach, właścicielach i osobach zarządzających przedsiębiorstwem.

W przypadku niektórych rodzajów podmiotów gospodarczych – w szczególności spółek akcyjnych i spółek z ograniczoną odpowiedzialnością – można uzyskać więcej informacji. Chodzi o bilanse, dane i sprawozdania dotyczące podmiotów gospodarczych i osób, które nimi zarządzają.

Informacje zawarte w rejestrze działalności gospodarczej:

numer rejestracyjny przedsiębiorstwa (CVR)

nazwa i adres

data założenia i – w stosownych przypadkach – likwidacji

rodzaj działalności

w stosownych przypadkach – wskazanie ochrony przed reklamami

informacje dotyczące kredytów

sektor i – w stosownych przypadkach – podsektor

w stosownych przypadkach – dane kontaktowe

w stosownych przypadkach – liczba pracowników

w pełni odpowiedzialni wspólnicy, założyciele, właściciele i osoby zarządzające przedsiębiorstwem

nazwa i adres

numer rejestracyjny (CPR lub CVR) – numery CPR nie mogą być przekazywane osobom prywatnym

powiązane jednostki organizacyjne

numer jednostki organizacyjnej

nazwa i adres

data założenia i – w stosownych przypadkach – likwidacji

w stosownych przypadkach – wskazanie ochrony przed reklamami

sektor i – w stosownych przypadkach – podsektor

w stosownych przypadkach – dane kontaktowe

w stosownych przypadkach – liczba pracowników

W jaki sposób przeszukiwać duński rejestr działalności gospodarczej?

W CVR w portalu Virk można wyszukiwać poszczególne przedsiębiorstwa i filtrować je według szeregu parametrów, takich jak nazwa przedsiębiorstwa, nazwisko, numer rejestracyjny, numer jednostki organizacyjnej czy adres przedsiębiorstwa, jednostki organizacyjnej lub osoby fizycznej. Można tam znaleźć podstawowe dane wszystkich przedsiębiorstw zarejestrowanych w centralnym rejestrze.

Na stronie Sådan søger du w zakładce CVR-Data można znaleźć wskazówki dotyczące wyszukiwania informacji o przedsiębiorstwach w rejestrze.

Dostępny jest również szereg rozwiązań do celów wyszukiwania większych ilości danych w rejestrze, na przykład dostęp „system-to-system” i „CVR-webservices”. Więcej informacji można znaleźć tutaj

Czy dostęp do duńskiego rejestru działalności gospodarczej jest bezpłatny?

Dokumenty i usługi centralnego rejestru działalności gospodarczej, które nie wymagają obsługi ręcznej, są nieodpłatne. Są to:

różnego rodzaju wyświetlenia

sprawozdania finansowe

dostęp „system-to-system” i usługa „CVR-webservices”

Szereg dokumentów wymaga przetwarzania ręcznego. Za wydanie takich dokumentów wystawiane są następnie faktury. Są one jednak zwolnione z VAT:

dodanie podpisu: 120 DKK

starsze sprawozdania finansowe na mikrofilmie lub z archiwów zamiejscowych: 300 DKK

akt rejestracji: 300 DKK

zaświadczenie o zmianie nazwy: 500 DKK

plan połączenia: 150 DKK

protokół corocznego walnego zgromadzenia: 150 DKK

dokumentacja dotycząca kapitału: 150 DKK

odpis formularza rejestracji: 150 DKK

sprawozdanie zarządu: 150 DKK

sprawozdanie z kolejnych przejęć 150 DKK

sprawozdanie w sprawie samofinansowania 150 DKK

plan podziału: 150 DKK

umowa/statut spółki: 150 DKK

Powyższe opłaty obowiązują od 5 grudnia 2014 r.

Jaka jest moc prawna dokumentów złożonych w rejestrze?

  • 14 ustawy o spółkach wprowadza do duńskiego prawa spółek art. 3 pierwszej dyrektywy dotyczącej prawa spółek oraz określa wiarygodność odpowiednich aktów. § 14 ustawy o spółkach stanowi:

„Uznaje się, że informacje opublikowane w systemie informatycznym Urzędu ds. Działalności Gospodarczej zostały podane do wiadomości osobom trzecim. 1. Przepis ten nie ma zastosowania do transakcji przeprowadzonych w terminie 16 dni od podania tych informacji do wiadomości publicznej, pod warunkiem że osoba trzecia nie mogła mieć wiedzy na temat faktów podanych do wiadomości publicznej.

Nie są skuteczne wobec osób trzecich fakty, które należy zarejestrować i podać do wiadomości publicznej, tak długo jak nie zostały one podane do wiadomości publicznej w systemie duńskiego Urzędu ds. Działalności Gospodarczej, chyba że zostanie udowodnione, że osoba trzecia miała na ich temat wiedzę. Osoba trzecia może jednak dokonywać czynności w oparciu o fakty tego rodzaju, nawet jeżeli nie zostały one jeszcze podane do wiadomości publicznej”.

Odpowiedzialność za prawidłowość danych w rejestrze

Za prawidłowość zgłaszanych informacji odpowiada osoba dokonująca zgłoszenia zob. § 8 zarządzenia w sprawie zgłoszeń (anmeldelsesbekendtgørelsen) oraz § 15 ust. 2 ustawy o spółkach. Osoba dokonująca zgłoszenia ponosi odpowiedzialność karną, jeżeli zgłoszenie zostało dokonane niezgodnie z prawem lub jeżeli zgłoszone informacje są nieprawidłowe.

Duński Urząd ds. Działalności Gospodarczej nie weryfikuje prawidłowości zgłaszanych informacji – rejestruje informacje, które zostały zgłoszone. Dzieje się tak niezależnie od tego, czy chodzi o rejestrację przez urzędnika czy rejestrację dokonaną przez samego zgłaszającego na stronie Virk.dk.

Od Urzędu ds. Działalności Gospodarczej można dochodzić odszkodowania za szkodę poniesioną w związku ze zgłoszonymi informacjami lub przechowywanymi dokumentami, które są nieprawidłowe z powodu uchybień organizacyjnych, np. błędu w przetwarzaniu.

Przed osobami przyjeżdżającymi do pracy w Danii z innych państw europejskich, duński system zatrudnienia może stawiać różne wyzwania. Przepisy i regulacje dotyczące duńskiego rynku pracy mogą być inne niż te, znane pracownikom z ich krajów pochodzenia. Ponadto, bariery językowe i kulturowe również utrudniają pierwsze etapy integracji na duńskim rynku pracy. Co więcej, pracodawcy nie zawsze są zdolni lub chętni do pomocy zagranicznym pracownikom w uzyskaniu wszystkich niezbędnych dokumentów i ubezpieczeń.

Po przybyciu do Danii

Jako obywatel UE możesz swobodnie wjechać do Danii i pozostać w kraju przez okres do 3 miesięcy bez dokumentu rejestracji pobytu (certyfikatu rejestracji). Po prostu musisz mieć ze sobą ważny paszport lub inny ważny dokument podróży.

Dobrze jest znaleźć miejsce, w którym możesz się zatrzymać, dopóki sam nie znajdziesz mieszkania. Posiadanie adresu, gdzie będziesz mógł oficjalnie się zarejestrować (adresu CPR) będzie Ci potrzebne do rejestracji pobytu.

  1. Administracja państwowa (certyfikat rejestracji)
    Musisz złożyć wniosek o wydanie certyfikatu rejestracji – dokumentu uprawniającego Cię do pobytu w Danii – do administracji państwowej (Statsforvaltningen) najpóźniej trzy miesiące po przybyciu do Danii lub od momentu podpisania umowy o pracę na okres dłużej niż trzy miesiące.

Formularz aplikacyjny znajdziesz tutaj: https://www.familieretshuset.dk/en

Dokumenty niezbędnie do aplikowania o certyfikat to:

wypełniony formularz aplikacyjny

kopia paszportu lub innego ważnego dokumentu podróży (preferowana jest kolorowa kopia)

1 zdjęcie paszportowe

promesa zatrudnienia (załącznik A do formularza aplikacyjnego) lub umowa o pracę

kopia certyfikatu małżeństwa (jeśli dotyczy)

Wniosek możesz złożyć osobiście do administracji państwowej (Statsforvaltningen) lub do lokalnego Urzędu Pracy w Danii w regionie, w którym mieszkasz. Możesz również otrzymać wzór wniosku w jednym z biur administracji państwowej / Urzędu Pracy w Danii i na miejscu wypełnić wniosek. Pamiętaj, aby zabrać ze sobą całą wymaganą dokumentację. Twoja aplikacja zostanie rozpatrzona w ciągu 1-8 tygodni.

Więcej informacji znajdziesz na stronach: https://www.familieretshuset.dk/enwww.workindenmark.dk.

2. Gmina (rejestracja CPR i karta ubezpieczenia zdrowotnego, zwana także żółtą kartą)
Jako obywatel kraju UE / EOG, jesteś zobowiązany do zarejestrowania się w systemie rejestracji cywilnej (CPR-register), jeśli chcesz mieszkać / przebywać w Danii dłużej sześć miesięcy.

Możesz zarejestrować się w rejestrze CPR po uprzednim otrzymaniu zaświadczenia o rejestracji od administracji państwowej (Statsforvaltningen). Zostaniesz zarejestrowany w spisie CPR, zgłaszając swoje przeniesienie w Biurze Obsługi Obywateli (Borgerservice) w gminie, do której się przeprowadzasz. Musi to nastąpić nie później niż pięć dni od otrzymania zaświadczenia o rejestracji od administracji państwowej (Statsforvaltningen).

Pamiętaj żeby zabrać:

Certyfikat rejestracji

Dowód tożsamości ze zdjęciem (prawo jazdy, paszport itp.)

Dokument potwierdzający Twój adres w Danii (umowa najmu, oświadczenie wynajmującego itp.)

Podczas rejestracji CPR musisz także wybrać lekarza. Po zarejestrowaniu się, otrzymasz kartę ubezpieczenia zdrowotnego z duńskim numerem CPR oraz swoim nazwiskiem i adresem lekarza. Karta ubezpieczenia zdrowotnego (żółta karta) zapewnia prawo do opieki zdrowotnej na równi z obywatelami Danii.

Możesz otrzymać specjalną kartę ubezpieczenia zdrowotnego, jeśli pozostajesz w Danii krócej niż trzy miesiące lub jeśli jako pracownik dojeżdżający, zachowujesz adres zamieszkania w swoim kraju ojczystym. W takim przypadku karta ubezpieczenia zdrowotnego jest wydawana przez gminę, w której znajduje się siedziba Twojej firmy. W tym celu, Twój pracodawca powinien podać Ci adres duńskiej siedziby firmy.

  1. Centrum Podatkowe  (rejestracja podatkowa)
    Kiedy przyjeżdżasz do pracy w Danii, musisz płacić podatki od swojej pensji na rzecz państwa oraz gminy. Aby otrzymać wypłatę, musisz mieć założoną kartę podatkową lub przyznany numer podatkowy. Kartę podatkową, otrzymują osoby, które posiadają numer CPR. Numer podatkowy, otrzymują osoby, które nie posiadają numeru CPR, czyli na przykład, te, które mieszkają w Danii krócej niż sześć miesięcy lub osoby dojeżdżające. Na stronie głównej Urzędu Skarbowego (SKAT) www.skat.dk można znaleźć zarówno formularze kart podatkowych, jak i formularze numerów identyfikacji podatkowej (formularz 04.063).

Formularze dostępne są również w języku angielskim, niemieckim i rumuńskim. Odpowiedni formularz powinien zostać wydrukowany, wypełniony i wysłany pocztą do lokalnego urzędu skarbowego wraz z kopią: paszportu lub innego dowodu tożsamości oraz zaświadczenie o zawarciu małżeństwa (jeśli Cię to dotyczy). Duński Urząd Skarbowy (SKAT) wyda Ci elektroniczną kartę podatkową, a Twój pracodawca będzie miał dostęp do informacji podatkowych drogą elektroniczną.

Więcej informacji na temat podatków w Danii można znaleźć na stronie: www.workindenmark.dk → Praca w Danii przewodnik krok po kroku (dla osób z zagranicy) → przepisy podatkowe.

Twoja duńska pensja może być przelewana na zagraniczne konto bankowe. Przelew może potrwać kilka dni, a niektóre banki pobierają dodatkową opłatę za ten przelew. Możesz również otworzyć rachunek bankowy w Danii. Aby otworzyć rachunek bankowy w Danii, musisz skontaktować się z bankiem i przynieść następujące dokumenty: dokument tożsamości ze zdjęciem (prawo jazdy, paszport itp), potwierdzenie Twojego adresu w Danii (umowa najmu lub „żółta karta”) i umowa o pracę.

  1. Ubezpieczenie
    W Danii pracodawcy są zobowiązani do wykupienia ubezpieczenia od wypadków w pracy. W miejscu pracy jesteś zatem objęty ubezpieczeniem. Jednak ubezpieczenie pracodawcy nie obejmuje Cię w wolnym czasie, dlatego powinieneś rozważyć prywatne ubezpieczenie.
  2. A-kasse (ubezpieczenie na wypadek bezrobocia)
    W Danii nie istnieje obowiązek ubezpieczenie na wypadek bezrobocia – jest ono dobrowolne. Jeśli chcesz być ubezpieczony (aby w wypadku utraty pracy otrzymywać zasiłek), musisz zostać członkiem a-kasse (funduszu ubezpieczeń na wypadek bezrobocia). Możesz skontaktować się z a-kasse odpowiednią dla Twojej branży zatrudnienia i uzyskać więcej informacji na temat warunków członkostwa, Twoich praw i obowiązków

Duński imprort i eksport

Najważniejszymi partnerami handlowymi Danii są Niemcy, Szwecja i Wielka Brytania, a w Europie Środkowo-Wschodniej – Polska.

Większość partnerów handlowych Danii znajduje się w bliskiej odległości geograficznej. 68% całej duńskiej wymiany handlowej stanowi handel z państwami członkowskimi Unii Europejskiej, a 5,7% – handel z Norwegią.

Od lat największym partnerem handlowym Danii są Niemcy. Eksport do południowego sąsiada stanowi ok. 18% całości duńskiego eksportu, natomiast import z Niemiec wynosi ok. 21% całego importu Danii.

Drugim partnerem handlowym Danii jest Szwecja, której udział w wielkości duńskiego eksportu wynosi 12%, a importu – 13%.

Trzecią pozycję w przypadku eksportu zajmuje Wielka Brytania, w przypadku importu – Holandia.

Największy udział w duńskim eksporcie mają maszyny i urządzenia – 24,3%, artykuły spożywcze i żywe zwierzęta – 17,3% oraz chemikalia i produkty chemiczne – 15,8%.

Wśród towarów importowanych przez Danię dominują maszyny i urządzenia – 25,3%, produkty przetworzone – 14,2% oraz chemikalia i produkty chemiczne – 11,8%.

Wartość duńskiego eksportu towarów i usług w 2009 roku wyniosła 815,0 mld DKK, a importu – 764,0 mld DKK.

Za współpracę gospodarczą Danii z innymi krajami odpowiada Duńska Rada Eksportu – Eksportrådet.
Adres:
Asiatisk Plads 2
1448 København K
Tel. (+45) 33 92 05 00
eksportraadet@um.dk

Wymiana handlowa

Polska i Dania są dla siebie znaczącymi partnerami. Dla Danii Polska jest 13-tym partnerem handlowym (1,69% eksportu i 1,83% importu) i pierwszym wśród krajów Europy Środkowo-Wschodniej (35,2% eksportu i 37,8% importu). Obroty towarowe z Polską są większe niż z takimi krajami UE, jak: Austria, Grecja czy Irlandia, a także Kanada, Szwajcaria, Korea Płd. czy Afryka i Australia łącznie. Wartość obrotów towarowych Danii z Polską na głowę mieszkańca wynosi ok. 310 USD, czyli więcej niż z największym polskim partnerem – Niemcami, gdzie ten wskaźnik wynosi ok. 276 USD na 1 mieszkańca. Przeciętny Duńczyk jest również zdecydowanie największym importerem polskich towarów (162 USD), przed Niemcem (135 USD) i Holendrem (103 USD). Spadek duńskiego eksportu, a także wpływ cen ropy naftowej spowodowały pewne obniżenie się znaczenia Danii w porównaniu z innymi partnerami gospodarczymi Polski. W 2000 r. Dania była dla Polski 12-tym partnerem gospodarczym i 9-tym wśród krajów UE (w 1999 r. odpowiednio 10 i 8).

W strukturze obrotów największe zmiany w minionym roku są wynikiem wysokich cen ropy naftowej i produktów ropopochodnych. Wg danych duńskich import tych produktów, głównie oleju opałowego, wzrósł o prawie 220%, co spowodowało, że stał się on naszym trzecim towarem eksportowym, zrównując się niemal z węglem. Ilościowo wzrost dostaw oleju opałowego był też znaczny – ponad 44%. Mimo spadku eksportu węgla o ponad 350 tys. ton w wyniku wzrostu cen wartość jego eksportu zwiększyła się o 4,5% i nadal jest to druga pozycja naszego eksportu. Eksport odzieży to nadal największa pozycja w naszych dostawach do Danii, jednak w ostatnich latach jego udział zmalał z 29% w połowie lat 90-tych do 22,2% obecnie. Te trzy produkty to prawie 40% polskiego eksportu. Pozostałe ważne pozycje polskiego eksportu to wyroby metalowe, meble, przędza i materiały tekstylne, drewno i produkty z drewna, maszyny i urządzenia. Oprócz oleju opałowego najbardziej dynamicznie wzrósł w minionym roku eksport samochodów (+55%, 2,8% eksportu) i mebli (+45%).

Eksport duński to: tekstylia do przerobu w Polsce, maszyny i urządzenia specjalistyczne, farmaceutyki, odzież, mięso i przetwory mięsne. Najbardziej istotne zmiany w wymianie towarowej to: spadek eksportu maszyn i wyposażenia dla przemysłu o prawie 12%, wzrost eksportu mięsa, wyrobów metalowych oraz farb po ok. 20%. Mniejsza dynamika nakładów inwestycyjnych w polskim przemyśle wiąże się bezpośrednio ze spadkiem importu z Danii maszyn i wyposażenia dla przemysłu oraz aparatury. Eksport duński jest bardziej zróżnicowany niż polski i pierwsze trzy jego pozycje to ok. 30% eksportu ogółem.

Dane ilustrujące polsko-duńskie obroty handlowe w latach 1998 – 2000 wg źródeł GUS i Departamentu Analiz i Prognoz MG przedstawia poniższa tabela:

W mln USD
Lata 1998 1999 2000 2000/1999 /%/
Eksport do Danii 775,6 842,3 856,6 1,6
Import z Danii 918,1 825,8 783,8 -5,1
Obroty 1.693,7 1.667,1 1.640,4 -1,6
Saldo -142,5 16,5 72,7

Zainteresowanie przedstawicieli biznesu duńskiego dalszym rozwojem kontaktów gospodarczych z Polską jest duże. Świadczy o tym poziom inwestycji duńskich w Polsce, omówiony poniżej, a także znaczna ilość zgłaszających się do Wydziału Ekonomiczno-Handlowego Ambasady RP firm duńskich, poszukujących partnerów w Polsce. Poziom konkurencyjności firm polskich jest ciągle wyższy w zakresie towarów mało przetworzonych, o relatywnie niskiej zawartości wartości dodanej. Szansę na wzrost eksportu mogą mieć podzespoły i komponenty, a także produkty żywnościowe, dla których jednak istotną przeszkodą są wymagania jakościowe, ustalana przez Komisję Europejską minimalna cena „wejścia”, a także porozumienia między spółdzielniami rolniczymi a lokalnymi sieciami sklepów (130 takich porozumień zostało wyłączonych spod działania nowego prawa o konkurencji).

Najwięksi inwestorzy duńscy w 1995 r. powołali Duńsko-Polską Izbę Handlową, która liczy ponad 70-ciu członków. Nie ma ona odpowiednika po stronie polskiej. Jest to spowodowane z jednej strony nikłą obecnością firm polskich w Danii, a z drugiej strony znaną niechęcią polskich przedsiębiorców do tworzenia i finansowania organizacji reprezentujących ich wspólne interesy. W okręgu Frederiksborg (Płn. Zelandia) działa natomiast organizacja „Scan-East Oresund”, zrzeszająca przedsiębiorców duńskich i z południowej Szwecji, prowadzących interesy handlowe i gospodarcze z Polską. Organizacja ta ściśle współpracuje z Wydziałem Ekonomiczno-Handlowym Ambasady w zakresie promocji gospodarczej.

Praktycznie jedynym niekorzystnym zjawiskiem w bardzo dobrych wzajemnych stosunkach gospodarczych są trudności, jakie napotykają polskie firmy realizujące kontrakty na dostawę sprzętu inwestycyjnego, związane z uzyskiwaniem zezwoleń na pracę dla fabrycznych ekip montażowych. Konieczność przestrzegania ustaleń, wynikających z umów zbiorowych, postawa branżowych związków zawodowych a także postępowanie władz duńskich stwarza bardzo poważne i trudne do pokonania bariery dla polskich eksporterów sprzętu i usług inwestycyjnych, naszym zdaniem nieuzasadnione obecną sytuacją na duńskim rynku pracy.

Eksport do Danii

Zagadnienia wymiany handlowej z Danią należy rozpatrywać poprzez pryzmat zasad i regulacji prawnych obowiązujących w krajach Unii Europejskiej. Generalnie zasadą jednolitego rynku jest otwartość na wymianę międzynarodową na większość artykułów przemysłowych poza wyrobami stalowymi, tekstyliami i artykułami rolnymi. Unia Europejska do minimum zredukowała restrykcje dotyczące importu i eksportu. Obowiązują one jedynie w przypadku importu nieprzetworzonego złota, etanolu oraz innych artykułów importowanych głównie z krajów Dalekiego Wschodu takich jak: wyroby rolne, tekstylia, odzież, niektóre materiały budowlane i artykuły gospodarstwa domowego.

Stosunki handlowe między Polską i Unią Europejską reguluje Układ Europejski z dnia 16 grudnia 1991 roku, na mocy którego od roku 1999 między Unią Europejską i naszym krajem utworzona została strefa wolnego handlu na artykuły przemysłowe. Oznacza to, iż wobec produktów innych niż artykuły rolne i spożywcze /przetworzone rolne/ pochodzenia polskiego stosowane są preferencyjne stawki celne /jednolite we wszystkich krajach piętnastki/. W większości przypadków stawki te wynoszą 0 %.

W odniesieniu do procedur celnych w Danii obowiązuje Kodeks celny Unii Europejskiej. Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi importu w momencie przekraczania granicy duńskiej /w sytuacji, kiedy jest to równoznaczne z przekroczeniem granicy UE, w przypadku Polski dotyczy to drogi morskiej/ przewoźnik zobowiązany jest zgłosić towar do odprawy celnej dostarczając dokumentację stwierdzającą charakter przesyłki, kraj pochodzenia i ilość towaru. Następnie duńska firma importująca zobowiązana jest w ciągu 10 dni roboczych przedłożyć w urzędzie celno-podatkowym pełną dokumentację importową /SAD – jednolity dokument celny, fakturę, list przewozowy, świadectwo pochodzenia oraz w odniesieniu do wybranych towarów pozwolenie na import/. Importer odprowadza należności celne tj. zakumulowane cło i podatki raz w miesiącu do 16 dnia miesiąca następnego. Ważną informacją jest, że każdy podmiot, który zamierza prowadzić działalność importową w Danii w celach handlowych musi się wcześniej zarejestrować w lokalnym urzędzie celno-podatkowym jako licencjonowany importer. Wówczas obowiązuje zasada odprowadzania należności celnych raz w miesiącu. W przypadku importu do celów prywatnych wszelkie opłaty związane z odprawą celną muszą być uiszczone w momencie odprawy przed wpuszczeniem towaru na duński obszar celny.

W przypadku przewozu towarów przez Niemcy /jedyny kraj, z którym Dania ma granicę lądową/ odprawa dokonywana jest na granicy polsko-niemieckiej jako zewnętrznej granicy celnej Unii.

Na towary, których krajem przeznaczenia jest Dania nakładane jest cło, podatek od wartości dodanej oraz w przypadku wybranych towarów akcyza. Zgodnie z informacją przedstawioną wcześniej artykuły z Polski objęte są stawkami preferencyjnymi. Zastosowanie stawki preferencyjnej wymaga przedłożenia duńskim władzom celnym świadectwa pochodzenia towaru EUR1. Wysokość cła nalicza się od wartości celnej towaru tj. ceny fakturowej powiększonej o koszty transportu i ubezpieczenia.

Podatek od wartości dodanej VAT /duński skrót MOMS/ wynosi 25 % i dotyczy wszystkich artykułów przemysłowych i rolnych oraz zdecydowanej większości usług. Wysokość akcyzy jest zróżnicowana i dotyczy takich produktów jak: wyroby spirytusowe, wino, piwo, wyroby tytoniowe, czekoladowe, kawa i herbata, lody, kasety wideo, żarówki, opakowania jednorazowe, paliwa i samochody.

W odniesieniu do importu żywności i leków czy artykułów chemicznych przepisy duńskie są bardzo restrykcyjne. Przywóz mięsa, drobiu, ryb lub ich przetworów podlega ścisłym wymogom inspekcji weterynaryjnej. Wszystkie artykuły spożywcze muszą spełniać normy dotyczące stosowania konserwantów i być oznaczone etykietami w języku duńskim zawierającymi informacje na temat składników. Na produktach, które mogą być niebezpieczne dla zdrowia musi znajdować się widoczne ostrzeżenie. Firmy duńskie, które chcą importować żywność muszą uzyskać licencję lub pozwolenie od Inspektoratu ds. Weterynarii i Żywności / www.vfd.dk /.

W odniesieniu do kosmetyków, przed wprowadzeniem na rynek takich produktów jak, szminki, cienie do oczu, pasta do zębów, szampony, dezodoranty, mydła toaletowe, kremy itp. stosowna informacja musi być przekazana do Ministerstwa Środowiska, Departamentu Wyrobów Chemicznych zawierająca między innymi, nazwę i adres producenta, kraj pochodzenia, nazwę handlową produktu, rodzaj produktu. Podobna procedura obowiązuje importerów detergentów i środków czystości, z tym, że muszą oni raz w roku przed 1 lutego przekazywać sprawozdania ze swojej działalności do Departamentu Wyrobów Chemicznych. Bardziej skomplikowana procedura występuje przy imporcie substancji chemicznych i niebezpiecznych substancji chemicznych lub innych produktów zawierających takie substancje. Importer jest zobowiązany ustalić czy dana substancja chemiczna znajduje się na liście substancji niebezpiecznych. W przypadku sprowadzania nowych substancji chemicznych, które nie występują w wykazach EINECS zawierających listę wszystkich substancji w Unii Europejskiej fakt ten musi być zgłoszony do Ministerstwa Środowiska. Wszystkie substancje chemiczne przed wprowadzeniem na rynek muszą być sklasyfikowane według przeznaczenia do użytku przez osoby prywatne lub do celów komercyjnych. Importer musi dysponować pełną informacją na temat substancji, którą sprowadza.

Certyfikacja wyrobów przemysłowych

Wyroby przemysłowe sprowadzane do Danii winny być zgodnie z dyrektywami Nowego Podejścia oznaczone znakiem CE. Dotyczy to produktów z takich dziedzin jak: niskonapięciowe wyroby elektryczne, proste zbiorniki ciśnieniowe, zabawki, wyroby budowlane, kompatybilność elektromagnetyczna, maszyny, środki ochrony indywidualnej, nieautomatyczne urządzenia wagowe, aktywne implanty medyczne, urządzenia gazowe, sprawność energetyczna kotłów wodnych, materiały wybuchowe do użytku cywilnego, urządzenia medyczne , wyposażenie używane w atmosferach potencjalnego wybuchu, jachty i łodzie rekreacyjne, dźwigi, sprawność energetyczna chłodziarek i zamrażarek, urządzenia ciśnieniowe, wyposażenie terminali telekomunikacyjnych, urządzenia diagnostyczne „in vitro”, instalacje linowe do przewozu osób. Obowiązek oceny czy produkt podlega dyrektywie Nowego Podejścia i czy wymagany jest znak CE ciąży na producencie. W przypadku, gdy dany produkt objęty jest jedną z 21 dyrektyw Nowego Podejścia producent lub w jego imieniu importer dokonują notyfikacji wyrobu w jednej z akredytowanych przez UE jednostek certyfikującej, przy czym nie musi to być jednostka działająca w Danii. Raz uzyskany znak CE w jednym z państw unijnych lub w jednym z przedstawicielstw firm certyfikujących w Polsce obowiązuje na terenie całej Unii Europejskiej.

Zawieranie umów (kontraktów) i windykacja należności

W prawie duńskim sprawy związane z zawieraniem kontraktów, ich wejściem w życie
i ich interpretacją, a także związane z ich unieważnieniem regulowane są przez odrębną ustawę – Prawo o Kontraktach. Dania, która podobnie jak Polska jest sygnatariuszem Konwencji ONZ w sprawie Kontraktów na Międzynarodową Sprzedaż Towarów, złożyła derogacje odnośnie rozdziału II tej Konwencji, dotyczącego sporządzania kontraktów. W związku z tym sprawy te na terenie Danii regulują przepisy ww. ustawy. Ustalenia rozdziału II Konwencji są tylko wtedy obowiązujące, jeśli w kontrakcie jest jasno sprecyzowane, że w sprawie sporządzania kontraktu nie obowiązują przepisy duńskie.

Prawo duńskie nie precyzuje żadnych wymagań co do formy umowy (kontraktu), który może mieć także formę ustną, jednak w tym ostatnim przypadku problematyczne staje się udowodnienie swoich racji. Wydział Ekonomiczno-Handlowy Ambasady RP w Kopenhadze spotyka się z przypadkami, w których firmy polskie realizują eksport na podstawie ustnych zamówień partnerów duńskich bez określania szczegółowych warunków dostawy i płatności. W tych przypadkach współpraca układa się pomyślnie do momentu, w którym jedna ze stron przestanie wywiązywać się z przyjętych na siebie zobowiązań. Trudno jest wtedy dochodzić swoich praw nie mając argumentów w ręku. Sytuacje, w których firmy duńskie nie regulują swoich należności nie są częste, na ogólną liczbę kilkunastu tysięcy polskich przedsiębiorstw eksportujących do Danii informowani jesteśmy o kilku lub kilkunastu przypadkach niesolidnych podmiotów duńskich w ciągu roku kalendarzowego. Aby uniknąć kłopotów związanych ze ściąganiem nie płaconych przez podmioty zagraniczne, w tym duńskie, należności za zrealizowany eksport należy przestrzegać kilku podstawowych zasad. Przede wszystkim, eksport powinien następować w oparciu o pisemne zamówienie /traktowane jako odpowiedź na ofertę/ lub kontrakt między dostawcą polskim i odbiorcą zagranicznym, w którym określone zostaną między innymi warunki płatności i sposób rozstrzygania ewentualnych sporów, tzw. klauzula arbitrażowa.

Jeżeli jednak przypadek niesolidnego partnera wystąpi to rozwiązanie zaistniałego sporu po wyczerpaniu drogi polubownej nastąpić może w dwojaki sposób. Pierwszym jest skierowanie sprawy do sądu arbitrażowego, pod warunkiem że w kontrakcie istnieje odpowiedni zapis, drugim zaangażowanie wyspecjalizowanych instytucji /na ogół firmy prawniczej lub wywiadowni handlowej/ zajmującej się windykacją należności. W przypadku Danii przekazanie sprawy adwokatowi powoduje wszczęcie procedury, która obejmuje kilka etapów działania począwszy od wezwania do zapłaty w ustawowym terminie 10 dni do ewentualnego skierowania pozwu przeciwko dłużnikowi do sądu rejonowego. Firmy zajmujące się windykacją pobierają za swoje usługi opłatę najczęściej w wysokości 10% kwoty będącej przedmiotem windykacji oraz stałą stawkę przed rozpoczęciem procedury tzw. start-up.

Poniżej podajemy informacje na temat trzech znanych na rynku duńskim firm zajmujących się windykacją należności:

  • DUN & BRADSTREET, tel 36738000, fax: 36709129, www.dbdanmark.dk , biuro w Polsce: Krzywickiego 34, 02-078 Warszawa, tel. 6257202, fax: 6623667.
  • KOB A/S, tel. 33111200, fax: 33111207, www.kob.dk
  • NORDAN A/S, tel. 43432711, fax: 43432927, www.nordan.dk.

Regulacje prawno-traktatowe

Dania i Polska mają niemal kompletną infrastrukturę traktatową, regulującą współpracę gospodarczą. Do najważniejszych umów w tej dziedzinie należą:

  • Wieloletnia umowa o współpracy przemysłowej, naukowej i technicznej – z listopada 1974 roku,
  • Umowa w sprawie rozwoju współpracy gospodarczej – z maja 1976 roku,
  • Umowa w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu – z kwietnia 1976 roku, ze zmianami zawartymi w Protokole z 1992 roku,
  • Umowa w sprawie popierania i wzajemnej ochronie inwestycji – z maja 1990 roku,
  • Umowa o pomocy wzajemnej w sprawach celnych – z 1992 roku.

Oprócz tych umów, stwarzających bazę dla normalnych stosunków gospodarczych istnieje szereg umów resortowych, jak np.:

  • Umowa o współpracy w zakresie energetyki – z 1990 roku,
  • Umowa o współpracy w dziedzinie ochrony środowiska – z 1990 roku,
  • Umowa między b. Ministerstwem Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa RP
    a Ministerstwem Środowiska i Energii Królestwa Danii w sprawie pomocy dla sektora energetycznego i środowiska – z 1995 roku,
  • Umowa między Ministerstwem Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej RP
    a Ministerstwem Żywności, Rolnictwa i Rybołówstwa Królestwa Danii
    o pomocy technicznej i współpracy – z 25 czerwca 1999 roku.

Praktyczne znaczenie dla rozwoju współpracy między wybranymi przedsiębiorstwami może mieć Umowa między Ministerstwem Gospodarki RP i Ministerstwem Handlu i Przemysłu Królestwa Danii w sprawie rozwijania i umacniania sektora prywatnego w Polsce z 18 czerwca 1999 r., faktycznie przedłużająca Memorandum z 1994 r. do końca 2001 r. W ramach tej umowy rozpoczęte zostały trzy projekty związane z pomocą dla małych i średnich przedsiębiorstw w dziedzinie przemysłu rolno-spożywczego i technologii informatycznych oraz dwa projekty związane z ochroną środowiska w przemysłach spożywczym i poligraficznym.

W uregulowaniach traktatowych między obydwoma państwami nie ma umowy o współpracy prawnej w sprawach cywilnych. Jest to bardzo istotne w codziennej praktyce współpracy gospodarczej, gdyż w przypadku braku odpowiednich klauzul w umowach gospodarczych ewentualnych roszczeń wobec partnera duńskiego można będzie dochodzić tylko przed sądem duńskim.

Eksport / import Wartość eksportu duńskiego sektora rolno-spożywczego wynosi 30 mld EUR rocznie9 . Według Danmarks Statistik wartość importu polskiej żywności do Danii wyniosła niemal 0,5 mld EUR w 2017 r., co stanowiło ok.15% wartości całego polskiego eksportu do Danii. W 2017 r. import polskiej żywności do Danii wzrósł o ok. 17% r/r. Poniższy wykres obrazuje wzrosty w prawie każdej kategorii SITC: Wykres 2.Przekrój duńskiego importu żywności z Polski w latach 2015- 2017. Źródło: Opracowanie własne na podstawie Danmark Statistik. Wartość polskiego eksportu mięsa i jego przetworów do Danii wzrosła o prawie 23 mln EUR w latach 2015-2017. Istotny udział w handlu z Danią stanowią produkty firmy Sokołów S.A., która należy do Danish Crown. Na przestrzeni dwóch ostatnich lat potroił się polski eksport na9The Danish Agriculture & Food Council, dostępne na: https://agricultureandfood.dk/about-us/fokus [2.06.2018 r.]. 10 Polska Agencja Inwestycji i Handlu biału i jajek. Na uwagę zasługuje również dynamiczny wzrost eksportu tytoniu i wyrobów tytoniowych, który uległ podwojeniu w ciągu zaledwie roku. Z drugiej strony wartość importowanych z Danii produktów rolno-spożywczych wyniosła w 2017 r. niemal 1 mld EUR, co stanowi aż 38% całego eksportu z Danii do Polski. Prawie połowę wartości duńskiego eksportu produktów rolno-spożywczych do Polski stanowi handel żywymi zwierzętami, zwłaszcza świniami. W 2017 r. wartość importu żywych zwierząt z Danii do Polski wzrosła o 45% r/r. Polska jest obok Niemiec największym odbiorcą duńskich świń10. Istotnymi pozycjami importowymi z Danii do Polski są również ryby i mięso, które w ciągu ostatnich trzech lat utrzymywały się na względnie stałym poziomie. Wykres 3. Przekrój polskiego importu żywności z Danii w latach 2015- 2017. Źródło: Opracowanie własne na podstawie Danmark Statistik. 10 Top Agrar Polska, Raport z Danii – produkcja prosiąt, dostępne na: https://www.topagr

Bezpieczeństwo w duńskiej firmie

Osoby, które prowadzą w Dani własną działalność lub są zatrudnione w duńskiej firmie, muszą przestrzegać duńskiego prawa pracy i duńskich przepisów BHP (pod groźbą grzywny lub wstrzymania wykonywanych prac), które znajdują się na stronie UIP, czyli Duńskiego Urzędu Inspekcji Pracy. (sugeruję grafikę)

Do najważniejszych obowiązków duńskiego pracodawcy należą:

  • zapewnienie swoim pracownikom sprzętu ochrony osobistej,
  • pouczenie pracowników o zasadach bezpieczeństwa,
  • dopilnowanie pracowników, żeby w bezpieczny sposób wykonywali swoją pracę,
  • zorganizowanie bezpiecznego środowiska pracy,
  • zapobieganie urazom podczas pracy,
  • dbanie o higienę pracy,
  • przeprowadzanie pracownikom corocznych szkoleń z zakresu BHP, które muszą być udokumentowane i przekazane do UIP,
  • stała współpraca z duńskim BHP.

Do najważniejszych obowiązków duńskich pracowników należą:

  • przestrzeganie zasad duńskich przepisów BHP,
  • korzystanie z wymaganego sprzętu ochrony osobistej,
  • stosowanie się do regulaminu i instrukcji,
  • uczestnictwo w corocznych szkoleniach z zakresu BHP.

Jeżeli duńska firma zatrudnia minimum 10 pracowników, ma obowiązek utworzyć organizację do spraw BHP i wyznaczyć inspektorów odpowiedzialnych za wdrożenie wszelkich zasad bezpieczeństwa. To samo dotyczy firm, które zapewniają zmienne oraz tymczasowe stanowiska pracy, na którym osoby pracują dłużej niż 2 tygodnie.

Obowiązki duńskiego pracodawcy

Właściciele duńskich firm, którzy decydują się na zatrudnienie pracowników, powinni wcześniej dokładnie się zapoznać z duńskim prawem pracy i z duńskimi ustawami, które obejmują dane grupy zawodowe. Jedną z takich ustaw jest ustawa o dokumencie zatrudnienia (Ansættelsesbevis loven) mówiąca o tym, że osoby, które były zatrudnione minimum przez miesiąc na ponad 8h w tygodniu, muszą dostać dokument zawierający informacje o najważniejszych warunkach pracy. Duńskich pracowników często chronią tzw. układy zbiorowe, czyli porozumienie w sprawie warunków pracy, które zawierają pracodawcy (organizacja pracodawców, firmy) i pracownicy, za pośrednictwem związków zawodowych lub zrzeszenia pracowników.

Co może regulować układ zbiorowy:

  • warunki pracy,
  • czas i miejsce pracy,
  • wypłaty,
  • rozliczanie nadgodzin,
  • urlopy,
  • emerytury,
  • rozwiązywanie problemów,
  • bezpieczeństwo w pracy,
  • inne zasady regulowane przez duńskie prawo pracy,
  • umowa ramowa pomiędzy DA i LO, czyli zbiór dodatkowych zasad.

Wszyscy duńscy pracodawcy mają obowiązek zapewnić swoim pracownikom ubezpieczenie od chorób zawodowych i wypadków oraz szkolenia z zakresu BHP, a przede wszystkim godną płacę (nie powinni nikogo dyskryminować), jeżeli tego nie zrobią, to związki zawodowe, w imieniu duńskich pracowników, mają prawo zorganizować strajk, blokadę lub solidarnościową akcję protestacyjną w celu wynegocjowania lepszych płac. Związki zawodowe w Danii mogą organizować konflikty pracownicze, żeby zawrzeć układ bądź prowadzić spory zbiorowe w celu zawarcia układu zbiorowego.

Na terenie Królestwa Danii obowiązuje ustawa, która określa zasady umowy o oddelegowaniu pracowników do pracy za granicą (Dyrektywy UE 96/71 z 16 grudnia 1996 roku). Polskie przedsiębiorstwa mają prawo delegować pracowników do Danii w ramach świadczenia usług, ale delegowani pracownicy muszą mieć prawo do wykonywania pracy na terenie Polski i stałe zatrudnienie w polskiej firmie. Pracownik taki, przed wyjazdem do Danii do pracy, musi mieć prawo stałego pobytu w Polsce. Delegowany pracownik, według duńskiej ustawy o cudzoziemcach, jest zwolniony z obowiązku wyrobienia wizy i musi mieć otwarte drzwi do powrotu do Polski po zakończeniu delegacji.

FAQ

  1. Co to jest Oplysningsseddel?

Oplysningseddel to dokument podsumowujący zarobki, który powinien otrzymać każdy pracownik od swojego od pracodawcy po zakończeniu pracy.

  1. Co to jest Selvangivelse?

Dokument Selvangivelse jest to formularz zeznania podatkowego, wystawiany jest przez urząd podatkowy i przesyłany na zarejestrowany adres podatnika w Polsce lub w Danii.

  1. Co to jest Arsopgorelse?

Dokument Arsopgorelse jest to decyzja podatkowa wystawiana przez urząd duński i wysyłana na zarejestrowany adres podatnika w Polsce lub w Danii. Decyzja ta wysyłana jest po 2 lipca i zawiera informację o wysokości zwrotu lub ewentualnej dopłaty.

  1. Jakiej wysokości zwrotu podatku dochodowego można się spodziewać?

Średnia kwota zwrotu uzyskiwanego przez naszych klientów to około 1200 €, jednak jej ostateczna wysokość będzie zależała od indywidualnej sytuacji podatnika. W chwili podpisania umowy oszacowanie kwoty zwrotu podatku nie jest możliwe. O wysokości ewentualnego zwrotu bądź dopłaty będzie można się dowiedzieć z decyzji przesłanej przez duński urząd podatkowy.

  1. Kiedy urząd duński wyśle decyzję?

Urząd rozpoczyna rozpatrywanie nadesłanych deklaracji po 2 lipca, dlatego też po tym terminie można spodziewać się decyzji o wysokości zwrotu podatku lub ewentualnej dopłaty.

  1. Czy za nierozliczenie się z urzędem w Danii grozi kara?

Tak. Konsekwencją braku rozliczenia jest kara przewidziana za brak złożenia deklaracji podatkowej sięgająca nawet 5000 DKK.

  1. Czy rozliczając podatek z Danii możliwe są ulgi lub odliczenia?

Można odliczyć koszty dojazdu do pracy, koszty zakwaterowania oraz koszty wyżywienia, jednak pod warunkiem, że koszty te są udokumentowane na rachunkach.

  1. Czy można rozliczać się wspólnie ze współmałżonkiem?

Można rozliczać się razem ze współmałżonkiem jednak trzeba dostarczyć wtedy dodatkowe dokumenty:

akt małżeństwa (na formularzu unijnym lub przetłumaczony przysięgłe na język duński lub angielski);

zaświadczenie o wspólnym zameldowaniu ze współmałżonkiem (przetłumaczony przysięgłe na język duński lub angielski);

zaświadczenie o dochodach UE/EOG

  1. W jakiej formie urząd duński dokonuje zwrotu?

Zwrot podatku z Danii następuje na konto bankowe w Danii lub w Polsce

  1. Czy w Danii można rozliczać się elektronicznie?

Tak, jest taka możliwość. W tym celu należy nam dostarczyć PIN-kod TastSelv-kode (8-cyfrowy numer). Można go znaleźć na karcie podatkowej Forskudsopgorelse lub Selvangivelse.

  1. Co oznaczają zwroty ‚Skat til udbetaling’ oraz ‚Restskat til betaling’ na decyzji z urzędu?

Skat til udbetaling oznacza kwotę zwrotu podatku.
Restskat til betaling oznacza kwotę, jaką musisz dopłacić do duńskiego urzędu.

  1. Jak długo trwa procedura zwrotu podatku z Danii?

Średni czas oczekiwania na rozliczenie przez urząd duński wynosi ok. 6 miesięcy.

W razie dodatkowych pytań lub wątpliwości prosimy o kontakt z naszym biurem w Warszawie lub wypełniając ten formularz.

Zwrot składek urlopowych Feriepenge z Danii – pytania i odpowiedzi

  1. Kto może wnioskować o dodatek Feriepenge?

Aby wnioskować o Feriepenge, należy wykorzystać choć część urlopu wypoczynkowego w sezonie wakacyjnym, czyli od 1 maja do 30 września danego roku. Wnioskodawcami o Feriepenge mogą być pracownicy, którzy nadal pracują w Danii oraz Ci, którzy nie są tam już zatrudnieni. Osoby, które już wyjechały z Danii na złożenie wniosku o Feriepenge mają tylko 6 miesięcy. Należy także pamiętać, by przed wyjazdem wymeldować się w urzędzie gminy Folkeregister.

  1. Jak złożyć wniosek o Feriepenge?

Wystarczy zgłosić się do naszej firmy. Prześlemy Państwu odpowiedni komplet dokumentów i pomożemy z jego wypełnieniem. Komplet dokumentów odsyłają Państwo do naszego biura w Warszawie. Nasza firma zajmie się wszelkimi dalszymi formalnościami.

  1. Jak wypłacane jest świadczenie?

Feriepenge wypłacane jest na NemKonto pracownika, czyli rachunek bankowy, na który przekazywane jest m.in. wynagrodzenie za pracę lub zwrot podatku z duńskiego urzędu skarbowego.

  1. Rok urlopowy? Co to takiego?

Warto wspomnieć, że w Danii rozróżniamy takie pojęcie jak „rok urlopowy”. Rozpoczyna się on 1 maja danego roku podatkowego, a kończy 30 kwietnia kolejnego roku. To oznacza, że można skorzystać z dodatku urlopowego Feriepenge wypracowanego od 1 stycznia do 31 grudnia 2017r., dopiero w roku urlopowym od 1 maja 2018 do 30 kwietnia 2019 roku.

  1. Ile czasu trwa odzyskanie składek urlopowych Feriepenge?

Odzyskanie pieniędzy z Feriepenge trwa ok 2-3 miesięcy, liczone od momentu wysłania wniosku do urzędu. Czas oczekiwania może się wydłużyć, jeżeli zgłosisz potrzebę podania nowego konta bankowego do otrzymania zwrotu (Nemkonto).

  1. Jak uniknąć niedopłaty i uzyskać zwrot podatku w Danii?

Każdy osoba pracująca w Danii ma obowiązek rozliczenia się z podatku przed duńskim urzędem skarbowym – SKAT. W większości przypadków urząd automatycznie rozlicza swoich podatników, jednak podczas takiego rozliczenia nie są uwzględniane żadne dodatkowe ulgi, co często skutkuje decyzją o niedopłacie podatku do uregulowania. Jak uniknąć niedopłaty i uzyskać zwrot podatku z Danii?

  1. Co to jest status rezydenta podatkowego?

Podatnicy w Danii dzielą się na rezydentów i nierezydentów. Status jest zależny przede wszystkim od okresu pracy na terenie Danii – jeśli podatnik przebywał i pracował w Danii przez sześć kolejnych miesięcy w danym roku podatkowym jest uznawany za duńskiego rezydenta podatkowego.
Od statusu rezydencji podatkowej zależny jest przede wszystkim sposób rozliczenia – rezydenci powinni rozliczyć wszystkie dochody światowe uzyskane w danym roku, natomiast nierezydenci rozliczają wyłącznie dochody z Danii. Dodatkowo, jeśli rezydent przepracował w Danii pełny rok, przysługuje mu możliwość naliczenia tzw. osobistej ulgi podatkowej (Personfradrag). Wysokość ulgi jest  uzależniona od roku podatkowego, przykładowo dla 2017 roku wynosi 45 000 DKK.

  1. Jakie są obowiązek i terminy rozliczenia?

Każdy, kto miał dochody w Danii, bez względu na długość zatrudnienia czy status rezydenta ma obowiązek rozliczenia przed duńskim urzędem. Dla rozliczeń dotyczących 2017 roku decyzje podatkowe (Årsopgørelsen) są dostępne w systemie urzędu od 12 marca 2018 r. Po otrzymaniu decyzji podatnik może dokonać zmian wpływających na wynik rozliczenia. Rezydenci mają na to czas do 1 maja 2018 r., natomiast nierezydenci do 1 lipca 2018 r.
Warto również pamiętać, że w Danii istnieje możliwość złożenia korekty rozliczenia. Nawet jeśli podatnik nie dokonał zmian w rozliczeniu w wyznaczonych terminach, może złożyć korektę rozliczenia do trzech lat wstecz, jednak do wyznaczonego terminu. Korekty za 2014 rok można składać do 1 maja 2018 r.

Årsopgørelsen

Decyzja urzędowa zawiera informacje o kwocie zapłaconego oraz należnego podatku, a co za tym idzie informację czy podatnik powinien otrzymać zwrot podatku, czy uregulować niedopłatę w urzędzie. W przypadku nadpłaty przyznane zwroty są przelewane przez urząd na zarejestrowane NemKonto. W przypadku stwierdzenia niedopłaty, podatnik powinien ją uregulować jak najszybciej po otrzymaniu decyzji.
Ze względu na to, że rozliczenie jest przeprowadzane automatycznie, nie są uwzględniane dodatkowe ulgi oraz odliczenia, co często prowadzi do decyzji o niedopłacie. Nie oznacza to jednak, że urząd odbiera prawo do doliczenia ulg. W określonym terminie podatnik ma możliwość uzupełnienia danych w urzędzie, co może korzystnie wpłynąć na wynik rozliczenia. SKAT potrzebuje ok. 6 miesięcy na rozpatrzenie wprowadzonych zmian.

  1. Jakie są ulgi podatkowe w Danii?

Podczas rozliczenia w Danii można skorzystać z wielu dodatkowych ulg i odliczeń, aby powiększyć kwotę zwrotu lub uniknąć niedopłaty. Osoby bez statusu rezydenta, które podjęły się pracy tymczasowej na terenie Danii, a ich ośrodek interesów życiowych znajduje się w Polsce, również mogą liczyć na korzystne ulgi oferowane przez SKAT. Oczywiście należy pamiętać, że aby je zastosować należy uzupełnić informacje o prawie do ulgi w urzędzie.

Ulga na dojazdy z miejsca zamieszkania do pracy

Osoby, których stałe miejsce zamieszkania znajduje się poza granicami Danii przysługuje odliczenie podatkowe z tytułu kosztów transportu między miejscem zamieszkania (np. w Polsce), a miejscem pracy w Danii. Stawki odliczenia są z góry ustalone, a ich wysokość zależy od dystansu podróży. W 2017 roku stawka przy odległości od 25 do 120 km wynosi 1,93 DKK/km, a przy większych odległościach jest to 0,97 DKK/km. Ilość przebytych kilometrów jest obliczana na podstawie podróży zarówno do miejsca pracy, jak i do miejsca zamieszkania.

Ulga na dojazdy z miejsca zakwaterowania do pracy

Jeśli droga między miejscem zakwaterowania w Danii a miejscem pracy wynosi co najmniej 25 km dziennie w obie strony,  również można zastosować odliczenie z tytułu poniesionych kosztów. Kwota odliczenia jest zależna od odległości między tymi miejscami oraz od ilości dni, w których pracownik faktycznie dojeżdżał do pracy. Przykładowo, jeśli trasa pokonywana do pracy i z pracy wynosi 50 km, w skali miesiąca odliczenie to ponad 2000 DKK.
Co więcej, jeśli w drodze do pracy podatnik przejeżdżał przez płatny most, urząd umożliwia również odliczenie kosztów poniesionych z tego tytułu. Kwoty odliczenia są zależne od poniesionych kosztów, wpływ na ich wysokość ma rodzaj transportu oraz to, jaki most był przekraczany.

Ulga na zakwaterowanie

Jeśli pracodawca nie zapewnia zakwaterowania i pracownik samodzielnie je opłacał, istnieje możliwość odliczenia kosztów związanych z wynajęciem mieszkania. W 2017 roku kwota odliczenia za każdy dzień wynosi 209 DKK, czyli miesięcznie można odliczyć ponad 6000 DKK.

Ulga na wyżywienie

Podobnie jak w przypadku zakwaterowania, jeśli pracodawca nie zapewnia pracownikowi wyżywienia, można odliczyć część kosztów poniesionych przez pracownika. W 2017 roku kwota odliczenia za każdy dzień wynosi 487 DKK.
Przy odpowiednim zastosowaniu ulg, rozliczenie podatku z Danii może okazać się bardzo korzystne i wielu sytuacjach może prowadzić do zmniejszenia niedopłaty lub powiększenia kwoty zwrotu.

  1. Jak zamówić kod TastSelv?

Logujemy się na stronie www.skat.dk
2. Najeżdżamy myszką na słowo Log på po prawej stronie ekranu. Rozwinie się nam okno, gdzie zobaczymy kolejno sposoby logowania się na stronie : TastSelv Borger
Log på med NemId
Log på med TastSelv kode
Log på med autorisation
Bestil kode

3. Wybieramy opcję 5 od góry – Bestil kode-
4. Pokazuje nam się nowe okno. Teraz do wyboru mamy 2 opcje: Bestil NemId
Bestil TastSelv kode

5. Naciskamy – TastSelv kode-
6. Nowe okno i pusta rubryka. Tam wpisujemy nr CPR ( z myślnikiem)
7. Teraz mamy do wyboru- uzyskanie hasła dostępu poprzez email / sms/ albo listownie,
8. Pamiętajmy, że gdy wybierzemy opcję sms lub email, Skat musi wcześniej znać nr Tel lub adres mailowy
9. Gdy otrzymamy kod, logujemy się na stronie skatu i wybieramy logowanie przez: Log på med TastSelv kode
10. Musimy wpisać nr CPR i otrzymany kod
11. Teraz system pyta się o nowe hasło, jakie chcemy mieć: musi ono zawierać od 8-16 znaków, następnie powtarzamy hasło i naciskamy FORTSÆT
12. Jesteśmy już zalogowani z nowym kodem TastSelv.
Czy jurysdykcja zobowiązała się publicznie do wspierania dążenia do stworzenia jednolitego zestawu wysokiej jakości globalnych standardów rachunkowości?

Tak.

 

Proszę odnieść się do rozporządzenia w sprawie MSR przyjętego przez Unię Europejską w 2002 r.

 

Czy dana jurysdykcja podjęła publiczne zobowiązanie do przyjęcia standardów MSSF jako jednolitego zestawu wysokiej jakości globalnych standardów rachunkowości?

Tak, czy dana jurysdykcja podjęła publiczne zobowiązanie dotyczące standardów MSSF jako jednego zestawu wysokiej jakości globalnych standardów rachunkowości?

 

Proszę odnieść się do rozporządzenia w sprawie MSR przyjętego przez Unię Europejską w 2002 r. Proszę odnieść się do rozporządzenia w sprawie MSR przyjętego przez Unię Europejską w 2002 r.

 

Jaki jest status przyjęcia przez daną jurysdykcję?

Dania przyjęła już standardy MSSF dla wszystkich lub niektórych przedsiębiorstw.

Dodatkowe uwagi na temat statusu przyjęcia?

Jako państwo członkowskie Unii Europejskiej, Dania podlega rozporządzeniu UE 1606/2002 w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (MSR).

 

Rozporządzenie UE w sprawie MSR wymaga stosowania standardów MSSF przyjętych przez UE w odniesieniu do skonsolidowanych sprawozdań finansowych spółek europejskich, których papiery wartościowe znajdują się w obrocie na regulowanym rynku papierów wartościowych, począwszy od roku 2005.  Rozporządzenie UE w sprawie MSR daje państwom członkowskim możliwość wymagania lub zezwolenia na stosowanie standardów MSSF przyjętych przez UE w oddzielnych sprawozdaniach finansowych spółek (sprawozdaniach ustawowych) i/lub w sprawozdaniach finansowych spółek, których papiery wartościowe nie są przedmiotem obrotu na regulowanym rynku papierów wartościowych.  Bardziej szczegółowe informacje na temat rozporządzenia UE w sprawie MSR można znaleźć w profilu Unii Europejskiej.

 

W Danii poniżej przedstawiono rynek regulowany:

 

NASDAQ Copenhagen A/S

Dania skorzystała z możliwości przewidzianej w rozporządzeniu w sprawie MSR, aby umożliwić fakultatywne stosowanie standardów MSSF przyjętych przez UE zarówno w odniesieniu do skonsolidowanych, jak i oddzielnych sprawozdań finansowych spółek, które nie prowadzą działalności handlowej na rynku regulowanym.

 

Uwaga: Królestwo Danii obejmuje dwa terytoria autonomiczne, Wyspy Owcze i Grenlandię. Prawo UE nie ma zastosowania do tych terytoriów.

 

Jeżeli dana jurysdykcja NIE złożyła publicznego oświadczenia popierającego przejście na jeden zbiór standardów rachunkowości i/lub na standardy MSSF jako na ten zbiór standardów, należy wyjaśnić ogólne stanowisko tej jurysdykcji w sprawie przyjęcia standardów MSSF w tej jurysdykcji.

Dla spółek DOMESTIC, których dłużne lub kapitałowe papiery wartościowe są przedmiotem obrotu na rynku publicznym w danej jurysdykcji:

Czy wszystkie lub niektóre spółki krajowe, których papiery wartościowe znajdują się w obrocie na rynku publicznym, są zobowiązane lub dopuszczone do stosowania standardów MSSF w swoich skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych?

Tak.

Jeśli TAK, to czy standardy MSSF są WYMAGANE czy Dozwolone?

Zgodnie z rozporządzeniem UE o rachunkowości standardy MSSF przyjęte przez UE są wymagane w przypadku skonsolidowanych sprawozdań finansowych wszystkich europejskich spółek, których dłużne lub kapitałowe papiery wartościowe są przedmiotem obrotu na rynku regulowanym w Danii.

Czy dotyczy to WSZYSTKICH spółek krajowych, których papiery wartościowe znajdują się w obrocie na rynku publicznym, czy tylko niektórych? Jeśli niektóre, to jakie?

Wszystkich.

Czy standardy MSSF są również wymagane lub dozwolone w odniesieniu do więcej niż skonsolidowanych sprawozdań finansowych spółek, których papiery wartościowe znajdują się w obrocie na rynku publicznym?

Tak.

Czy na przykład standardy MSSF są wymagane lub dozwolone w oddzielnych sprawozdaniach finansowych spółek, których papiery wartościowe znajdują się w obrocie na rynku publicznym?

Czy są dozwolone w jednostkowych sprawozdaniach finansowych wszystkich spółek giełdowych, które sporządzają skonsolidowane sprawozdania finansowe zgodnie z MSSF, innych niż banki, w sprawozdaniach finansowych spółek, których papiery wartościowe są przedmiotem obrotu na rynku publicznym?  Wymagane również w jednostkowych sprawozdaniach finansowych wszystkich spółek giełdowych, które nie sporządzają skonsolidowanych sprawozdań finansowych innych niż banki.

Na przykład, czy standardy MSSF są wymagane lub dozwolone w przypadku spółek, których papiery wartościowe nie są przedmiotem obrotu na rynku publicznym?

Dozwolone zarówno w skonsolidowanych, jak i jednostkowych sprawozdaniach finansowych wszystkich spółek, których papiery wartościowe nie są przedmiotem obrotu na rynku publicznym, z wyjątkiem sprawozdań finansowych banków.

Jeżeli obecnie jurysdykcja nie wymaga lub nie zezwala na stosowanie standardów MSSF w odniesieniu do spółek krajowych, których papiery wartościowe znajdują się w obrocie na rynku publicznym, to czy istnieją plany, aby zezwolić lub nakazać stosowanie standardów MSSF w odniesieniu do takich spółek w przyszłości?

Nie dotyczy.

Dla spółek zagranicznych, których dłużne lub kapitałowe papiery wartościowe są przedmiotem obrotu na rynku publicznym w danej jurysdykcji:

Czy wszystkie lub niektóre spółki zagraniczne, których papiery wartościowe znajdują się w obrocie na rynku publicznym, są WYMAGANE lub ZEZWOLONE na stosowanie standardów MSSF w swoich skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych?

Tak.

Jeśli TAK, to czy w takich przypadkach standardy MSSF są WYMAGANE czy ZEZWOLONE na ich stosowanie?

Wymagane w niektórych przypadkach i dozwolone w innych.  Zagraniczne spółki, których papiery wartościowe znajdują się w obrocie na rynku regulowanym w Danii (i ogólnie w UE), są zobowiązane do sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych zgodnie ze standardami MSSF przyjętymi przez UE, chyba że Komisja Europejska uznała ich lokalne standardy rachunkowości za równoważne ze standardami MSSF, w którym to przypadku mogą one stosować swoje lokalne standardy.

 

Jest to określone na stronie „Sprawozdawczość finansowa” witryny internetowej Komisji Europejskiej.

 

Czy dotyczy to WSZYSTKICH spółek zagranicznych, których papiery wartościowe znajdują się w obrocie na rynku publicznym, czy tylko niektórych? Jeśli niektóre, to jakie?

Wszystkich.

Jakie standardy MSSF są wymagane lub dozwolone w przypadku spółek krajowych?

Standardy MSSF w wersji przyjętej przez Unię Europejską, które są standardami MSSF wydanymi przez Radę z pewnymi ograniczonymi zmianami, takimi jak tymczasowe „wydzielenie” z MSR 39.  Jednakże sprawozdania finansowe większości przedsiębiorstw mogą być nadal w pełni zgodne ze standardami MSSF.

W sprawozdaniu biegłego rewidenta i/lub w przypisie dotyczącym podstawy prezentacji stwierdza się, że sprawozdania finansowe zostały sporządzone zgodnie z tymi standardami:

Standardami MSSF w wersji przyjętej przez Unię Europejską.

Czy sprawozdanie biegłego rewidenta i/lub przypis dotyczący podstawy sporządzenia sprawozdania pozwalają na „podwójną sprawozdawczość” (zgodność zarówno ze standardami MSSF, jak i z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości danej jurysdykcji)?

Tak.

Czy standardy MSSF są włączone do przepisów prawa lub regulacji?

Tak.

Jeśli tak, to jak działa ten proces?

Proces ten jest opisany w profilu jurysdykcyjnym Unii Europejskiej dotyczącym MSSF.

Jeśli nie, to w jaki sposób standardy MSSF stają się wymogiem w danej jurysdykcji?

Nie dotyczy.

Czy w danej jurysdykcji obowiązuje formalna procedura „przyjęcia” lub „przyjęcia” nowych lub zmienionych standardów MSSF (w tym interpretacji)?

Tak, czy istnieje formalna procedura przyjęcia nowych lub zmienionych standardów MSSF (w tym interpretacji)?

Jeśli tak, to jaki jest to proces?

Proces ten jest opisany w profilu jurysdykcji Unii Europejskiej, w której obowiązują MSSF.

Jeśli nie, to w jaki sposób nowe lub zmienione standardy MSSF stają się wymogiem w danym systemie prawnym?

Nie dotyczy.

Czy jurysdykcja ta wyeliminowała wszelkie opcje polityki rachunkowości dozwolone przez standardy MSSF i/lub dokonała zmian w jakichkolwiek standardach MSSF?

Tak.

Jeśli tak, to jakie są to zmiany?

Szczegóły zostały opisane w profilu jurysdykcyjnym Unii Europejskiej dotyczącym MSSF.

Inne uwagi dotyczące stosowania standardów MSSF w danej jurysdykcji?

Brak.

Czy standardy MSSF są tłumaczone na język lokalny?

Tak.

 

Unia Europejska posiada 24 języki urzędowe i robocze. Są one: angielski, bułgarski, chorwacki, czeski, duński, estoński, fiński, francuski, grecki, hiszpański, irlandzki, litewski, łotewski, maltański, niderlandzki, niemiecki, polski, portugalski, rumuński, słowacki, słoweński, szwedzki, węgierski i włoski.  Zanim zostaną one opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, a tym samym staną się wiążące na mocy prawa UE, poszczególne standardy MSSF muszą zostać przetłumaczone na wszystkie te języki (inne niż angielski i irlandzki).

 

Jeśli zostaną one przetłumaczone, to jaki jest proces ich tłumaczenia? W szczególności, czy proces ten zapewnia bieżące tłumaczenie najnowszych aktualizacji standardów MSSF?

Zgodnie z umową z Dyrekcją Generalną ds. Tłumaczeń Pisemnych Komisji Europejskiej o zrzeczeniu się praw autorskich, Komisja zajmuje się tłumaczeniem na języki urzędowe zgodnie z ich własnym procesem tłumaczenia.  Tłumaczenie obejmuje jedynie standardy i obowiązkowe wytyczne, które są następnie publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

 

Ponadto niektóre kraje (zazwyczaj instytucje ustanawiające standardy lub instytuty) zawarły z Fundacją MSSF umowę o sporządzenie „oficjalnego tłumaczenia” na potrzeby publikacji oprawionego tomu standardów MSSF (zazwyczaj „czerwonej księgi”) oraz publikacji, w niektórych przypadkach, poszczególnych standardów i projektów ekspozycji.

Czy jurysdykcja przyjęła standard MSSF dla MŚP przynajmniej w odniesieniu do niektórych MŚP?

Nie.

Jeśli nie, to czy rozważa się przyjęcie standardu MSSF dla MŚP?

Nie.

Czy jurysdykcja wprowadziła jakieś zmiany do standardu MSSF dla MŚP?

Nie dotyczy.

Jeśli jurysdykcja dokonała jakichkolwiek zmian, to jakie są to zmiany?

Nie ma zastosowania.

Które z MŚP stosują MSSF w odniesieniu do standardu MSSF dla MŚP w danym systemie prawnym i czy są do tego zobowiązane lub dopuszczone?

Nie dotyczy.

W przypadku tych MŚP, które nie mają obowiązku stosowania MSSF w odniesieniu do MSSF dla MŚP, jakie inne zasady rachunkowości są przez nie stosowane?

Nie ma zastosowania.

Inne uwagi dotyczące stosowania MSSF w odniesieniu do standardów MSSF dla MŚP?

Nie dotyczy.